Ψύξη – Kαι πως μπορούμε να την αποφύγουμε. H πάθηση της εποχής

 

Σε καθημερινή βάση ακούμε άτομα που παραπονιούνται για κάποιο “πιάσιμο” το οποίο πολλοί  το ονομάζουν ψύξη.

Αυτή είναι τελικά η ψύξη;

Μ’ έναν  απλό ορισμό μπορούμε να πούμε ότι, ψύξη είναι σπασμοί μυών που κατά κανόνα είναι παρατεταμένοι και γίνονται έτσι μετά από παραμονή του σώματος για αρκετή ώρα σε κάποια στάση. Ή όταν εκτίθεται κάποιο σημείο του σώματος μας σε “ρεύμα” ή σε κρύο. Ή όταν κάποιο σημείο του σώματος δέχεται απότομη αλλαγή θερμοκρασίας, κυρίως από την ζέστη στο κρύο.

Δεν πρέπει να συγχέουμε την κράμπα με την ψύξη, ή τις θλάσεις με την ψύξη, όπως πολλοί το κάνουν, άλλο κράμπα και άλλο ψύξη, άλλο θλάση και άλλο ψύξη. Η κράμπα είναι ένας σπασμός μυών που εμφανίζεται στα καλά καθούμενα, ακόμη και στον ύπνο, ή από μια απότομη κίνηση. Οι θλάσεις μυών προσβάλλουν συνήθως αγύμναστους μύες οι οποίοι δεν έχουν συνηθίσει να κάνουν κινήσεις όπως αυτή που προκάλεσε την θλάση.

Για να αποφύγουμε τις θλάσεις καλόν είναι όταν αρχίζουμε μια άσκηση να κάνουμε, το γνωστό “ζέσταμα”,  ήπιο ξεκίνημα.  

Ψύξη μπορούμε να πάθουμε σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος μας,  πιο συχνά  παρουσιάζεται στο κυρίως σώμα παρά στα άκρα.

Τα συνηθέστερα μέρη που “επισκέπτεται” είναι, ο αυχένας (το στραβολαίμιασμα), η πλάτη (ωμοπλάτες) και οι ραχιαίοι μύες. Επίσης πολύ συχνή είναι και η ψύξη στο πρόσωπο, το στράβωμα του στόματος.

Στις περισσότερες φορές, των άνω περιπτώσεων, η ψύξη υποχωρεί σε μερικές εβδομάδες, στις περιπτώσεις που επιμένει αντιμετωπίζεται πολύ καλά με ζεστά επιθέματα, με λήψη παυσίπονων και μυοχαλαρωτικών  χαπιών και με επίσκεψη σε κάποιον ειδικό ο οποίος με ειδικό χειρισμό θα απαλύνει τον πόνο και θα φέρει την αποκατάσταση της βλάβης.

Την ψύξη μπορούμε να την αποφύγουμε όταν:

1) προσέχουμε να μην εκτιθέμεθα σε ψυχρά ρεύματα, κυρίως όταν είμαστε ιδρωμένοι,

2) να μην εκτιθέμεθα μετά από ζεστό ντους,

3) να είμαστε καλά ντυμένοι όταν κοιμόμαστε σε δωμάτιο που λειτουργεί κλιματιστικό,

4) να αποφεύγουμε τα ακατάλληλα στρώματα και μαξιλάρια κατά την ώρα του ύπνου,

5) να μην “χτυπάει” το κλιματιστικό επάνω μας στον χώρο της εργασίας (κυρίως πισώπλατα),

6) να είμαστε καλά ντυμένοι κυρίως τους χειμερινούς μήνες.

Και

7) Όταν διατηρούμε το σώμα μας σε καλή φυσική κατάσταση είναι πιθανόν,  η ψύξη, να μας ξεχάσει παντελώς.

 

                                                                                 Dim.Pap.

Σωστή θέση μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή σας.

 

Η σωστή θέση μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή περιλαμβάνει ευθυγράμμιση σώματος, στήριξη μέσης και σωστή τοποθέτηση οθόνης και χεριών. Αυτά μειώνουν την καταπόνηση και προλαμβάνουν μυοσκελετικά προβλήματα.

Βασικές εργονομικές οδηγίες για σωστή στάση:

Ρυθμίστε το ύψος του καθίσματος, ώστε τα πέλματα να ακουμπούν πλήρως στο πάτωμα.

Τα γόνατα να σχηματίζουν γωνία 90°.

Χρησιμοποιήστε υποστήριξη μέσης (οσφυϊκό μαξιλάρι) για να διατηρείται η φυσική καμπύλη της σπονδυλικής στήλης.

Το πάνω μέρος της οθόνης να είναι στο ύψος των ματιών ή ελαφρώς χαμηλότερα.

Απόσταση οθόνης από τα μάτια, περίπου 50–70 εκ.

Αποφύγετε την κλίση του κεφαλιού προς τα εμπρός, προς τα κάτω ή πλάγια.

Οι αγκώνες να είναι κοντά στο σώμα και λυγισμένοι περίπου στις 90°.

Οι καρποί να είναι ευθυγραμμισμένοι με τα χέρια, όχι λυγισμένοι προς τα πάνω ή κάτω.

Χρησιμοποιήστε στήριγμα καρπών αν χρειάζεται.

Η πλάτη να είναι σε επαφή με την πλάτη του καθίσματος. Σε ορθή γωνία το σώμα.

Ο αυχένας να είναι σε ευθεία με τη σπονδυλική στήλη, χωρίς να γέρνει μπροστά.

Κάντε μικρά διαλείμματα, κάθε 60 λεπτά περίπου.

Τεντωθείτε, περπατήστε ή αλλάξτε θέση για λίγα λεπτά.

Η λανθασμένη στάση μπορεί να προκαλέσει:

1.- Πόνο στον αυχένα, στην μέση και στους ώμους.

          2.- Κούραση και μειωμένη συγκέντρωση.

3.- Μακροχρόνια μυοσκελετικά προβλήματα.

Αν εργάζεστε πολλές ώρες μπροστά σε υπολογιστή, αξίζει να επενδύσετε σε εργονομικό εξοπλισμό και να εκπαιδευτείτε στη σωστή στάση του σώματος.

Κύφωση

 

Κύφωση είναι η παθολογική αύξηση της φυσιολογικής θωρακικής καμπύλης  (καμπούρας) της σπονδυλικής στήλης.

Η Κύφωση είναι μία πάθηση που αφορά το μυοσκελετικό μας σύστημα, κατά την οποία η σπονδυλική στήλη κλίνει προς τα μπροστά, δημιουργώντας έτσι μια καμπουριασμένη στάση του σώματος. Συνήθως αφορά τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και έτσι η παραμόρφωση παρατηρείται στην πλάτη και όχι στη μέση. Εμφανίζεται τόσο σε άντρες, όσο και σε γυναίκες κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, Μπορεί επίσης να προσβάλλει και νέους ανθρώπους καθώς όλα εξαρτώνται από την κακή στάση του σώματος.

Η κύφωση διαφέρει από τη σκολίωση, η σκολίωση στην σπονδυλική στήλη κλίνει προς τα πλάγια, δηλαδή ο ασθενής γέρνει προς τη μια μεριά του σώματος, μερικές φορές, οι δύο αυτές παθήσεις μπορούν να συνυπάρχουν.

Οι λόγοι που οδηγούν στην κύφωση είναι όταν η σπονδυλική στήλη παρασύρεται από τους ραχιαίους μύες γέρνει προς τα μπροστά (κάνει καμπούρα) λόγω κακής στάσης του σώματος, τότε οι σπόνδυλοι γίνονται σφηνοειδείς επειδή χάνεται το σχήμα τους και έτσι γίνεται η παραμόρφωση που οδηγεί στην κύφωση. Μια άλλη εκδοχή είναι η κύφωση να έρχεται από γενετικούς λόγους ή από αλλοίωση μεσοσπονδυλίων δίσκων, ή ακόμη και από οστεοπόρωση.

 Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η κύφωση, λόγω λανθασμένης στάσης του σώματος,  μπορεί να αρχίσει από την εφηβεία. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει παραμόρφωση των σπονδύλων, αλλά απλά η στάση του σώματος είναι γυρτή προς τα εμπρός, με κατεβασμένους τους ώμους, δεν προκαλεί πόνο, δεν εξελίσσεται γενικά και δεν δημιουργεί προβλήματα στη μετέπειτα ζωή.

Η κύφωση δεν προειδοποιεί για την εκδήλωση της με κάποιο σημάδι, αλλάζει η δομή της σπονδυλικής στήλης σταδιακά με αποτέλεσμα να μην το καταλαβαίνει ο παθών. Αυτό που αναφέρει χαρακτηριστικά ο ασθενής, είναι ότι δεν μπορεί να φτάσει αντικείμενα που βρίσκονται ψηλά, σε σχέση με το παρελθόν.

Επίσης πρέπει να αναφερθεί ότι, οι ασθενείς που πάσχουν από κύφωση μπορεί να αισθάνονται πόνο στην πλάτη, ιδίως μετά από παρατεταμένη ορθοστασία, όπως και δυσκαμψία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κουράζονται οι ραχιαίοι μύες που στηρίζουν τη σπονδυλική στήλη από την παραμόρφωση της στάσης του  σώματος. Από την κύφωση προκαλούνται πολλά προβλήματα όπως, αναπνευστικά, δυσκολία στο περπάτημα, περιορισμό στις κινήσεις του σώματος και προβλήματα στο πεπτικό σύστημα.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από παράγοντες, όπως ο τύπος και ο βαθμός σοβαρότητας της πάθησης.

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή ακόμη και χειρουργική.

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει την χρήση παυσίπονων, ειδικοί κηδεμόνες της σπονδυλικής στήλης, χειροπρακτική φυσιοθεραπεία και άσκηση.

Η συντηρητική θεραπεία με την χειροπρακτική έχει θεαματικά αποτελέσματα και  συστήνεται στα άτομα που είναι στα πρώτα στάδια της κύφωσης, όπου υπάρχει ελάχιστη επικινδυνότητα και πόνος στην σπονδυλική στήλη.

Στην συντηρητική θεραπεία προτείνεται άθληση-άσκηση σε καθημερινή βάση, για ανακούφιση από τον πόνο. Τα είδη άθλησης που ενδείκνυνται είναι η ενίσχυση ραχιαίων μυών η κολύμβηση και pilates.

Στις περιπτώσεις που ο βαθμός της κύφωσης είναι μεγάλος και η σπονδυλική στήλη έχει μεγάλη κλίση προκαλώντας πόνο, δυσκαμψία και παραμόρφωση, τότε συνιστάται η χειρουργική επέμβαση όπως σπονδυλοδεσία και σπονδυλοπλαστική.

 

Οσφυαλγία – αίτια - θεραπεία

 

Οσφυαλγία  είναι πόνος στην οσφυϊκή μοίρα

Πόνο στην Οσφυϊκή μοίρα, είναι το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης, η οποία αποτελείται από πέντε μεγάλους σπονδύλους, γνωστοί και ως οσφυϊκοί σπόνδυλοι. Ο όρος οσφυαλγία χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον πόνο στη μέση. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα συχνή πάθηση με ποσοστό που αγγίζει το 80 % του πληθυσμού που θα νοσήσουν από οσφυαλγία. Διακρίνεται σε οξεία και χρόνια οσφυαλγία.

Η οσφυαλγία αναφέρεται στον πόνο που εντοπίζεται στη μέση (οσφύ) επηρεάζοντας την καθημερινότητα μας προκαλώντας πόνο στη μέση και δυσκολία στην κίνηση.  Μπορεί να προκληθεί από μυϊκή καταπόνηση, τραυματισμό ή από εκφυλιστικές αλλοιώσεις στη σπονδυλική στήλη.

Πολλές φορές ξεκινά αιφνίδια και διαρκεί από λίγες μέρες έως και λίγες εβδομάδες εάν δεν γίνει η ανάλογη θεραπεία.

Τα αίτια που την προκαλούν είναι:

Δισκοπάθεια - Σπονδυλική Στένωση -Μυϊκές θλάσεις & κακώσεις

Αστάθεια της σπονδυλικής στήλης - Δυσμορφία της σπονδυλικής στήλης

Η διάγνωση γίνεται κυρίως με μαγνητική τομογραφία.

θεραπεία για την πάθηση της οσφυαλγίας

Αρχικά, χρειάζεται ξεκούραση, τουλάχιστον για τις πρώτες 72 ώρες με εναλλαγή αρχικά κρύων και στη συνέχεια ζεστών επιθεμάτων.

Αν ο πόνος επιμένει μπορούν να χορηγηθούν παυσίπονα φάρμακα για την αντιμετώπιση του πόνου.

Η Χειροπρακτική φυσικοθεραπεία αποτελεί τον κύριο τρόπο αντιμετώπισης της οσφυαλγίας.

Χειρουργείο πραγματοποιείται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις όταν ο πόνος επιμένει και η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

Μπορεί να γίνει πρόληψη της οσφυαλγίας αν ακολουθήσετε τις παρακάτω οδηγίες

Το ποσοστό των ανθρώπων που θα αντιμετωπίσουν κάποιο επεισόδιο οσφυαλγίας κατά την διάρκεια της ζωής τους, είναι πολύ μεγάλο, παρόλο αυτό, υπάρχουν τρόποι πρόληψης της, όπως:

Η συστηματική άσκηση είναι αποτελεσματική στην πρόληψη της οσφυαλγίας, καθώς βοηθάει στον έλεγχο του σωματικού μας βάρους και στη σωστή εκγύμναση των μυών (ραχιαίων και κοιλιακών). Ενδεδειγμένος τρόπος γυμναστικής για την οσφυαλγία, είναι η κολύμβηση. 

Αν η εργασία μας το απαιτεί, χρησιμοποιούμε ένα μαξιλαράκι χαμηλά στην πλάτη του καθίσματος. Με αυτόν τον τρόπο κρατάμε τη μέση μας σε υπερέκταση. Το ίδιο ισχύει κατά την οδήγηση, κατά την οποία συνιστάται το τακτικό διάλειμμα. 

Αποφυγή άσκοπης ορθοστασίας.

Αν χρειαστεί να σηκώσουμε ένα βαρύ αντικείμενο, λυγίζουμε τα γόνατα και πλησιάζουμε όσο το δυνατόν περισσότερο στο αντικείμενο αυτό. Μειώνουμε, έτσι, τις δυνάμεις ροπής, που αναπτύσσονται και που καταπονούν τη μέση. 

Φροντίζουμε το στρώμα στο οποίο κοιμόμαστε να έχει την απαραίτητη σκληρότητα, ώστε να μη «βουλιάζει» το σώμα μας.  

Η καλύτερη πρόληψη για την εμφάνιση επεισοδίων οσφυαλγίας είναι να προσέχουμε και να μην καταπονούμε τη μέση μας. Συχνή άσκηση, ρύθμιση του σωματικού βάρους, αποφυγή της καθιστικής ζωής, καθώς και οι παραπάνω οδηγίες,  αποτελούν τέτοιους τρόπους πρόληψης.

Εάν ο πόνος οφείλεται σε τοπικά μηχανικά αίτια, η χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων σε συνδυασμό με αναλγητικά και μυοχαλαρωτικά για μικρό διάστημα ολίγων ημερών, συνήθως επαρκεί. Επίσης η χρήση κηδεμόνων (ζώνη) σπονδυλικής στήλης για μικρό διάστημα είναι απαραίτητη.

 Στην περίπτωση που ο πόνος επιμένει συνιστάται χειροπρακτική φυσιοθεραπεία πρέπει, όμως, να εξατομικεύεται, τόσο σχετικά με τον ασθενή, όσο και σχετικά με την ακριβή αιτία του πόνου.  

Συμπερασματικά, η οσφυαλγία αποτελεί ένα σύμπτωμα με πολλές αιτίες, είτε τοπικές, είτε συστηματικές. Μόνο η σωστή διάγνωση της υποκείμενης πάθησης μπορεί να εγγυηθεί την εξατομικευμένη και αποτελεσματική θεραπεία.

                                                                                         Dim.Pap.

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ Από Καρδιάς.

 

Ευχαριστώ θερμά σε όλους όσους εμπιστεύονται τη χειροπρακτική εργασία που προσφέρω. Κάθε συνεδρία είναι για μένα μια ευκαιρία να προσφέρω ανακούφιση, ισορροπία και φροντίδα. Η εμπιστοσύνη σας είναι η δύναμή μου και η βελτίωση της ευεξίας σας, η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου. Η στήριξή σας με γεμίζει χαρά και με ενθαρρύνει να προσφέρω το καλύτερο δυνατό κάθε μέρα, αποτελεί για μένα πηγή έμπνευσης και δύναμης να συνεχίζω με αφοσίωση και επαγγελματισμό. 

Είναι υπέροχο να βλέπει κανείς τέτοια εκτίμηση και αφοσίωση.

                                                                     Dim.Pap.

Ισχιαλγία-αίτια αυτής-θεραπεία

 

Όταν λέμε ισχιαλγία, εννοούμε τον πόνο που προέρχεται από τον ερεθισμό ή τη συμπίεση του ισχιακού νεύρου. Το ισχιακό νεύρο είναι το μακρύτερο νεύρο στο ανθρώπινο σώμα, που εκτείνεται από το κάτω μέρος της πλάτης, μέσω των γλουτών και κάτω στα πόδια. Όταν αυτό το νεύρο συμπιέζεται ή ερεθίζεται, προκαλεί την προβολή του ισχίου από την λεκάνη και αμέσως μπορεί να δώσει έντονο πόνο, μούδιασμα και μυρμήγκιασμα, που συχνά επηρεάζει τη μία πλευρά του σώματος.

Η ισχιαλγία μπορεί να έχει διάφορες αιτίες και η κατανόησή τους είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική θεραπεία. Η πιο κοινή αιτία η προβολή του ισχίου, η κήλη ή η ολίσθηση δίσκου (σπονδυλολίσθηση) στη σπονδυλική στήλη. Όταν ένας δίσκος στη σπονδυλική στήλη διογκώνεται ή σπάει, μπορεί να ασκήσει πίεση στο κοντινό επίπεδο του ισχιακού νεύρου, οδηγώντας σε αυτά τα συμπτώματα.

Άλλες αιτίες είναι η σπονδυλική στένωση, μια κατάσταση όπου ο σπονδυλικός σωλήνας στενεύει και ασκεί πίεση στα νεύρα, και η εκφυλιστική νόσος των δίσκων η οποία είναι η σταδιακή φθορά των δίσκων μεταξύ των σπονδύλων.

Η ισχιαλγία χαρακτηρίζεται από μια σειρά συμπτωμάτων που μπορεί να ποικίλλουν σε σοβαρότητα. Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι ένας οξύς πόνος που ακτινοβολεί από το κάτω μέρος της πλάτης στους γλουτούς και στο πόδι μέχρι και τα δάκτυλα. Ο πόνος αυτός μπορεί να συνοδεύεται από μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στο προσβεβλημένο πόδι, λόγω πίεσης του ισχιακού νεύρου.

Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν δυσκολία στην κίνηση του ποδιού, αίσθημα καύσου στην πληγείσα περιοχή και πόνο που επιδεινώνεται με παρατεταμένο κάθισμα ή ορθοστασία ή ακόμη και πτώση. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα συμπτώματα της ισχιαλγίας μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο, ανάλογα με την υποκείμενη αιτία και την έκταση της συμπίεσης του νεύρου.

Ένας επαγγελματίας υγείας, συνήθως ένας γιατρός ή ένας χειροπράκτης, θα προβεί σε ενδελεχή εξέταση και θα εξετάσει το ιατρικό σας ιστορικό. Μπορεί επίσης να συστήσει πρόσθετες εξετάσεις, όπως ακτινογραφίες, μαγνητικές τομογραφίες για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση και να αξιολογήσει τη σοβαρότητα της πάθησης.

Η θεραπεία της ισχιαλγίας εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μη χειρουργικές θεραπείες είναι αποτελεσματικές για την ανακούφιση του πόνου και την προώθηση της επούλωσης. Αυτές οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν:

Τα παυσίπονα που χορηγούνται χωρίς συνταγή, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστούν ισχυρότερα συνταγογραφούμενα φάρμακα.

Η φυσιοθεραπεία στοχεύει στη βελτίωση της ευελιξίας, στην ενδυνάμωση των γύρω μυών και στην ανακούφιση της πίεσης στο ισχιακό νεύρο.

Η Χειροπρακτική θεραπεία, μπορεί να βοηθήσει στην ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης, στη οριστική μείωση της συμπίεσης του ισχιακού νεύρου και παράπλευρων νεύρων ούτως ώστε η ανακούφιση των συμπτωμάτων της ισχιαλγίας με ειδικούς χειρισμούς να είναι άμεση και η θεραπεία οριστική.

Εκτός από τις συμβατικές θεραπείες, υπάρχουν αρκετές φυσικές θεραπείες που μπορούν να συμπληρώσουν το σχέδιο θεραπείας σας. Αυτές οι θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του πόνου, της φλεγμονής και στην προώθηση της συνολικής επούλωσης. Ορισμένες αποτελεσματικές φυσικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

Ζεστή ή κρύα θεραπεία. Η εφαρμογή ζεστού ή κρύου επιθέματος ανάλογα στην πληγείσα περιοχή μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής και στην καταπράυνση του πόνου της ισχιαλγίας.

Οι ασκήσεις διατάσεων μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον πόνο της ισχιαλγίας και να βελτιώσουν την ευελιξία της οσφυϊκής μοίρας και της ιερολαγόνιας άρθρωσης. Οι διατάσεις πρέπει να γίνονται ήπια με σταδιακή εξέλιξη από τα πρώτα στάδια της πάθησης.

Το τακτικό μασάζ μπορεί να βοηθήσει στη χαλάρωση των μυών, στη βελτίωση της κυκλοφορίας και στη μείωση της έντασης στην πληγείσα περιοχή, παρέχοντας ανακούφιση από τον πόνο.

Αν και η ισχιαλγία μπορεί να είναι δύσκολο να προληφθεί εντελώς, υπάρχουν βήματα που μπορείτε να λάβετε για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης.

Διατηρήστε σε καλό επίπεδο την στάση του σώματος σας για να μειώσετε την καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης και να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο κήλης δίσκου.

Ασχοληθείτε με δραστηριότητες που ενδυναμώνουν τους κοιλιακούς και τους ραχιαίους μύες και προάγουν την ευελιξία της σπονδυλικής στήλης. Δραστηριότητες, όπως  pilates, κολύμπι, περπάτημα και η γιόγκα, μπορεί να είναι ευεργετικές.

Κάντε πολλά διαλείμματα κατά τη διάρκεια παρατεταμένης καθιστικής εργασίας για να διατείνεται τους μύες σε καλή κατάσταση και να περπατάτε, το περπάτημα είναι σύμμαχος στην σωστή τήρηση της σπονδυλικής στήλης.

Το υπερβολικό βάρος μπορεί να ασκήσει πρόσθετη πίεση στη σπονδυλική στήλη και να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ισχιαλγίας. Διατηρήστε ένα υγιές βάρος και μια υγιεινή διατροφή, ασκηθείτε τακτικά για να επιτύχετε και να διατηρήσετε το υγιές βάρος.

Είναι σωστό να αναφέρουμε ότι η εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε ισχιαλγία λόγω της αυξημένης πίεσης λεκάνης-ισχίων και ισχιακού νεύρου. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορούν επίσης να συμβάλουν στην αυξημένη ευαισθησία των νεύρων.

Η χειροπρακτική μπορεί να αποτελέσει μια αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για την ισχιαλγία. Οι χειροπράκτες μπορούν να εκτελέσουν χειρισμούς στη σπονδυλική στήλη για να ευθυγραμμίσουν εκ νέου τη σπονδυλική στήλη, να μειώσουν τη συμπίεση των νεύρων και να ανακουφίσουν τα συμπτώματα της ισχιαλγίας..

Η χειρουργική επέμβαση δεν είναι η μόνη επιλογή για τη θεραπεία της ισχιαλγίας. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι μη χειρουργικές θεραπείες, όπως τα φάρμακα, η φυσικοθεραπεία και οι τροποποιήσεις του τρόπου ζωής μπορούν να ανακουφίσουν αποτελεσματικά τα συμπτώματα. Η χειρουργική επέμβαση θεωρείται συνήθως ως έσχατη λύση όταν οι συντηρητικές θεραπείες αποτυγχάνουν να προσφέρουν ανακούφιση ή όταν υπάρχει σοβαρή υποκείμενη πάθηση.

Σε ελάχιστες περιπτώσεις η ισχιαλγία υποχωρεί μόνη της με το χρόνο και τις συντηρητικές θεραπείες. Ωστόσο, η διάρκεια της ανάρρωσης μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την αιτία και τη σοβαρότητα της πάθησης. Είναι σημαντικό να αναζητήσετε ιατρική φροντίδα και να ακολουθήσετε ένα σωστό σχέδιο θεραπείας για να διασφαλίσετε και να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης νέων επεισοδίων.

Η ισχιαλγία είναι μια συχνή πάθηση που μπορεί να προκαλέσει σημαντικό πόνο και δυσφορία. Με την κατανόηση των αιτιών, των συμπτωμάτων και των θεραπευτικών επιλογών της ισχιαλγίας, μπορείτε να λάβετε προληπτικά μέτρα για την αποτελεσματική διαχείριση της πάθησης. Θυμηθείτε να συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο του κέντρου φυσικοθεραπείας και χειροπρακτικής για ακριβή διάγνωση και εξατομικευμένο σχέδιο θεραπείας για μια ασφαλή και σίγουρη ανακούφιση των συμπτωμάτων σας..

 

Dim.Pap.

Σύνδρομο υπέρ προπόνησης

 

1.-     Σε φυσιολογικές συνθήκες οι άνθρωποι ασκούνται για κοινωνικούς λόγους, για χαλάρωση ή για να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση. Όταν όμως ο μόνος στόχος είναι η απώλεια βάρους ή ο έλεγχος του σχήματος του σώματος, το πρόγραμμα ασκήσεως μπορεί να βγει εκτός ελέγχου, τότε οι ασκούμενοι αναπτύσσουν εξάρτηση  στην άσκηση διαταραχή της όρεξης, αλλά και είναι πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη κατάθλιψης και άλλων ψυχολογικών προβλημάτων.

          Είναι φανερό ότι η κακή ενεργειακή ισορροπία (που εκδηλώνεται όταν ένας άνθρωπος χρησιμοποιεί περισσότερες θερμίδες απ όσες καταναλώνει) μπορεί να οδηγήσει σε υπέρ κινητικότητα. Όπως ακριβώς οι ανορεκτικοί περιορίζουν στο ελάχιστο το φαγητό τους για να αδυνατίσουν και λένε ότι αισθάνονται μια χαρά, έτσι και οι άνθρωποι που ασκούνται υπερβολικά πολύ διαπιστώνουν ότι όσο περισσότερα κιλά χάνουν τόσο πιο δραστήριοι αισθάνονται.

2.-     Η πολλή άσκηση μπορεί να βλάπτει αντί να ωφελεί. Ή ακόμα χειρότερα: υπάρχουν άνθρωποι που καταλήγουν εξαρτημένοι από την άσκηση και παρουσιάζουν στερητικά συμπτώματα όταν τη διακόπτουν, όπως ακριβώς άλλοι καταλήγουν εξαρτημένοι από τις συνεχείς δίαιτες ή εξαρτημένοι από ουσίες (καπνός, αλκοόλ, φάρμακα).

          Ειδικοί υποστηρίζουν ότι η αφύσικα πολλή άσκηση μπορεί να είναι καταστροφική για το σώμα και τη ψυχή.

 

          Η  αλήθεια  είναι ότι δεν χρειάζεται να ασκείται κανείς πάρα πολύ και επί πολύ καιρό για να παρουσιάσει στερητικά συμπτώματα μόλις διακόψει την άσκηση.  Ερευνητές στο θέμα της υπέρ προπόνησης έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η άσκηση προκαλεί ένα αίσθημα ευεξίας, το οποίο εξαφανίζεται όταν διακόπτεται η γυμναστική.  Η έλλειψη του αισθήματος ευεξίας μπορεί κάλλιστα να αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους οι ασκούμενοι συνεχίζουν το πρόγραμμά τους πολύ περισσότερο απ όσο είναι φυσιολογικό.

 

3.-    Οι υπερβολές όμως, έχουν πάντοτε βαρύ τίμημα.  Στην περίπτωση της άσκησης, το τίμημα είναι το σύνδρομο της υπερβολικής προπόνησης , ένα σύνολο διαταραχών που κυμαίνεται από στομαχικά προβλήματα έως επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς.

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ακραία επίπεδα ασκήσεως προκαλούν επίσης δραματική μείωση των επιπέδων γλουταμίνης (μιας ουσίας με ζωτική σημασία για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος), με επακόλουθο  να είμαστε πιο επιρρεπείς στο κρυολόγημα και άλλες ιώσεις.

 

Τα δεινά, όμως δεν σταματούν εδώ.  Ο ασκούμενος οργανισμός έχει ανάγκη την ξεκούραση για να αναρρώσει από τις πιέσεις που του ασκεί η γυμναστική. Όταν ο χρόνος ξεκούρασης είναι ανεπαρκής, οι μύες δεν αναρρώνουν και τελικά σταματά η βελτίωση του σωματικού σχήματος. Πολλοί ασκούμενοι θεωρούν ότι η στασιμότητα της εμφάνισής τους αποτελεί ένδειξη ότι πρέπει να γυμναστούν ακόμα πιο σκληρά. Μακροχρόνια αυτός ο φαύλος  κύκλος οδηγεί σε χρόνια κόπωση και σε ψυχική - σωματική εξάντληση.

 

Μερικοί άνθρωποι που έχουν εθιστεί στην άσκηση ενδεχομένως να χρειάζονται θεραπεία. Οι ασκούμενοι αυτοί συμπεριφέρονται όπως όλοι οι εθισμένοι. Θέτουν την άσκηση ως απόλυτη προτεραιότητα στη ζωή τους και έρευνες έδειξαν ότι συχνά παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές.

4.-   Τα κρούσματα του συνδρόμου αυξάνονται διαρκώς τα τελευταία χρόνια, διότι ολοένα και περισσότερος κόσμος γυμνάζεται πέρα από τα φυσικά όρια, τις αντοχές και τις ικανότητές του. Η πλειονότητα των ασθενών είναι άνθρωποι ηλικίας 30 έως 50 ετών, οι οποίοι είτε ανακαλύπτουν ξαφνικά την άσκηση και της αφιερώνονται ολόψυχα είτε αντιμετωπίζουν πρόβλημα βάρους και θέλουν να αδυνατίσουν. Στην παιδική ηλικία, το σύνδρομο υπέρ προπόνησης παρατηρείται σε παιδιά που χρησιμοποιούν την άσκηση ως μέσον αδυνατίσματος ή κάνουν πολλά λάθη τον πρώτο καιρό που ασχολούνται με ένα άθλημα.

 

Ο πόνος την ώρα της άσκησης είναι το πρώτο σύμπτωμα του συνδρόμου. Ο πόνος εκδηλώνεται συνήθως στους μεγάλους μυς του σώματος (όπως  τετρακέφαλους μηριαίους, στους μυς της μέσης, στους κοιλιακούς, στους θωρακικούς και στους οπίσθιους μηριαίους), αλλά οι ασκούμενοι τον αγνοούν και συνεχίζουν την προπόνησή τους.

Μετά το πέρας της προπόνησης, ο πόνος επιστρέφει – αυτή τη φορά στους τένοντες. Ο ασκούμενος μπορεί να καθίσει για λίγο να ξεκουραστεί, αλλά όταν προσπαθήσει μετά να κινήσει μια άρθρωση να μην μπορεί. Υπάρχει επίσης περίπτωση να διαπιστώσει το επόμενο πρωί, την ώρα που σηκώνεται από το κρεβάτι, ότι πονάει φρικτά σε κάποιον τένοντα και δεν μπορεί να κινήσει το πόδι ή το χέρι του. Οι τένοντες που πλήττονται κυρίως από την υπέρ προπόνηση είναι ο αχίλλειος και ο επιγονατιδικός στα πόδια, καθώς και οι  εκτείνοντες των αγκώνων, ο υπέρ ακάνθιος και ο δικέφαλος στα χέρια.

 

Με το πέρασμα των ημερών, ο ασκούμενος αρχίζει να νιώθει ενοχλήσεις ή πόνο στη σπονδυλική στήλη, στους γλουτούς, στα γόνατα και στους ώμους  γενικώς, σε κάθε άρθρωση του σώματός του. Στις μικρές ηλικίες, οι ενοχλήσεις αυτές οφείλονται σε επιβάρυνση των χόνδρων των αρθρώσεων λόγω της υπερβολικής άσκησης, ενώ στις μεγάλες σε εκφυλιστικές αρθροπάθειες. Π.χ. ένας αγύμναστος 45άρης που έχει προδιάθεση στην ανάπτυξη αρθροπάθειας είναι πολύ πιθανόν να νιώσει έντονο πόνο στο γόνατό του, αν παίξει μπάσκετ επί 2 ώρες.

 

Αν οι ασκούμενοι αγνοήσουν τον πόνο και τις ενοχλήσεις και συνεχίσουν να ασκούνται, έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν κάποια από τις μακροχρόνιες εκδηλώσεις του συνδρόμου. Η επιτάχυνση της φυσιολογικής φθοράς στους χόνδρους των ισχύων, των γονάτων καθώς και στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, είναι μια πολύ συχνή μακροχρόνια συνέπεια. Οι ασθενείς που παρουσιάζουν επιταχυμένη φθορά  των χόνδρων αναπτύσσουν συχνά οστεοαρθρίτιδα η οποία μετά το 60^ο έτος ζωής αντιμετωπίζεται με ολική αντικατάσταση της προσβεβλημένης αρθρώσεως. Όσοι εξάλλου παρουσιάζουν φθορά των μεσοσπονδυλίων δίσκων μπορεί να αναπτύξουν στενωτική δισκοπάθεια, μια κατάσταση που προκαλεί νευραλγία στα κάτω άκρα. Η υπερβολική άσκηση μπορεί επίσης να καταπονήσει τους μυς, (οι καταπονημένοι μυς είναι επιρρεπείς στις θλάσεις) αλλά και το καρδιαναπνευστικό σύστημα.

 

 

5.-    Τα οστά επίσης πλήττονται από την υπερβολική άσκηση. Στους ασκούμενους παρατηρούμε συνήθως δύο ειδών κατάγονται.  Τα συμπιεστικά και τα ρωγμώδη τριχοειδή. Τα ρωγμώδη τριχοειδή αφορούν κυρίως τα οστά των χεριών και των ποδιών και είναι τόσο μικρά που δύσκολα απεικονίζονται στις απλές ακτινογραφίες. Συνήθως γίνεται αξονική ή μαγνητική τομογραφία για να εντοπιστούν. Τα κατάγματα αυτά προκαλούνται από τις μεγάλες και επαναλαμβανόμενες πιέσεις (φορτίσεις) που ασκούνται στα οστά και οφείλονται στο ότι οι μύες δεν αντέχουν άλλο και δεν μπορούν πλέον να προστατεύσουν τον σκελετό.

Την ώρα της υπερβολικής άσκησης είναι φυσικό κάποιος μεσοσπονδύλιος δίσκος να πιέζει για απειροελάχιστο χρόνο κάποιο νεύρο, αυτό είναι αρκετό για την έναρξη κάποιας οσφυαλγίας.

 

Η αντιμετώπιση όλων αυτών των δεινών ποικίλλει ανάλογα με το πρόβλημα

Η χρόνια κόπωση αντιμετωπίζεται με ξεκούραση, βιταμινοθεραπεία, μαλάξεις για βελτίωση της οξυγονώσεως, σωστή διατροφή και θεραπεία.

Τα κατάγματα χρειάζονται τοποθέτηση, ακινητοποίηση, φυσιοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή

Οι θλάσεις των μυών αντιμετωπίζονται με φυσιοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή.

Οι αρθροπάθειες και η στενωτική δισκοπάθεια συνήθως αντιμετωπίζονται με μαλάξεις από ειδικό Χειροπρακτικό και σε ελαφριές καταστάσεις με φαρμακευτική αγωγή. Αν όμως εξελιχθούν πολύ δεν αποκλείεται να χρειαστεί και χειρουργική αντιμετώπιση (αρθροπλαστική και αντικατάσταση μεσοσπονδύλιου δίσκου, αντιστοίχως).

Το 70% των ασθενών που τελικά χειρουργούνται κατορθώνουν να γυμναστούν και πάλι, αλλά πολύ ηπιότερα απ όσο πριν (τα ομαδικά αθλήματα είναι ως επί το πλείστον απαγορευτικά, ενώ οι ασκήσεις πρέπει να είναι μέτριας έντασης).

         

Είναι πλέον γνωστό ότι η υπερβολική προπόνηση καταστρέφει τα οστά και τις αρθρώσεις, προκαλεί κατάγματα που δεν

απεικονίζονται στις απλές ακτινογραφίες, οδηγεί στη δισκοπάθεια στην οσφυαλγία – ισχιαλγία και εξαντλεί  τον οργανισμό…

Η υπέρ προπόνηση  μόνο φίλος της υγείας δεν μπορεί να είναι.

Ωστόσο, ολοένα και περισσότερος κόσμος «πέφτει με τα μούτρα» στην άσκηση, πιστεύοντας ότι έτσι ωφελεί το σώμα και την ψυχή του.

ΠΡΟΣΟΧΗ   ΛΟΙΠΟΝ !!!

                            

                                                                                                                       Dim.Pap.