ΑΤΛΑΣ η Αρχή των Όλων, που δεν Στηρίζει Μόνο Το Κεφάλι..

 

ΑΤΛΑΣ η Αρχή Όλων: Γνωρίζατε ότι ο πρώτος αυχενικός σπόνδυλος, ο Άτλας,  είναι εξαρθρωμένος στους περισσότερους ανθρώπους;  Αυτή η κατάσταση μπορεί να αποφέρει μια σειρά από σωματικές και ψυχικές βλάβες.

Όταν εξαρθρωθεί ο Άτλαντας ανάλογα με την γωνία κλίσης της εξάρθρωσης προκαλείται μείωση του όγκου της οπής του κρανίου και του σπονδυλικού σωλήνα με αποτέλεσμα τόσο ο νωτιαίος μυελός όσο και διάφορα εγκεφαλικά νεύρα αλλά και άλλες νευρικές δεσμίδες να βρίσκονται μόνιμα υπό πίεση. Παράλληλα στενεύουν τόσο η τραχηλική αρτηρία, όσο και αλλά διάφορα αγγειακά συστήματα. Έτσι  έχουμε μόνιμη πίεση του νωτιαίου μυελού και των εγκεφαλικών νεύρων με αποτέλεσμα  να προκαλέσει σωματικές και ψυχικές βλάβες.

Ο Άτλας δεν στηρίζει μόνο το κρανίο αλλά αποτελεί και το σημείο Ανάρτησης, Ισορροπίας & Διεύθυνσης της σπονδυλικής στήλης και του ανθρώπινου σκελετού, μπορεί η εξάρθρωση αυτού να αποφέρει σοβαρές βλάβες και μεταβολές στη στάση του σώματος.

Το αποτέλεσμα είναι, συμπτωματικές ενοχλήσεις και ασθένειες όπως π.χ. πονοκέφαλοι και πόνοι στον αυχένα καθώς και δυσκαμψία στον αυχένα, ημικρανίες, πόνοι στην πλάτη, οσφυαλγία δισκοπάθεια, σκολίωση, περίσφιγξη νεύρων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού και διαφοροποίηση του μήκους των κάτω άκρων λόγω λανθασμένης θέσης της λεκάνης, πόνοι στις αρθρώσεις και πολλές άλλες παθήσεις.

Ένα παράδειγμα βλαβών και μεταβολών στη στάση του σώματος που προκαλείται από εξαρθρωμένο Άτλαντα είναι η λανθασμένη θέση της λεκάνης.

Η διαδικασία της θεραπείας αποτελείται από συγκεκριμένο μασάζ των βραχέων αυχενικών μυών. Με την μυϊκή χαλάρωση δίνεται στον Άτλαντα η δυνατότητα να επανέλθει στην φυσική του θέση. Απαραίτητος είναι ο εκ των υστέρων έλεγχος καθώς και η υποστήριξη στην διαδικασία της αυτοθεραπείας.

Όταν ο Άτλας επανέλθει στην σωστή του θέση τότε είναι δυνατή η αποκατάσταση της σωματικής ισορροπίας. Αρχίζει η πολύτιμη διαδικασία της αυτοθεραπείας και αποκατάστασης και ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί καλύτερα. Η επαναφορά του Άτλαντα στην σωστή του θέση μπορεί να έχει επιπλέον θετική επίδραση και σε άλλες εφαρμοζόμενες θεραπείες.

Η αποκατάσταση των κυττάρων και των οργάνων δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. Μετά την διόρθωση του Άτλαντα με την παραπάνω μέθοδο, ο κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά, ανάλογα με την σωματική και ψυχική του κατάσταση. Έτσι τα αποτελέσματα ενεργοποιημένων δυνάμεων αυτοθεραπείας γίνονται από κάθε άνθρωπο διαφορετικά αντιληπτά.

Οι αντιδράσεις που γίνονται αντιληπτές είτε άμεσα μετά την θεραπευτική αγωγή, είτε μετά από εβδομάδες ή και ακόμη μήνες είναι ενδείξεις ότι η διαδικασία της αυτοθεραπείας έχει δρομολογηθεί.

Στις πιθανές αντιδράσεις περιλαμβάνονται η μεγάλη κούραση, η δυσκαμψία των μυών στην περιοχή του αυχένα, της πλάτης και της οσφυϊκής χώρας, αλλά και προηγούμενες ασθένειες, οι οποίες δεν είχαν αποθεραπευτεί πλήρως και οι οποίες μπορούν προσωρινά να επανέλθουν με διαφορετική μορφή. Παρατηρείστε λοιπόν το σώμα σας με προσοχή, καταγράψτε τις μεταβολές της κατάστασης της υγείας σας και υποστηρίξτε την διαδικασία της αυτοθεραπείας με τακτικά μασάζ του αυχένα και της πλάτης, αλλά και με λουτρά. Υπάρχει μια μέθοδος από την οποία ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να αυτοθεραπευτεί.  Η μέθοδος αυτή κατά κύριο λόγο έχει ένα βασικό μέτρο πρόληψης. Συνιστάται να γίνει χρήση της μεθόδου νωρίς στα παιδιά που έχουν το πρόβλημα του Άτλαντα, έτσι ώστε να μεγαλώσουν υγιεινά και να αναπτυχθούν ιδανικά.

Η Θεραπευτική Αγωγή μπορεί να γίνει και επιτρέπεται, μόνο από ένα ειδικό,  ο οποίος έχει εκπαιδευτεί για την υπόψη αγωγή, με ακρίβεια και χωρίς κινδύνους.

Και έτσι έχουμε ίαση στους πονοκέφαλους, στις ημικρανίες, στην έλλειψη διάθεσης, κατάθλιψης, αδράνειας, κούρασης και σ’ όλες αυτές τις σύγχρονες ασθένειες που ταλαιπωρούν τον άνθρωπο.

Να σημειώσω ότι, η αποκατάσταση του Άτλαντα μπορεί να γίνει και με ειδικό μηχάνημα, από ειδικό θεραπευτή.

                                                                                                            DIM.PAP.

ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΥΧΕΝΑ

 

Το αυχενικό σύνδρομο μπορούμε να το περιγράψουμε ως μια σειρά από πολλά συμπτώματα μαζί που παρουσιάζονται στην περιοχή του αυχένα, αλλά και στην εν γένει γύρω περιοχή  όπως :  ραχιαίοι μύες – ώμοι - ωμοπλάτες  και άνω άκρα.

Είναι γενικά πάθηση της αυχενικής μοίρας η οποία περιλαμβάνει πόνους στον αυχένα, δυσκαμψία, πονοκεφάλους και ζάλη, πόνο στον ώμο, στον βραχίονα και στο χέρι με μυϊκή αδυναμία, μουδιάσματα αλλά και με μειωμένα αντανακλαστικά.
Είναι ένα είδος αυχεναλγίας, διότι έχουμε πόνο στην περιοχή του αυχένα, του ώμου, της ωμοπλάτης, του βραχίονα ή και όλων των άνω άκρων.
Οι αιτίες που προκαλούν αυχενικό σύνδρομο είναι πάρα πολλές. Μία από τις βασικότερες, που πλήττει μεγάλη μερίδα του σύγχρονου πληθυσμού, είναι η κακή και επαναλαμβανόμενη στάση του αυχένα π.χ. παρατεταμένη εργασία στο γραφείο με Η/Υ.

Γι αυτό λοιπόν όσοι εργάζονται σε γραφείο και κάνουν χρήση υπολογιστή πρέπει να γνωρίζουν ότι :  

α): Το κάθισμα πρέπει να είναι ρυθμισμένο σε τέτοιο ύψος ώστε οι αγκώνες  να ακουμπούν στο γραφείο ενώ οι ωμοί να είναι χαλαροί. Η πλάτη του καθίσματος να στηρίζει και να εφαρμόζει (εφάπτεται) ακριβώς στην πλάτη. Και  κατά την διάρκεια της εργασίας καλόν είναι να γίνεται αλλαγή της θέσης.
β) : Τοποθετείστε την οθόνη του υπολογιστή απέναντι σας σε απόσταση 50 έως 70 εκ. και όχι στις άκρες του γραφείου σας. Η οθόνη πρέπει να είναι σε ύψος τέτοιο ώστε η πρώτη γραμμή του υπολογιστή να είναι 10 με 15 εκ κάτω από το ύψος του ματιού σας.

γ) : Όσον αφορά το “ποντίκι”, μην τεντώνετε ή λυγίζετε πάρα πολύ τον αγκώνα σας γιατί καταπονούνται οι καρποί σας. Επίσης μην έχετε το “ποντίκι” πολύ μακριά γιατί καταπονείται τον ώμο σας.  

δ) Το πληκτρολόγιο, δεν πρέπει να το τοποθετείτε πολύ κοντά σας και οι αγκώνες  να μην είναι τεντωμένοι γιατί καταπονούνται οι καρποί σας.                 

Είναι καλό κατά τη διάρκεια της καθιστικής εργασίας να πραγματοποιείτε  μικρά διαλείμματα σε τακτά χρονικά διαστήματα στα οποία να γίνονται κάποιες απλές αλλά πολύ ωφέλιμες ασκήσεις για τον αυχένα.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ  ΑΥΧΕΝΑ

1.-Κάμψη Αυχένα

Καθίστε άνετα, με τους ώμους πίσω και το κεφάλι να κοιτάει μπροστά. Σκύψτε μπροστά το κεφάλι και μείνετε σ’ αυτή τη θέση για 15”. Επιστρέψτε σιγά – σιγά  στην αρχική θέση.

2.-Κλίση από μπροστά προς τα πίσω

Καθίστε πάλι στην αρχική σας θέση και κάνετε κλίση αργά προς τα πίσω, μείνετε σ’ αυτή τη θέση για 15”

Κάνετε πέντε (5) επαναλήψεις αυτής της άσκησης τρεις (3) φορές την ημέρα.

3.-Πλάγια Κάμψη Αυχένα

Κρατήστε το κεφάλι σας ίσια και κάνετε κλίση αργά στο πλάι, μην πάτε μέχρι να αγγίξει το αυτί τον ώμο σας.  Κάνετε το ίδιο και προς τον αντίθετο ώμο. Επαναλάβετε τρεις (3) φορές για κάθε πλευρά.

4.-Στροφή Αυχένα (περιστροφή)

Καθίστε άνετα με τους ώμους πίσω και το κεφάλι να κοιτάει μπροστά και γυρίστε αργά το κεφάλι σας προς τη μία πλευρά, μείνετε σε αυτή τη θέση για 15”. Επιστρέψτε αργά στην αρχική θέση και κάνετε το ίδιο στην αντίθετη πλευρά. Επαναλάβετε τρεις (3) φορές για κάθε πλευρά.

5.-Πλευρά Αντίστασης

Καθίστε άνετα με τους ώμους πίσω και το κεφάλι να κοιτάει μπροστά και κρατήστε με το ένα χέρι (για αντίσταση) την μια πλευρά του κεφαλιού σας, κατόπιν κάνετε κλίση προς την πλευρά του χεριού που κρατάει  το κεφάλι και προσπαθήστε μέχρι το χέρι σας να αγγίξει τον ώμο σας. Κρατήστε αυτή τη στάση για πέντε (5) δευτερόλεπτα. Χαλαρώστε και επαναλάβετε στην αντίθετη πλευρά. Κάνετε επαναλήψεις αυτής της άσκησης πέντε (5) φορές για τρεις (3) φορές την ημέρα.

6.-Αντίσταση Εμπρός

Κρατήστε με τα δυο χέρια το μέτωπό σας, προσπαθήστε να γείρετε το κεφάλι προς τα εμπρός αλλά τα χέρια σας να αντιστέκονται σ’ αυτή την κίνηση. Κρατήστε αυτή τη στάση για πέντε (5) δεύτερα. Κάνετε επαναλήψεις αυτής της άσκησης πέντε (5) φορές για τρεις (3) φορές την ημέρα.

Αν εκτελεσθούν οι παραπάνω ασκήσεις, θα μειωθούν τα συμπτώματα του αυχένα σε μεγάλο βαθμό, μπορούν να κρατήσουν τους μύες του αυχένα σας ευέλικτους και ισχυρούς. Ένα τακτικό πρόγραμμα άσκησης του αυχένα μπορεί να βοηθήσει και να ανακουφίσει την ακαμψία και την ένταση των μυών.

Αν και μετά απ’ αυτά, τα συμπτώματα συνεχίζονται, θα πρέπει να απευθυνθείτε σ’ έναν ειδικό ορθοπεδικό γιατρό για να εντοπίσει κάποια βαθύτερα αίτια που ίσως υπάρχουν. Σε μία τέτοια περίπτωση, είναι καίριας σημασίας να επισκεφθείτε στη συνέχεια έναν έμπειρο χειροπρακτικό ο οποίος θα αναλάβει τη θεραπευτική σας αγωγή.

Dim.Pap.

Ρήξη δικεφάλου βραχιονίου

 Η ρήξη δικεφάλου βραχιονίου είναι ένας συχνός τραυματισμός των αθλητών του bodybuilding και αναφέρεται στην αποκόλληση του τένοντα του μυός από το σημείο που δένεται και κρατιέται με την κερκίδα. Η ρήξη παρουσιάζεται κυρίως σε ηλικίες 20-40 ετών, τόσο σε επαγγελματίες, όσο και σε ερασιτέχνες αθλητές και οφείλεται σε ανομοιόμορφη σύσπαση του μυός, η οποία προκαλείται από την υπερπροσπάθεια και την μη προθέρμανση των άνω άκρων.

Επίσης  συμβαίνει κατά τη διάρκεια εκγύμνασης του δικεφάλου με ελεύθερα βάρη, όταν αυτός εκτείνεται στη θέση αυτή, ο δικέφαλος διαστέλλεται υπό αντίσταση, με αποτέλεσμα να εφαρμόζονται μεγάλα  φορτία στο περιφεριακό τμήμα του δικεφάλου με αποτέλεσμα να υφίσταται η ρήξη.

Ο δικέφαλος βραχιόνιος μυς ξεκινά από την ωμοπλάτη με δύο λεπτούς τένοντες (εκφυτικοί τένοντες), τη μακρά και τη βραχεία κεφαλή, και καταλήγει στην κερκίδα με τη μορφή ενός ισχυρού τένοντα (καταφυτικός τένοντας). Τυχόν ρήξη ενός εκ των δύο λεπτών τενόντων, αναπληρώνεται από την παρουσία του άλλου και δεν προκαλεί πρόβλημα στον ασθενή. Αντίθετα, η ρήξη του ενός και μοναδικού καταφυτικού - ισχυρού - τένοντα συνοδεύεται από έντονο πόνο της όλης πάσχουσας περιοχής.

Ο ασθενής έχει πόνο, οίδημα (πρήξιμο) και εκχυμώσεις (μελανιές) στην περιοχή του αγκώνα του και δεν μπορεί να εκτελέσει οποιαδήποτε κίνηση στον πήχη.

Η διάγνωση ρήξης δικεφάλου βραχιονίου γίνεται εύκολα από έναν ειδικό χειροπράκτη θεραπευτή, ή από ορθοπαιδικό χειρουργό και επιβεβαιώνεται με τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Κατόπιν είμαστε σε θέση να καθορίσουμε την έκταση της βλάβης (μερική ή ολική ρήξη) και να επιλέξουμε την κατάλληλη θεραπεία για την αποκατάσταση της βλάβης.

Η μη χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται, σε περιπτώσεις μικρών ή  μερικών ρήξεων που απαιτούνται ελάχιστες λειτουργικές απαιτήσεις με καλά αποτελέσματα.

Η θεραπεία της ολικής ρήξης είναι κατά βάση χειρουργική. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης με ειδικές τεχνικές, ράβετε ο τραυματισμένος μυς-τένοντας. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνετε η απόλυτη επούλωση του τένοντα. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής εντάσσεται σε ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης και υπό την επίβλεψη εξειδικευμένου θεραπευτή, ο δικέφαλός αποκτά σύντομα το επιθυμητό επίπεδο λειτουργικότητας.

                                                                                                                                                                                                                                                                                    Dim.Pap.

Κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου: Η κατάλληλη θεραπεία & άσκηση μπορεί να αποτρέψει το χειρουργείο.

 

Σε ποιο σημείο μπορεί να εμφανιστεί η κήλη στη σπονδυλική στήλη και ποια είναι τα συμπτώματα και αντιμετώπιση της. 

Η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου αποτελεί μία από τις συχνότερες παθολογίες της σπονδυλικής στήλης, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε νέα και μέσης ηλικίας άτομα. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους και χρησιμεύουν στην απορρόφηση των φορτίσεων της σπονδυλικής στήλης. Λειτουργούν ως αμορτισέρ. Ένας μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται εξωτερικά από τον ινώδη δακτύλιο, ο οποίος περιβάλλει τον πηκτοειδή πυρήνα. Η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου αναφέρεται στη μετατόπιση του υλικού του πυρήνα και στην απόσχιση τμήματος του ινώδους δακτυλίου. Όταν αυτή η μετατόπιση είναι ήπια και ο πυρήνας απλώς προβάλλει λίγο δια μέσω του ινώδους δακτυλίου, ονομάζεται προβολή του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Η μεγαλύτερη μετατόπιση του υλικού του πυρήνα που προκαλεί μερική ρήξη του ινώδους δακτυλίου ονομάζεται κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου..

Οι κήλες συνήθως είναι οπισθοπλάγιες, για αυτό συχνά προκαλούν πίεση σε κάποια ρίζα νεύρου.

Μία κήλη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε τμήμα της σπονδυλικής στήλης, όμως η μεγαλύτερη συχνότητα παρατηρείται κυρίως στην οσφυϊκή μοίρα, μετά στην αυχενική και πολύ σπανιότερα στη θωρακική μοίρα. Διάφορες μελέτες για την οσφυϊκή δισκοκήλη αναφέρουν πως πιο συχνά συναντάται σε άντρες ηλικίας 25-50 ετών, καθημερινά όμως βλέπουμε ότι κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου παρουσιάζεται σε όλες τις ηλικίες.  Επιβαρυντικοί και προδιαθεσιακοί παράγοντες είναι το επαναλαμβανόμενο σήκωμα βάρους, η καθιστική εργασία, η έλλειψη άσκησης και η καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης με φορτία και κραδασμούς. Λόγω μεγαλύτερης κινητικότητας και φόρτισης στην μέση, κατά την καθημερινότητα, η κήλη  εμφανίζεται πιο συχνά στους Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1 σπονδύλους, ενώ λιγότερο συχνά στο Ο3-Ο4.

Τα συμπτώματα που εμφανίζονται ποικίλλουν ανάλογα με τη βαρύτητα της κήλης και το σημείο εντόπισής της. Οι πάσχοντες παραπονιούνται για οξύ ή χρόνιο πόνο στη μέση (οσφυαλγία), ενώ σε εμπλοκή της ρίζας κάποιου νεύρου (ισχιακού) μπορεί να υπάρχει πόνος (μεγάλος ή μέσος), μούδιασμα ή παραισθησία στα κάτω άκρα (ισχιαλγία) με εμπλοκή του ισχιακού νεύρου. Επίσης, συχνά συνυπάρχει μυϊκός σπασμός,-πόνος, απώλεια της λόρδωσης στη μέση και τα συμπτώματα επιδεινώνονται με τον βήχα ή το φτέρνισμα. Κάποιες φορές δημιουργείται ανταλγική σκολίωση, δηλαδή στράβωμα του σώματος. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω πως σε πολύ σοβαρές και ακραίες καταστάσεις, που παρατηρείται αδυναμία των κάτω άκρων, αναισθησία τύπου σέλας, προβλήματα στην ούρηση κ.α., απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

Η διάγνωση της κήλης τίθεται με ακρίβεια με τη μαγνητική τομογραφία (MRI), όμως και η απλή ακτινογραφία είναι χρήσιμη και μπορεί να μας απεικονίσει τα συμπτώματα όπως τη στένωση του μεσοσπονδυλίου διαστήματος, που για την ακτινογραφία είναι ένδειξη πιθανής κήλης. Πάντως, δεν σημαίνει πως όποιος έχει κήλη θα πρέπει απαραιτήτως να πονάει ή να υποβληθεί σε κάποια θεραπεία, καθώς μεγάλο ποσοστό παραμένει ασυμπτωματικό ή ο πόνος εξαφανίζεται με την πάροδο του χρόνου και είναι ανάλογη της καθημερινότητας του καθενός μας.

Η αρχική αντιμετώπιση της κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου πρέπει να είναι συντηρητική και εστιάζεται στην ανακούφιση του πόνου και των υπόλοιπων συμπτωμάτων. Έρευνες έχουν δείξει πως η συντριπτική πλειοψηφία της οσφυαλγίας οφείλεται σε δισκογενή προβλήματα, με προεξάρχοντα την προβολή ή την κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Η αναλγητική θεραπεία με φάρμακα, η κατάκλιση και η κλασική φυσικοθεραπεία με χρήση μηχανημάτων, όπως TENS, laser, διαθερμίες και η μάλαξη, στοχεύουν στην ελάττωση του πόνου, όμως δίνουν απλώς μια πρόσκαιρη ανακούφιση (όχι πάντα, κάποιες φορές δεν βοηθάνε καθόλου) και όχι μια ουσιαστική αντιμετώπιση στο πρόβλημα. Ένα κατάλληλο πρόγραμμα ασκήσεων ενδυνάμωσης και σταθεροποίησης των μυών που στηρίζουν την μέση, φαίνεται να προσφέρει κάτι περισσότερο από τα παραπάνω μέσα. Εκτός όμως όλων των ανωτέρω, ο ασθενής μπορεί να επισκεφτεί έναν έμπειρο χειροπρακτικό που με την κατάλληλη τεχνική θα δώσει ίαση στο πρόβλημα του.

Στην περίπτωση που ο ασθενής αδυνατεί να επισκεφτεί έναν  έμπειρο θεραπευτή για θεραπεία, τότε  ένα πρόγραμμα καλών-ειδικών  ασκήσεων είναι κατάλληλο για θεραπεία του σπονδυλικού πόνου. Από τις πρώτες ημέρες βλέπει την πάθηση του να ανταποκρίνεται θετικά με σιγουριά και ασφάλεια, με αποτέλεσμα να μειώνει την άσκοπη σπατάλη χρόνου και χρημάτων σε αμφίβολες θεραπείες. Το πλεονέκτημα της καλής άσκησης-θεραπείας είναι ότι βασίζεται στην αυτοθεραπεία, διότι δεν χρησιμοποιούνται καθόλου μηχανήματα ή φάρμακα. Έτσι σιγά-σιγά ο ασθενής καθίσταται πλήρως ανεξάρτητος από τον θεραπευτή, καθώς εκπαιδεύεται μόνος του για μια σωστή στάση στην καθημερινότητα και εν τέλει μαθαίνει να διαχειρίζεται την κατάστασή του, προλαμβάνοντας και τυχόν υποτροπές στο μέλλον.

 

                                                                                                          Dim.Pap.

 

 

Πως η σωματική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην άνοια.

 

Η σωματική άσκηση μπορεί να «αναχαιτίσει» την άνοια σε αρχικό στάδιο, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα. Μάλιστα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν χρειάζεται πολλή ένταση αλλά ούτε και πολύς χρόνος άσκησης σε εβδομαδιαία βάση για να παρατηρηθούν οφέλη.

Οι γιατροί συνιστούν παραδοσιακά την τακτική σωματική άσκηση από μικρή ηλικία και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, καθώς η καλή φυσική κατάσταση αποτελεί αποδεδειγμένα «ασπίδα» ενάντια στην άνοια αλλά και σε πληθώρα άλλων παθήσεων. Ωστόσο, τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι στην περίπτωση της άνοιας η σωματική δραστηριότητα δρα τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά.

Τα ευρήματα που δημοσιεύονται, υποδεικνύουν ότι μία ώρα περπάτημα τρεις φορές την εβδομάδα είναι ένα καλό επίπεδο δραστηριότητας ώστε να επιτευχθεί βελτίωση των γνωστικών δεξιοτήτων στα άτομα που βρίσκονται σε αρχικό στάδιο άνοιας.

Η σχετική κλινική δοκιμή που πραγματοποίησαν οι ερευνητές, στην οποία συμμετείχαν ηλικιωμένοι με πρώιμα συμπτώματα αγγειακής άνοιας (οφείλεται σε διαταραχή της φυσιολογικής αιμάτωσης του εγκεφάλου) και μέση ηλικία τα 74 έτη, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι όσοι δραστηριοποιούνται σωματικά για μία ώρα τρεις φορές την εβδομάδα παρουσιάζουν ήπια αλλά αξιοσημείωτη βελτίωση στη γενικότερη πνευματική τους επίδοση. Επίσης, οι πιο δραστήριοι ηλικιωμένοι παρουσίασαν βελτίωση και σε άλλους δείκτες, όπως η αρτηριακή πίεση και η αντοχή στη βάδιση.

Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι τα οφέλη της άσκησης δεν διατηρούνται μακροπρόθεσμα εάν διακοπεί η σωματική δραστηριότητα.

Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα, αναφέρουν ότι: Μελέτες έχουν καταδείξει ότι η σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών της μνήμης, ωστόσο λίγες μελέτες έχουν εξετάσει κατά πόσο βοηθά τα άτομα που έχουν ήδη εμφανίσει τέτοια προβλήματα να βελτιώσουν την κατάστασή τους ή να αποφύγουν την επιδείνωση. Η θετική επίδραση, προσθέτει ,αν και ήπια, είναι παρόμοια με αυτή που επιτυγχάνεται με στοχευμένα φάρμακα ενάντια στην αγγειακή άνοια.

Σε κάθε περίπτωση, η σωματική άσκηση είναι ένα δωρεάν και προσβάσιμο σε όλους μέσο βελτίωσης και προστασίας της υγείας, οπότε καλό είναι να ενθαρρύνουμε τους ηλικιωμένους που εμφανίζουν τα πρώτα σημάδια νοητικής κατάπτωσης να κινούνται περισσότερο.

 

Παθήσεις από Τραυματισμούς στον ώμο.

 

Αν έχεις υποστεί κάποιο τραυματισμό στον ώμο γνωρίζεις καλά πόσο επώδυνο είναι και πως χρειάζεται επίσκεψη σε ειδικό θεραπευτή για σωστή αντιμετώπιση και για πλήρη ίαση. Παρακάτω σας παραθέτω τις πιο συχνές απορίες ασθενών για να κατανοήσουμε καλύτερα πως λειτουργεί η άρθρωση του ώμου.

1.- Η άρθρωσης του ώμου έχει κάποια ιδιαιτερότητα και συχνά παρουσιάζει διάφορα προβλήματα.

Ο ώμος είναι μία  άρθρωση η οποία είναι η πιο ευκίνητη άρθρωση στο ανθρώπινο σώμα. Η κινητικότητα της επιτυγχάνεται σε όλα τα επίπεδα χάριν  της σταθερότητας της. Τα μαλακά μόρια που την περιβάλλουν (τένοντες, μύες, σύνδεσμοι) συγκρατούν την άρθρωση και παράλληλα της επιτρέπουν να εκτελεί κινήσεις μεγάλου εύρους. Αυτή η  ιδιαιτερότητα έχει ως συνέπεια την αυξημένη καταπόνηση της σε συχνότερους μικροτραυματισμούς. Τα διάφορα προβλήματα στον ώμο έρχονται δεύτερα στην σειρά ως μυοσκελετικά προβλήματα μετά από την μέση.

2.- Οι διάφοροι τραυματισμοί στον ώμο απασχολούν όλες τις ηλικίες.

Προβλήματα στον ώμο μπορούν να προκύψουν συγκεκριμένα σε μικρές ηλικίες όπου  υπάρχει έντονη αθλητική δραστηριότητα, οι παθήσεις του ώμου αφορούν κυρίως τραυματισμούς στους συνδέσμους και κυρίως την εξάρθρωση του ώμου. Οι τενοντίτιδες και ρήξεις του στροφικού πετάλου είναι συνηθέστερες σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας,  σ’ αυτούς που εργάζονται χειρονακτικά, σε αθλούμενους κ.α.  Στις μεγαλύτερες ηλικίες η αρθρίτιδα του ώμου είναι το μείζων πρόβλημα, τότε έχουμε τη φθορά του αρθρικού χόνδρου. Η  συχνότητα της είναι μικρότερη από την φθορά του ισχίου και του γονάτου  αλλά είναι εξίσου επώδυνη. Ενώ τα κατάγματα στον ώμο μπορούν να συμβούν σε όλες τις ηλικίες.

3.-Παθήσεις συνδέσμων – Εξαρθρώσεις και ποια προβλήματα δημιουργούνται.

Μετά από το προφανές πρόβλημα που υπάρχει όταν βγαίνει ο ώμος η εξάρθρωση δημιουργεί κατόπιν διάφορα προβλήματα που οφείλονται στον τραυματισμό που υπέστη ο ώμος. Η πιθανότητα να υποτροπιάσει και να ξανά γίνει η εξάρθρωση, εξαρτάται το πόσο πιστά ο ασθενής ακολούθησε τις οδηγίες του θεραπευτή του, από την κάθε είδους δραστηριότητας του και λόγω χαλάρωσης της άρθρωσης  κατά τον τραυματισμό (ρήξη συνδέσμων, κατάγματα, οστικά ελλείμματα).  Η καλή τοποθέτηση της εξάρθρωσης του ώμου, οφείλεται πρώτα στην σωστή αντιμετώπιση του θέματος από ικανό και άξιο θεραπευτή και κατά δεύτερο λόγο στον ασθενή.   Η καλή  συνεργασία  των δύο θα φέρουν το ποθούμενο αποτέλεσμα.  Σήμερα  αντιμετωπίζονται με επιτυχία οι περισσότερες παθήσεις της άρθρωσης του ώμου. 

Σε άτομα μέσης ηλικίας που είναι δραστήρια λόγω επαγγελματικών, κοινωνικών και αθλητικών υποχρεώσεων, οι παθήσεις τενόντων και ρήξεις του ώμου είναι συνηθισμένες κατά κανόνα, προκαλούν πόνο και αφορούν τους τένοντες του στροφικού πετάλου του ώμου.

                                                                                                Dim.Pap.

Η Ευεργετική Άσκηση της Κολύμβησης

Η κολύμβηση είναι μια ευεργετική άσκηση. Είναι ένα άθλημα ζωής που ωφελεί το σώμα και τον εαυτό μας, γενικότερα.

H κολύμβηση είναι μια δραστηριότητα - άθληση,  που μπορεί να γίνεται σε όλη την διάρκεια της ζωής μας  και τα οφέλη που προσφέρει στην υγεία, αξίζουν τον κόπο ώστε να μπούμε στο νερό. 

Δουλεύουν όλοι οι μύες του σώματος. Το κολύμπι μπορεί να βελτιώσει την γενική δύναμη ενός ατόμου, την καρδιαγγειακή λειτουργία και την αντοχή. Βέβαια σε αντίθεση με ότι παλαιότερα λεγόταν, δεν βοηθά την οστική πυκνότητα (οι ασκήσεις με βάρη ωφελούν περισσότερο την οστεοπόρωση), αλλά βοηθά σε όλες τις άλλες παθήσεις.

Η άσκηση στο νερό προκαλεί οξείες αντιδράσεις του καρδιαγγειακού και του αναπνευστικού συστήματος. Κατά τη βύθιση του σώματος στο νερό, περίπου 700ml αίματος μεταφέρονται στην ενδοθωρακική κυκλοφορία και ο καρδιακός όγκος αυξάνεται κατά 180ml. Οι αλλαγές αυτές οφείλονται στην υδροστατική πίεση που ασκεί το νερό σε κάθε σώμα που βυθίζεται σε αυτό και η οποία γίνεται αντιληπτή ως μια δύναμη αντίστασης στη διαστολή των τοιχωμάτων της θωρακικής κοιλότητας.

Ακολουθούν κατά την άσκηση, η αύξηση της καρδιακής συχνότητας, η αύξηση του όγκου παλμού και της καρδιακής παροχής κατά 30% περίπου. Ταυτόχρονα, συμβαίνει αντανακλαστική μείωση της συνολικής περιφερικής αντίστασης και του φλεβικού τόνου.

Επίσης, σύμφωνα με τους ερευνητές, η βύθιση στο νερό αυξάνει τον κεντρικό αγγειακό όγκο και μειώνει τη θερμοκρασία του σώματος με αποτέλεσμα την ανακατανομή του αίματος από την περιφέρεια στα θωρακικά αγγεία.

Γιατί πρέπει να κολυμπάτε; 

Για τα οφέλη στην υγεία και κυρίως στην καρδιά αλλά ακόμα και για την ψυχική υγεία. 

Γιατί το καθημερινό τρέξιμο είναι επίπονο,

Γιατί είναι ωραία η αίσθηση να πλέεις και να γλιστράς το νερό. 

Γιατί μπορεί καλοκαιριάτικα να μας δροσίσει.

Αν ψάχνετε για ένα καταφύγιο από την ζέστη του καλοκαιριού, τότε μια βουτιά στο νερό είναι ακριβώς είναι αυτό που χρειάζεστε. Η κολύμβηση είναι ένας τρόπος για να δροσιστείτε. Ικανοποιεί θαυμάσια την ανάγκη για ψυχαγωγία σε άτομα και οικογένειες, με την διασκέδαση στην θάλασσα, την πισίνα και τις νεροτσουλίθρες.

Με το κολύμπι ακόμα και αν είναι κανείς δρομέας και προπονείται σε τακτική βάση, μπορεί να βρει μια δραστηριότητα που διατηρεί τον καρδιακό ρυθμό χωρίς να δημιουργεί μεγάλη καταπόνηση στο σώμα μας.

Αν πάλι ένας τραυματισμός εμποδίζει να ρίξετε το βάρος σας σε ένα γόνατο ή σε έναν αστράγαλο το κολύμπι προσφέρει μια άλλη μορφή άσκησης χωρίς σκελετικές καταπονήσεις. Το κολύμπι μπορεί να βοηθήσει για μια αεροβική άσκηση χωρίς το βάρος του σώματός μας να ενοχλεί την κάθε κίνηση.

Η τακτική κολύμβηση αυξάνει την αντοχή, τη μυϊκή δύναμη και την καρδιαγγειακή λειτουργία. Μπορεί να χρησιμεύσει ως παράλληλο στοιχείο κάποιας άλλης άσκησης. Πριν από την προπόνηση στο έδαφος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το νερό για προθέρμανση. Η σταδιακή αύξηση του ρυθμού της καρδιάς και η μυική τόνωση επιτυγχάνονται εύκολα μέσα στο νερό.

Μετά την προπόνηση στο έδαφος, λίγο κολύμπι μπορεί να σας βοηθήσει να δροσιστείτε και να χαλαρώσετε ευκολότερα.

Το κολύμπι καίει θερμίδες σε ένα ποσοστό περίπου 3 θερμίδες το χιλιόμετρο ανά κιλό σωματικού βάρους. Εάν ζυγίζετε 68 κιλά και κάνετε 30 λεπτά κολύμπι για 1,5 χιλιόμετρο, τότε θα κάψετε περίπου 900 θερμίδες σε μια ώρα. Ωστόσο, πολλοί κολυμβητές δεν κολυμπούν πολύ γρήγορα, και πολλοί δεν μπορούν να κολυμπήσουν τέτοια απόσταση ή για τόση διάρκεια.

Η ομαδική προπόνηση είτε είναι αεροβική στο νερό είτε είναι κανονική προπόνηση κολύμβησης, βοηθά το άτομα να κοινωνικοποιηθούν. Η ανταλλαγή ιστοριών, η πρόκληση του ενός με τον άλλο, και η αίσθηση ότι μοιράζεσαι τη σκληρή άσκηση, κάνει την ομαδική προπόνηση μια εμπειρία που ανταμείβει.

Υπάρχουν και άλλα ψυχολογικά οφέλη από το κολύμπι. Χαλαρώστε και κολυμπήστε. Αφήστε το μυαλό σας να περιπλανηθεί, επικεντρώνοντας μόνο στο ρυθμό των κινήσεων σας. Αυτή η μορφή του διαλογισμού μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε ένα αίσθημα ευεξίας, φεύγοντας από το νερό ανανεωμένοι και έτοιμοι να συνεχίσετε το υπόλοιπο της ημέρας σας. Πολλά άτομα ανακαλύπτουν άμεσο όφελος από την κολύμβηση.

Αναπτύσσουν δεξιότητες ζωής, όπως την αγάπη στον αθλητισμό, τη σωστή διαχείριση χρόνου, την αυτοπειθαρχία, το να θέτουν στόχους, καθώς και την αυξημένη αίσθηση της αυτό-αξίας μέσω της συμμετοχής στο άθλημα.

Το κολύμπι δεν ενδείκνυται για χάσιμο βάρους, εξαιτίας της δροσιστικής επίδρασης του νερού.

Ενώ καίτε πολλές θερμίδες, όταν βγείτε από το νερό, αυτό το κάψιμο θερμίδων σταματά. Τα αθλήματα στην ξηρά, όπως το τρέξιμο ή το ποδήλατο μπορούν να καίνε το ίδιο ποσό θερμίδων ανά ώρα όπως το κολύμπι, αλλά μόλις σταματήσει η άσκηση συνήθως συνεχίζεται η καύση των θερμίδων για χρονικό διάστημα μέχρι και 18 ώρες μετά την προπόνηση. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν βρίσκεστε στο νερό δεν θερμαίνεστε τόσο όσο όταν είστε εκτός νερού και το σώμα σας δεν χρειάζεται να δουλέψει για να σας δροσίσει, όταν η άσκηση λήξει.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά την εφαρμογή προγραμμάτων κολύμβησης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια . Σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια η κολύμβηση σε θερμό νερό φαίνεται να είναι σχετικά ασφαλής άσκηση, γιατί, παρά την αύξηση του προφορτίου, η μείωση των περιφερικών αντιστάσεων και η βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας επιφέρουν ευνοϊκά αποτελέσματα. Σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, η κολύμβηση πρέπει να διεξάγεται με προσοχή, γιατί αυξάνει το ενεργειακό κόστος, ενώ φαίνεται ότι ευνοεί την εκδήλωση σιωπηλής ισχαιμίας.

Συμπέρασμα: Η κολύμβηση γυμνάζει όλο το σώμα, την καρδιά, τους πνεύμονες και τους μυς με την ελάχιστη καταπόνηση των συνδέσμων και των αρθρώσεων. Ενδείκνυται για αύξηση της φυσικής σας κατάστασης, αλλά ίσως δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να διώξετε τα περιττά κιλά…