Πόνος στα πλευρά - Με ποιες παθήσεις συνδέεται.

 

Ο πόνος στα πλευρά εκτός από ενοχλητικός, μπορεί να υποδηλώνει κάποια σοβαρή κατάσταση της υγείας, οπότε δεν θα πρέπει ν’ αγνοείται, επίσης μπορεί να οφείλεται σε αίτια ή καταστάσεις συνήθεις και απλές ή σε σοβαρές και δυνητικά επικίνδυνες για τη ζωή.

Πόνος στα πλευρά: Μεσοπλεύρια νευραλγία

Είναι μια σπάνια κατάσταση που προκαλεί πόνο στην περιοχή κατανομής των μεσοπλευρίων νεύρων, μεταξύ των πλευρών. Τα διαστήματα μεταξύ των πλευρών περιέχουν τους μυς και τα νεύρα και τα νεύρα αυτά μπορεί να υποστούν κάποια βλάβη ή φλεγμονή από μια ποικιλία καταστάσεων και νόσων που οδηγούν στην κλινική εικόνα της μεσοπλευρίου νευραλγίας.

Πως εκδηλώνεται;

Μπορεί να συνοδεύεται από σποραδικά επεισόδια οξέος πόνου ή πόνου ο οποίος είναι βαθύς και σταθερός. Ο πόνος μπορεί να έχει διαξιφιστικό χαρακτήρα ή να είναι οξύς, να προσομοιάζει με μυϊκό σπασμό ή να εκδηλώνεται ως τοπική ευαισθησία. Συνήθως έχει κατανομή στο ανώτερο θωρακικό τοίχωμα και μπορεί να επιδεινώνεται με την άσκηση ή με κινήσεις που αφορούν το ανώτερο θωρακικό τοίχωμα, όπως ο βήχας ή το έντονο γέλιο. Συχνά η μεσοπλεύρια νευραλγία συνδυάζεται με τραυματισμό ή φλεγμονή του νεύρου, των μυών των χόνδρων και των συνδέσμων του θωρακικού τοιχώματος και της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Πόνος στα πλευρά: Πλευροδυνία

Συμβαίνει σε αθλούμενους κάτω από έντονη άσκηση ή σε αθλήματα που έχουν διάρκεια (ομαδικά ή ατομικά).

Η πλευροδυνία από άσκηση εκδηλώνεται τις περισσότερες φορές σαν κράμπα στα πλευρά και λιγότερες φορές σαν τσιμπήματα στους μεσοπλεύριους μύες.

Ο αθλούμενος έχει την εντύπωση ότι έπαθε κάποιο είδος θλάσης και την εντύπωσή του αυτή ενισχύει το γεγονός ότι του κόβεται η αναπνοή όταν παίρνει βαθιές εισπνοές, γεγονός που δεν συμβαίνει σε όλα τα περιστατικά με πλευροδυνία από άσκηση.

Η πλευροδυνία που τις περισσότερες φορές δεν αφήνει τον αθλούμενο να συνεχίσει για εκείνη την ημέρα την άσκησή του, οφείλεται σε σπασμό κάποιας ομάδας μεσοπλεύριων μυών, συνήθως εμφανίζεται πλάγια στο θώρακα δεξιά ή αριστερά. Ο σπασμός αυτός γίνεται με τη διακοπή της άσκησης και είναι δυνατόν να μην εμφανιστεί στο μέλλον.

Πόνος στα πλευρά: Που μπορεί να οφείλεται

ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ

Κάταγμα και κάκωση πλευρών
Φλεγμονή χόνδρου ανάμεσα στις πλευρές και στο στέρνο.
Σκλήρυνση κατά πλάκας
Νευρίτιδα.
Οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδής αρθρίτιδα
Οστεοπόρωση
Μυϊκές θλάσεις
Διαταραχές στη σπονδυλική στήλη (σκολίωση- κύφωση)

Και άλλες αιτίες, όπως πνευμονολογικές κ.λ.π.

Πόνος στα πλευρά: Ποια είναι η θεραπεία

Ανάλογα με την αιτία του πόνου εξαρτάται και η θεραπεία. Σε κάποιες περιπτώσεις απαιτείται νοσηλεία.

Αν ο πόνος προκαλείται από μυϊκό σπασμό, συνιστάται άσκηση και φυσιοθεραπεία.

Όταν ο πόνος στα πλευρά προκαλείται από αρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να πάρει ο ασθενής μη στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία, επίσης να μάθει πώς να εκτελεί ασκήσεις στο σπίτι.

Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για θεραπεία των περισσότερων λοιμώξεων. Χρήσιμα επίσης είναι υγρά και αναλγητικά.

 

 

 

Έξι (6) τρόποι για να μειώσετε τη φλεγμονή στον οργανισμό σας.

 

Η φλεγμονή είναι η αιτία πολλών προβλημάτων υγείας, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, οι καρδιακές παθήσεις και η νόσος Αλτσχάιμερ.

Αγορά βιταμινών και συμπληρωμάτων

Η φλεγμονή είναι μια διαδικασία κατά την οποία τα λευκά κύτταρα του αίματος παράγουν ουσίες που σκοπό έχουν να προστατεύσουν τον οργανισμό από κάποια μόλυνση και από “ξένα σώματα”, όπως βακτηρίδια και ιούς.

Ωστόσο, σε ορισμένες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα, το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν ξένοι “εισβολείς”.

Σε αυτές τις ασθένειες, που ονομάζονται αυτοάνοσες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος προκαλεί βλάβη στους δικούς του ιστούς. Το σώμα αντιδρά σαν να έχουν μολυνθεί οι κανονικοί ιστοί.

Όταν συμβεί η φλεγμονή, χημικές ουσίες από τα λευκά κύτταρα του αίματος του σώματος απελευθερώνονται στο αίμα ή τους ιστούς που επηρεάζονται για να προστατεύσουν το σώμα σας από ξένες ουσίες.

Αυτή η απελευθέρωση χημικών ουσιών αυξάνει τη ροή του αίματος στην περιοχή του τραυματισμού ή της μόλυνσης και μπορεί να οδηγήσει σε ερυθρότητα και αυξημένη τοπική θερμότητα.

Μερικές από τις ουσίες αυτές που φτάνουν στους ιστούς, έχουν ως αποτέλεσμα τη διόγκωση/πρήξιμο των ιστών. Αυτή η προστατευτική διαδικασία μπορεί να διεγείρει τα νεύρα και να φέρει πόνο.

Έξι τρόποι που θα σας βοηθήσουν να μειώσετε τα επίπεδα φλεγμονής στον οργανισμό σας:

Περιορίστε την πρόσληψη ζάχαρης: Αποφύγετε τα γλυκά και φροντίστε να μην φυλάσσετε στο ψυγείο και στα ντουλάπια σας τρόφιμα, όπως η μαρμελάδα, το παγωτό και τα μπισκότα, έτσι ώστε να είναι πιο δύσκολο να ενδώσετε στους «πειρασμούς».

Έλαια όπως το ελαιόλαδο, το έλαιο καρύδας, το έλαιο αβοκάντο, και μερικές φορές το βιολογικό βούτυρο θα σας ωφελήσουν σημαντικά.

Αποβάλλετε το άγχος: Το στρες αυξάνει τη φλεγμονή στο σώμα μέσω της κορτιζόλης, που είναι γνωστή ως η «ορμόνη του στρες». Φροντίστε εκτός από το να γυμνάζεστε, να ξεκουράζεστε επαρκώς, καθώς ο ύπνος έχει σημαντικά οφέλη για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού. 

Τρόφιμα με αντιφλεγμονώδη δράση: Καταναλώστε περισσότερα πολύχρωμα λαχανικά και φρούτα όλων των ειδών, που περιέχουν πολυφαινόλες, έχουν αντιοξειδωτική δράση και είναι γνωστά για την ικανότητά τους να καταπολεμούν την καταστροφή κυττάρων. Έχουν προστατευτική δράση και σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο καρκίνος.

Πρωτεΐνη: Καταναλώστε πολλές πρωτεΐνες σε κάθε γεύμα, εντάσσοντας στο διατροφικό σας πρόγραμμα τα πουλερικά, τα αυγά, τις φακές, το κρέας και το ψάρι.

Ασκηθείτε: Κάθε ευκαιρία για άσκηση μειώνει τη φλεγμονή στο σώμα. Πρέπει να ασκείστε καθημερινά, αλλά μπορείτε να διαφοροποιήσετε τον τύπο της άσκησης ανάλογα με το το πρόγραμμά σας ή τις προσωπικές και επαγγελματικές σας υποχρεώσεις. Επιλέξτε προπονήσεις που συνδυάζουν αερόβια άσκσηση, μυϊκή προπόνηση και stretching.

Μπορεί φλεγμονή να επηρεάσει τα εσωτερικά όργανα;

Ναι. Η φλεγμονή μπορεί να επηρεάσει τα όργανα ως μέρος μιας αυτοάνοσης διαταραχής. Ο τύπος των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα όργανα που επηρεάζονται. Για παράδειγμα:

Η φλεγμονή της καρδιάς (μυοκαρδίτιδα), μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή ή κατακράτηση υγρών.

Η φλεγμονή των μικρών σωλήνων που μεταφέρουν αέρα στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή.

Η φλεγμονή των νεφρών (νεφρίτιδα) μπορεί να προκαλέσει υψηλή αρτηριακή πίεση ή νεφρική ανεπάρκεια.

Ο πόνος μπορεί να μην είναι το πρωτεύον σύμπτωμα μιας φλεγμονώδους νόσου, αφού πολλά όργανα δεν έχουν πολλούς νευροδιαβιβαστές του πόνου.

Ποια Είναι Τα Πρώτα Σημάδια Της Ινομυαλγίας

 

Η ινομυαλγία είναι μια ασθένεια που ορίζεται από χρόνιο πόνο και ακαμψία των τενόντων των αρθρώσεων και των μυών. Προκαλεί επίσης κόπωση και κατάθλιψη, αλλά κανονικά δεν παρουσιάζεται φλεγμονή.

Ενώ θεωρείται μία κατάσταση αρθρίτιδας, εντούτοις δεν ανήκει στις μορφές αρθρίτιδας.

Το να μάθει κανείς να εντοπίζει τα συμπτώματα της ινομυαλγίας μπορεί να μη τον βοηθήσει να φτάσει πιο κοντά στη θεραπεία, θα τον βοηθήσει όμως να φροντίζει τον εαυτό του καλύτερα και να μειώνει τον πόνο.

Εάν έχετε συμπτώματα ινομυαλγίας, επισκεφτείτε έναν γιατρό για να τα ελέγξετε. Αν και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει θεραπεία για τη συγκεκριμένη ιατρική κατάσταση, εντούτοις είναι διαχειρίσιμη.

Τα πρώτα σημάδια της ινομυαλγίας είναι:

Μυϊκοί σπασμοί ή σφίξιμο των μυών

Kράμπες των ποδιών

Μέτρια κόπωση

Μειωμένη ενέργεια

Κόπωση κατά το ξύπνημα, ακόμα κι αν έχει προηγηθεί επαρκής και καλής ποιότητας νυχτερινός ύπνος

Δυσκαμψία το πρωί ή μετά από την παραμονή σε μία θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα

Δυσκολία στη συγκέντρωση

Έντονοι πονοκέφαλοι

Υπάρχουν και άλλα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν νωρίς ή μπορεί να εμφανιστούν όσο η νόσος εξελίσσεται. Αυτά τα συμπτώματα είναι:

Πόνος στο πρόσωπο

Ανησυχία

Κατάθλιψη

Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα, ιδιαίτερα στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια

Ζάλη

Τα συμπτώματα της ινομυαλγίας σε γενικές γραμμές δεν εμφανίζονται 24 ώρες το 24ωρο. Συχνά μπορεί να υπάρχουν εξάρσεις πόνου κατά τη διάρκεια μιας ορισμένης χρονικής στιγμής μέσα στην ημέρα, ή όταν ο καιρός είναι κρύος ή βροχερός.

Τυπικά η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των συμπτωμάτων. Η ινομυαλγία συχνά συνδέεται με προβλήματα ύπνου, οπότε αν ο γιατρός σας συνταγογραφήσει ένα βοήθημα ύπνου ή ένα αντικαταθλιπτικό μπορεί να σας βοηθήσει να ξεκουραστείτε περισσότερο. Ο επαρκής ύπνος με ή χωρίς φαρμακευτική αγωγή βοηθά στην αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στο αίμα που ενεργεί ως φυσικό παυσίπονο.

Θεραπεία της Ινομυαλγίας

Η ινομυαλγία ίσως και να μην θεραπεύεται πλήρως, μπορεί όμως να βελτιωθεί πάρα πολύ με τη βοήθεια του γιατρού, του χειροπράκτη – φυσιοθεραπευτή και της οικογένειας. Ενίοτε όμως η ασθένεια μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της, συνήθως, μετά από μήνες ή και χρόνια.

Φαρμακευτική αγωγή

Παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.- Αναλγητικά φάρμακα. Διάφορα σκευάσματα (αντικαταθλιπτικά σε μικρή δόση)

Ειδική αντικαταθλιπτική αγωγή που, εκτός από τη βελτίωση της διάθεσης, χορηγείται κυρίως για τη μείωση της αίσθησης του πόνου.

Φυσιοθεραπεία 

Η φυσιοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο για την μείωση των πόνων στο μυοσκελετικό σύστημα  από έμπειρο χειροπράκτη με ειδικές μαλάξεις (μασάζ) για ανακούφιση του ασθενή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι και ο βελονισμός μπορεί να προσφέρει πολλά όχι μόνο για την αναλγησία του ασθενούς αλλά και την γενικότερη ψυχική του διάθεση.

Ο ασθενής με ινομυαλγία θα πρέπει να αφιερώνει χρόνο στον εαυτό του και να βάλει την άσκηση στην καθημερινότητά του.  

Το κολύμπι θεωρείται από τις καλύτερες μορφές άσκησης, αλλά και άλλες αερόβιες ασκήσεις όπως το περπάτημα ή το τζόκινγκ, έχουν θετικό αποτέλεσμα. Η άσκηση δε θα πρέπει να υπερβαίνει τις αντοχές του ασθενούς για αυτό πρέπει να αρχίζει με χαλαρό πρόγραμμα  3- 5 λεπτών  και αυξάνει σταδιακά μέχρι τα 20-30 λεπτά.  Αποφεύγουμε δε τις ασκήσεις με βάρη και λάστιχα.  Ο ασθενής πρέπει να έχει συνεχή επαφή με τους θεράποντες ούτως ώστε η θεραπεία να έχει ομαλή πορεία και καλή εξέλιξη.
Μελέτες έδειξαν ότι η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο για την ίαση της ασθένειας.

Προτιμάτε χυμούς λαχανικών και σούπες, άφθονα υγρά και τρώτε 

μαγειρεμένα λαχανικά, πράσινες σαλάτες και 

κάντε χρήση όπως, το τζίντζερ & το σκόρδο, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα. 

Και φυσικά ο ύπνος είναι απαραίτητος για να αναρρώσει το σώμα σας πλήρως.

Παθήσεις Γονάτου.

 Ο πόνος στο γόνατο είναι ένα σύμπτωμα διαφόρων παθήσεων ή εξαιτίας τραυματισμών. Μπορεί όμως να οφείλεται σε καταπόνηση της άρθρωσης λόγω ανατομικών αποκλίσεων από το φυσιολογικό πρότυπο.

Οι παθήσεις αυτές οφείλονται συνήθως σε τραυματικά ή εκφυλιστικά αίτια, με διαφορετική διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση η κάθε μία . Τα συμπτώματα των παθήσεων αυτών εγκαθίστανται προοδευτικά και χειροτερεύουν με την πάροδο του χρόνου.  Η θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων εξαρτάται από το στάδιο που βρίσκεται η πάθηση. Σε περίπτωση   τραυματικών παθήσεων, η θεραπευτική αντιμετώπιση πραγματοποιείται με την μέθοδο της χειροπρακτικής και σε ορισμένες των περιπτώσεων μέσω αρθροσκόπησης του γονάτου . Αντίθετα, στις εκφυλιστικές παθήσεις, η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συνήθως συμβατική και περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία και σε ορισμένες περιπτώσεις, χειρουργική επέμβαση .

Οι συχνότερες παθήσεις της άρθρωσης του γονάτου είναι: η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η εξάρθρωση της επιγονατίδος η οποία δεν αναγράφεται ποτέ σε πόρισμα μαγνητικής ή αξονικής τομογραφίας, η παραμόρφωση του γονάτου και η χονδροπάθεια. 

Υπόλοιπες παθήσεις είναι: Ρήξη –κάκωση έσω & έξω μηνίσκου. Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου.

Ρήξη οπίσθιου χιαστού συνδέσμου. Ρήξη πλαγίων Συνδέσμων-(έσω-έξω) και η τενοντίτιδα.

Οι κακώσεις και οι ρήξεις στο έσω & έξω μηνίσκο γίνονται από βίαιες κινήσεις, απότομη στροφή της κνήμης ή από απευθείας χτύπημα στο γόνατο. Τα συνήθη συμπτώματα αυτών είναι το πρήξιμο (οίδημα) και πόνος στην άρθρωση, γίνεται πολύ ευαίσθητο, δυσκολεύει στο άνοιγμα και κλείσιμο του ποδιού σε κινήσεις έκτασης ή κάμψης.

Η χονδροπάθεια είναι συχνότερη πάθηση στις εφηβικές ηλικίες και σε υπέρβαρα άτομα. Προκαλείται συνήθως από επαναλαμβανόμενη καταπόνηση με μεγάλο φορτίο. Εκδηλώνεται με πόνο και ελαφρύ οίδημα, ενώ μερικές φορές το γόνατο «μπλοκάρει», δεν ανοίγει.  Να αποφεύγονται τα βαθιά  καθίσματα και τα ανώμαλα εδάφη, επίσης η χρήση ποδηλάτου, τα σκαλοπάτια και το γονάτισμα.
Η Τενοντίτιδα είναι μια φλεγμονή στον τένοντα που συνοδεύεται από τοπική αύξηση της θερμοκρασίας και περιορισμό των κινήσεων. Προκαλείται από έντονο, ξαφνικό και επαναλαμβανόμενο φορτίο στο γόνατο. Στα πρώτα στάδια παρουσιάζεται σαν πόνος κατά την διάρκεια της ξεκούρασης ο οποίος περνά κατά την διάρκεια της άσκησης. Αργότερα, μπορεί να εξελιχτεί κατά τέτοιο τρόπο, που ακόμα και μια απλή κίνηση να προκαλεί οξύ πόνο. Η συντηρητική αντιμετώπιση της γίνεται δια της φυσικοθεραπείας με συνδυασμό ασκήσεων.

 

 

 

 

Τροχαντηρίτιδα ισχίου - θεραπεία

 

Πρόκειται για άλγος  στην εξωτερική επιφάνεια του ισχίου λόγω φλεγμονής  του ορογόνου θύλακα του μείζονα τροχαντήρα η οποία προέρχεται κατά μείζονα λόγο από την προβολή του ισχίου.
Αυτό οφείλεται σε τραυματισμό της περιοχής του ισχίου και σε καταπόνηση λόγω υπέρ χρήσης αυτού.
Πολλές φορές και οι λανθασμένες φορτίσεις στο άκρο του ποδιού (φθορά του υποδήματος-κακή στάση του σώματος) ευθύνονται για την επιβάρυνση της περιοχή αυτής του ισχίου.

Κλινική εικόνα
Εκδηλώνεται με καυσώδη πόνο στην έξω επιφάνεια του ισχίου, ο οποίος επιδεινώνεται όταν ο ασθενής ξαπλώσει πάνω στο άκρο που πάσχει, ή όταν περπατήσει μεγάλες αποστάσεις ή ανέβει σκαλοπάτια. Υπάρχει κάποια ευαισθησία κατά την ψηλάφηση του τροχαντήρα και όταν ο ασθενής σηκώσει το ισχίο που πάσχει σε αντίσταση.
ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει κάθε κίνηση που επιδεινώνει ή αναπαράγει τα συμπτώματα του πόνου, όπως παρατεταμένη βάδιση, ορθοστασία και γενικά οτιδήποτε περιέχει τριβή της περιοχής. 

θεραπευτική αντιμετώπιση
Αρχικά εφαρμόζουμε κρυοθεραπεία. Ακολουθούν  θεραπευτικά φυσικά μέσα όπως επίσκεψη σε χειροπράκτη για περαιτέρω θεραπευτικές  ενέργειες όπως διατατικές ασκήσεις κ.α.για τη μείωση του πόνου. Όταν φύγει ο πόνος μπορεί να ξεκινήσει ο ασθενής ασκήσεις ενδυνάμωσης με προοδευτική αντίσταση για την απαγωγή του ισχίου, αλλά και ενδυνάμωση όλων των μυϊκών ομάδων του ισχίου. Σταδιακά  ο ασθενής επανέρχεται στις καθημερινές λειτουργικές του δραστηριότητες και αποκτά  καλή ποιότητα ζωής.

Αρθρίτιδα: Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται.

 

Τι είναι η αρθρίτιδα. Πώς εμφανίζεται και πάνω από όλα πώς αντιμετωπίζεται. Η καλή ενημέρωση για την αρθρίτιδα – ιδίως για τη διαχείριση του πόνου και τις καινοτόμες θεραπείες– μπορεί να βοηθήσει πολύ ώστε εσείς ή ένα αγαπημένο σας πρόσωπο να ζείτε καλά παρά το πρόβλημα. Οι ειδικοί στο Ηνωμένο Βασίλειο μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για να μπορέσουμε να απαντήσουμε σε όλα τα ερωτήματα που σχετίζονται με την πάθηση και να έχουμε ποιότητα ζωής παρά την ασθένεια.  

Τι είναι η αρθρίτιδα

Η αρθρίτιδα εκδηλώνεται με πολλές μορφές και μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών, όχι μόνο στους ηλικιωμένους. Περισσότεροι από 350 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από αρθρίτιδα, έτσι οι αρθρικές διαταραχές αποτελούν μια από τις κυριότερες αιτίες πόνου και αναπηρίας παγκοσμίως^. Αρθρίτιδα σημαίνει φλεγμονή στις αρθρώσεις. Η φλεγμονή εντάσσεται στην κανονική διαδικασία επούλωσης του σώματος. Άρα, η αρθρίτιδα είναι σαν μελανιά με πρήξιμο μέσα στις αρθρώσεις που μπορεί να προκαλέσει πόνο και δυσκαμψία.

Η αρθρίτιδα δεν έχει μόνο μία αιτία. Υπάρχουν γενετικοί παράγοντες που επηρεάζουν ολόκληρες οικογένειες ή πλήττουν περισσότερο το ένα φύλο. Άλλος παράγοντας είναι η ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα είναι ένα πρόβλημα που εμφανίζεται συνήθως σε προχωρημένη ηλικία. Άλλοι τύποι αρθρίτιδας, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η σπονδυλοαρθροπάθεια, συνήθως ξεκινούν στην αρχή της ενήλικης ζωής. Η πρόκληση βλάβης σε μια άρθρωση, όπως το σπάσιμο ενός οστού, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας σε μεγαλύτερη ηλικία. Άλλοι τύποι μπορεί να εκδηλωθούν εξαιτίας ορισμένων μολύνσεων. Τέλος, ο τρόπος ζωής παίζει κι αυτός τον ρόλο του. Για παράδειγμα, η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει κρίση ουρικής αρθρίτιδας, ενώ το κάπνισμα συνδέεται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Το σωματικό βάρος έχει στενή σχέση με την αρθρίτιδα, λέει ο ειδικός Μάρτιν Λάου, επιστήμονας διαιτολόγος στο Arthritis Action. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για την οστεοαρθρίτιδα, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και την ουρική αρθρίτιδα, τους τρεις πιο συχνούς τύπους αρθρίτιδας. Για παράδειγμα, η οστεοαρθρίτιδα είναι πιο συχνή – και πιο επώδυνη – στα υπέρβαρα άτομα, γιατί το περιττό βάρος ασκεί πρόσθετη πίεση στις αρθρώσεις που υποστηρίζουν το βάρος του σώματος. Μια πολύ σημαντική μελέτη διαπίστωσε ότι η απώλεια μισού κιλού έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί η πίεση στα γόνατα περίπου κατά δύο κιλά ανά βήμα. Για όσους πάσχουν από φλεγμονώδη αρθρίτιδα, η απώλεια βάρους ίσως αυξήσει τις πιθανότητες ύφεσης της νόσου.

Θεραπείες της αρθρίτιδας.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η προσέγγιση της “αυτοδιαχείρισης” του πόνου της αρθρίτιδας μπορεί να βελτιώσει κατά πολύ την ποιότητα ζωής του ατόμου. Με απλά λόγια, σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση, ο ασθενής διαχειρίζεται την κατάσταση μόνος του, με διάφορες μεθόδους αντιμετώπισης των σωματικών και των ψυχικών επιπτώσεων της αρθρίτιδας. Τέτοιες μέθοδοι είναι η άσκηση, ο έλεγχος του βάρους, η διαχείριση του πόνου και η υγιεινή διατροφή. Επειδή η αρθρίτιδα επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο διαφορετικά, καθένας μπορεί να επιλέξει όσες τεχνικές διαπιστώσει ότι τον ωφελούν περισσότερο.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη σχετική έρευνα του Arthritis Action³, το 64% των ασθενών με αρθρίτιδα έκριναν ότι ήταν χρήσιμη η αυτοδιαχείριση. Καλό είναι όμως, να γίνεται χωρίς υπερβολές, για να είναι ασφαλής και να μην ακολουθούνται ακραίες δίαιτες χωρίς ιατρική συμβουλή και να είστε επιφυλακτικοί με όσα φάρμακα και αν ισχυρίζονται ότι θεραπεύουν την αρθρίτιδα, υπάρχουν όμως τεχνικές που αποδεδειγμένα βοηθούν πολύ στην αντιμετώπιση της.

Διαχείριση του πόνου της αρθρίτιδας

Η έλλειψη άσκησης αποδυναμώνει τους μύες και δεν μπορούν να υποστηρίξουν καλά τις αρθρώσεις, προκαλώντας πόνο και αστάθεια. Επομένως είναι απαραίτητο να παραμένετε δραστήριοι. Ασκήσεις όπως η ποδηλασία και η κολύμβηση, «χαμηλής πρόσκρουσης» δηλαδή, προσφέρονται για την ελαχιστοποίηση των κραδασμών στην επιφάνεια των αρθρώσεων. Βέβαια, το πόσο πρέπει να αποφεύγονται οι ασκήσεις υψηλής πρόσκρουσης εξαρτάται κυρίως από το πόσο δραστήριος και κινητικός είναι ο ασθενής. Πολλοί άνθρωποι με αρθρίτιδα μπορούν να έχουν τέτοιες δραστηριότητες αποφεύγοντας τις κινήσεις που θα επιβάρυναν τις επώδυνες αρθρώσεις τους.

Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ακόμη και απλές καθιστικές ασκήσεις ή να παρακολουθήσετε προγράμματα γυμναστικής “φιλικά προς τις αρθρώσεις” για να ανακτήσετε τη δύναμή σας. Μόλις νιώσετε πιο άνετα, μπορείτε να δοκιμάσετε μια δραστηριότητα που απολαμβάνετε για να συνεχίσετε να κινείστε και να διατηρήσετε τα ευεργετικά οφέλη. Αν δεν έχετε συνηθίσει να γυμνάζεστε, είναι σημαντικό να προχωράτε σιγά-σιγά για να αποφύγετε τον αρχικό πόνο. Είναι απαραίτητο να θέτετε ρεαλιστικούς και επιτεύξιμους στόχους.

Πειραματιστείτε και δείτε τι είναι πιο αποτελεσματικό για εσάς.

Ο πόνος της αρθρίτιδας μπορεί να προκαλέσει κακή διάθεση ή κατάθλιψη. Ευτυχώς, ο πόνος συχνά έρχεται και φεύγει, κάποιες φορές ακόμη και εντελώς. Αν τις κακές ημέρες θυμάστε ότι ο πόνος περνάει και παραμένετε θετικοί, μπορείτε πραγματικά να βοηθήσετε τον εαυτό σας. Εξίσου ωφέλιμες είναι και οι απλές τεχνικές διαχείρισης του πόνου, όπως η χαλάρωση, ο διαλογισμός και η απαρίθμηση όσων καλών έχουμε στη ζωή μας.

Βοηθήματα για την αρθρίτιδα

Η αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει πόνο και μυϊκή αδυναμία που μπορεί να δυσκολέψουν το πιάσιμο αντικειμένων και τις καθημερινές ασχολίες. Ευτυχώς, υπάρχουν πολλά εργαλεία που μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε τις δουλειές σας, να αποφεύγετε τον πόνο και να παραμένετε ανεξάρτητοι. Για παράδειγμα, υπάρχουν διακόπτες βρύσης που γυρίζουν εύκολα, μηχανισμοί που σας βοηθούν να ντύνεστε και να σηκώνεστε από τις καρέκλες, και άλλα πολλά. Για περισσότερες συμβουλές για χρήσιμα βοηθήματα ή μετατροπές στο σπίτι, ζητήστε από τον γιατρό σας να σας παραπέμψει σε εργοθεραπευτή, ο οποίος θα μπορέσει να σας βοηθήσει.

Είναι σκόπιμο να συζητήσετε με τον θεραπευτή σας για τυχόν μεγάλες αλλαγές στον τρόπο διαχείρισης του προβλήματός σας ώστε να σας δώσει συμβουλές βάσει των ιδιαιτεροτήτων σας. Είναι σημαντικό να κάνετε τακτικά τσεκάπ με τον γιατρό σας για να εντοπίσετε τις κακές  καταστάσεις εγκαίρως και να μειώσετε τα μακροπρόθεσμα προβλήματα.

Ινομυαλγία. Η πάθηση που προκαλεί πόνο στους μύες, πονοκέφαλο, κόπωση, αφηρημάδα, διαταραχές ύπνου και πόνο σε αυχένα, μέση.

 Η ινομυαλγία είναι μια μορφή ρευματισμού που προσβάλει τους μύες (ώμων, γλουτών, αυχένα, μέσης), τους συνδέσμους και του τένοντες, είναι μια ασθένεια κατά την οποία οι μυς και οι ινώδεις ιστοί εκδηλώνουν πόνο (άλγος) και ευαισθησία.

Η ινομυαλγία είναι ένα σύνδρομο, δηλαδή ένα σύνολο συμπτωμάτων, που προσβάλει τους μύες (κυρίως ώμων, γλουτών, αυχένα και μέσης), τους συνδέσμους και του τένοντες, αλλά όχι τις αρθρώσεις, και προκαλεί πόνο σε διάφορα μέρη του σώματος, παράλληλα με ένα αίσθημα κόπωσης.

Ο ασθενής νιώθει να υποφέρει από τις κομμάρες που προκαλεί η χειρότερη μορφή γρίπης, ξυπνάει κάθε μέρα στην κατάσταση αυτή και δυσκολεύεται να κάνει ακόμη και απλά πράγματα. 


Δεν προκαλεί μόνιμες βλάβες, είναι πιθανό όμως να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. 

Υπολογίζεται ότι μπορεί να προσβάλλει 2-8% του πληθυσμού (αμερικανικού απ’όπου και οι μελέτες). Η ινομυαλγία είναι πιο συχνή στις ηλικίες μεταξύ 35 και 55, ενώ φαίνεται να προσβάλλει περισσότερο γυναίκες, σε ποσοστό περίπου 80%. 

Το πιο συνηθισμένο διαγνωστικό σύμπτωμα είναι η ευαισθησία κάποιων σημείων σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Η άσκηση πίεσης στα σημεία αυτά προκαλεί ιδιαίτερη ένταση και πόνο. Οι ασθενείς με ινομυαλγία έχουν μειωμένο όριο αντοχής στον πόνο, λόγω αυξημένης ευαισθησίας του εγκεφάλου σε μηνύματα πόνου που προέρχονται από διάφορα μέρη του σώματος μέσω του νευρικού συστήματος. 

Ο πόνος της ινομυαλγίας χειροτερεύει από το στρες, τις αλλαγές του καιρού, τους θορύβους και το άγχος. 

Οι άνθρωποι του περιβάλλοντος του ασθενούς δεν αντιλαμβάνονται τον πόνο και το αίσθημα κόπωσης που τον βασανίζουν, γιατί δεν υπάρχουν σοβαρά εξωτερικά σημεία της νόσου. Τα άτομα που πάσχουν από ινομυαλγία συνήθως φαίνονται καλά στην όψη, ενώ αισθάνονται πολύ άσχημα. Η ινομυαλγία είναι μια πάθηση η οποία δεν είναι ορατή και συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή από το περιβάλλον του ασθενούς.

Το άτομο με ινομυαλγία αντιμετωπίζεται με δυσπιστία και σκεπτικισμό και/ή θεωρείται ως τεμπέλης και υπερβολικός από το περιβάλλον του και ενίοτε από επαγγελματίες της υγείας, γεγονός το οποίο προσθέτει επιπλέον ψυχολογικό και σωματικό πόνο.

Ως εκ τούτου συνήθως ταλαιπωρείται αρκετά χρόνια προτού λάβει τη σωστή διάγνωση.

Τα Συμπτώματα της Ινομυαλγίας

 Πόνος και δυσκαμψία σε μύες, τένοντες, συνδέσμους και σε περιοχές γύρω από τις αρθρώσεις, αλλά και σε ένα μέρος του σώματος ή διάφορες περιοχές όπως τα άκρα, ο αυχένας ή η πλάτη. Αρχίζουν νωρίς το πρωί και χειροτερεύουν κατά την διάρκεια της ημέρας, καθώς εντείνονται οι δραστηριότητες του ατόμου

Αίσθημα κόπωσης σε όλο το σώμα

Έλλειψη ενέργειας και αντοχής

Διαταραχή του ύπνου και αίσθημα ανεπαρκούς ξεκούρασης και ανανέωσης από τον ύπνο.

Άλλα συμπτώματα:

 αιμωδία (μούδιασμα), κακή κυκλοφορία ή πρήξιμο στα χέρια και τα πόδια . Πονοκέφαλος, ευερεθιστότητα, μελαγχολική διάθεση 

Αφηρημάδα και δυσκολία συγκέντρωσης .Ευαισθησία στις μυρωδιές, τους έντονους θορύβους και τις αλλαγές του καιρού, Ξηροστομία, Ξηροδερμία, Ρινίτιδα.

Τι Προκαλεί την Ινομυαλγία;

Διαταραχή του βαθέως και χωρίς όνειρα ύπνου (non REM) που αναπαύει και ανανεώνει τον οργανισμό

Υπερβολικό στρες, άγχος

 Τραυματισμός (σωματικός, ψυχικός)

Τα αίτια που προκαλούν την Ινομυαλγία δεν είναι γνωστά. Θεωρείται ότι υπάρχει μια γεννητική προδιάθεση και στην οποία ένα τραύμα φυσικό η ψυχικό, ακόμα και φαινομενικά μη αξιολογούμενο ως σημαντικό όπως χειρουργείο η και ίωση, μπορεί να προκαλέσει την έναρξη της. Τα συμπτώματα παρουσιάζονται εξαιτίας μιας υπερδραστηριοποίησης του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος κυρίως του Συμπαθητικού λόγω της μειωμένης παρουσίας μιας ορμόνης της σεροτονίνης η οποία παράγεται από το ίδιο μας το σώμα. Υπενθυμίζουμε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από ινομυαλγία είναι άτομα που αναφέρουν συχνά ότι κρυώνουν, κυρίως στα χέρια και τα πόδια. Ο κλασικός ρευματολογικός έλεγχος είναι αρνητικός. Τα συνήθη σημεία τα οποία είναι συνδεδεμένα με την ινομυαλγία είναι η βάση της κεφαλής , το επίπεδο Α5-Α7 του αυχένα, το μέσο του άνω ορίου του τραπεζοειδούς, η γωνία η/και η άνω επιφάνεια της ωμοπλάτης (υπερακάνθιος μυς), ο επικόνδυλος, το άνω τεταρτημόριο του γλουτού, η οπίσθια επιφάνεια του μείζονος τροχαντήρα και η έσω επιφάνεια του γόνατος.

Η διάγνωση της Ινομυαλγίας γίνεται από εξειδικευμένο ρευματολόγο ή ειδικό παθολόγο ιατρό που θα αποκλείσει άλλες παθήσεις που μπορεί να έχουν συμπτώματα παρόμοια της ινομυαλγίας 

Το 1990, το Αμερικανικό Κολέγιο Ρευματολογίας καθιέρωσε τα διαγνωστικά κριτήρια της λεγόμενης «αόρατης» μέχρι τότε πάθησης, ως εξής:

 Ιστορικό διάχυτου άλγους, που διαρκεί τουλάχιστον 3 μήνες, και αφορά και στα τέσσερα τεταρτημόρια του σώματος και στον αξονικό σκελετό.

Αντιμετώπιση και Θεραπεία της Ινομυαλγίας

Η ινομυαλγία ίσως και να μην θεραπεύεται πλήρως. Η κατάσταση αυτή μπορεί να βελτιωθεί πάρα πολύ με τη βοήθεια του γιατρού, του χειροπράκτη – φυσιοθεραπευτή και της οικογένειας. Ενίοτε όμως η ασθένεια μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της, συνήθως, μετά από μήνες ή και χρόνια.

Φαρμακευτική αγωγή

Παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.- Αναλγητικά φάρμακα. Διάφορα σκευάσματα (αντικαταθλιπτικά σε μικρή δόση)

Ειδική αντικαταθλιπτική αγωγή που, εκτός από τη βελτίωση της διάθεσης, χορηγείται κυρίως για τη μείωση της αίσθησης του πόνου.

Φυσιοθεραπεία 

Η φυσιοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο για την μείωση των πόνων στο μυοσκελετικό σύστημα  από έμπειρο χειροπράκτη με ειδικές μαλάξεις (μασάζ) για ανακούφιση του ασθενή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι και ο βελονισμός μπορεί να προσφέρει πολλά όχι μόνο για την αναλγησία του ασθενούς αλλά και την γενικότερη ψυχική του διάθεση.

Ο ασθενής με ινομυαλγία θα πρέπει να αφιερώνει χρόνο στον εαυτό του και να βάλει την άσκηση στην καθημερινότητά του.  

Το κολύμπι θεωρείται από τις καλύτερες μορφές άσκησης, αλλά και άλλες αερόβιες ασκήσεις όπως το περπάτημα ή το τζόκινγκ, έχουν θετικό αποτέλεσμα. Η άσκηση δε θα πρέπει να υπερβαίνει τις αντοχές του ασθενούς για αυτό πρέπει να αρχίζει με χαλαρό πρόγραμμα  3- 5 λεπτών  και αυξάνει σταδιακά μέχρι τα 20-30 λεπτά.  Αποφεύγουμε δε τις ασκήσεις με βάρη και λάστιχα.  Ο ασθενής πρέπει να έχει συνεχή επαφή με τους θεράποντες ούτως ώστε η θεραπεία να έχει ομαλή πορεία και καλή εξέλιξη.
Μελέτες έδειξαν ότι η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο για την ίαση της ασθένειας.

Προτιμάτε χυμούς λαχανικών και σούπες, άφθονα υγρά και τρώτε 

μαγειρεμένα λαχανικά, πράσινες σαλάτες και 

κάντε χρήση όπως, το τζίντζερ & το σκόρδο, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα. 

Πρέπει να αποφεύγονται το πάρα πολύ τσάι, ο καφές, το αλκοόλ, το γιαούρτι και ζεστά πικάντικα  τα τηγανητά, και τα γλυκά. 

Και φυσικά ο ύπνος είναι απαραίτητος για να αναρρώσει το σώμα σας πλήρως.