Η Υγρασία, η αλλαγή του καιρού και το κρύο προκαλούν πόνους στις αρθρώσεις και σε παλαιά τραύματα. Πάρτε Βότανα με αντιφλεγμονώδη δράση.

Ασθενείς με ρευματοπάθειες, με πόνους στα άκρα και όσοι επίσης υποφέρουν από μετατραυματικές αρθρίτιδες και αρθριτικά, καθώς και όσοι έχουν παλαιά κατάγματα στα πόδια ή χέρια, υποφέρουν πολύ από την υγρασία.  
Μελέτες επιστημόνων αναφέρουν ότι όσοι ζουν σε υγρό περιβάλλον, όπως π.χ. στα νησιά εμφανίζουν συχνά εκφυλιστικές αλλοιώσεις του μυοσκελετικού συστήματος, άλατα-οστεόφυτα. 

Πολλές φορές οι αλλοιώσεις αυτές παρουσιάζονται και σε αρκετά νέους ανθρώπους, όταν ο καιρός είναι υγρός.

Οι απότομες αλλαγές του καιρού και η αύξηση της υγρασίας φαίνεται ότι επηρεάζουν την υγεία ατόμων με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, όπως το βρογχικό άσθμα, η υγρή ατμόσφαιρα και η απότομη πτώση της βαρομετρικής πίεσης επηρεάζουν την ψυχική και σωματική μας υγεία. (μελαγχολία & κακοκεφιά). Σύμφωνα με νέες έρευνες, ο υγρός καιρός σχετίζεται άμεσα με ενοχλήσεις στις αρθρώσεις, κρίσεις άσθματος, ρινίτιδες, ημικρανίες, καρδιακά επεισόδια και κατάθλιψη.

Όσοι έχουν τα παραπάνω συμπτώματα καλό είναι να αποφύγουν την άσκηση σε ανοιχτούς χώρους με υψηλή υγρασία, γιατί ο υγρός αέρας μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή των.

Τις κρύες και υγρές ημέρες καλό είναι να ντύνεστε καλά.

Αν έχετε πιο έντονα συμπτώματα, η λήψη απλών παυσίπονων και η πολύ ελαφριά άσκηση μπορεί να σας βοηθήσουν.

Αερίζετε καλά το σπίτι και τοποθετήσετε στον χώρο σας ένα υγρόμετρο για να ελέγχετε τα επίπεδα της υγρασίας.

Αν οι αρθρώσεις σας πονάνε μόνο κατά τις περιόδους με έντονη υγρασία, η ήπια συστηματική άσκηση, κολύμπι, τζόκινγκ,  μπορεί να βελτιώσει το μυϊκό σας σύστημα και να κάνει το σκελετό σας ποιο ανθεκτικό.

Μια καλή διατροφή σε υδατάνθρακες (δημητριακά, πατάτες, ψωμί ολικής αλέσεως, όσπρια, μαύρο ρύζι, μακαρόνια) και βιταμίνη C (που αφθονεί σε φρούτα και λαχανικά) βοηθά πολύ, για να ισορροπεί το νευρικό σύστημα.

Τα βότανα που βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις φλεγμονές που προέρχονται από την υγρασία είναι πάρα πολλά. Τα κυριότερα είναι τα κάτωθι.:

Ευκάλυπτος Ο ευκάλυπτος είναι δέντρο ιθαγενές. Το ευκαλυπτέλαιο είναι το συστατικό που έχει θεραπευτική δράση κατά των φλεγμονών του αναπνευστικού συστήματος, του πονόλαιμου και του άσθματος. Για να κάνουμε εισπνοές, βράζουμε νερό και ρίχνουμε φύλλα ευκαλύπτου, πευκοβελόνες, θυμάρι και λεβάντα. Οι εισπνοές γίνονται δύο ή τρεις φορές την ημέρα για περίπου μια εβδομάδα.

Κολοκυθιά Η γλυκιά κολοκύθα είναι ένα φυτό με εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες και σπουδαία δράση κατά των φλεγμονών. Η ψημένη σάρκα της γλυκιάς κολοκύθας χρησιμοποιείται ως καταπραϋντικό φάρμακο, ενώ ο ωμός πολτός χρησιμοποιείται με μαλακτικά καταπλάσματα κατά των εγκαυμάτων και κάποιων επιπόλαιων φλεγμονών.

Μελιτζάνα. Τα φύλλα της μελιτζάνας, ως κατάπλασμα για εξωτερική χρήση, έχουν μαλακτικές και επουλωτικές ιδιότητες, κυρίως για περιπτώσεις που αφορούν αιμορροΐδες, καλόγερους, εγκαύματα και φλεγμονές. Ειδικά για ότι αφορά τις αιμορροΐδες, στη λαϊκή ιατρική περιγράφεται η παρασκευή μιας σκόνης από ψημένα κοτσάνια του καρπού της μελιτζάνας. Η σκόνη αυτή τοποθετείται με βαμβάκι πάνω στις αιμορροΐδες.

Σκόρδο. Το σκόρδο ήταν για τους γιατρούς της αρχαιότητας φάρμακο για όλες τις αρρώστιες. Το σκόρδο ευεργετεί τον οργανισμό προλαβαίνοντας λοιμώξεις όπως η γρίπη, η φυματίωση και η βρογχίτιδα, καθώς και άλλες λοιμώξεις των πνευμόνων και των εντέρων. Η καλύτερη συνταγή είναι να φαγωθεί ωμό, ενώ για όσους φοβούνται την έντονη μυρωδιά του, αυτή εξουδετερώνεται με μαϊντανό, μήλο, σπόρους γλυκάνισου ή κάρδαμο.

Αλόη. Η αλόη είναι πολύ γνωστή από την αρχαιότητα.  Τις τελευταίες δεκαε­τίες δεν υπάρχει ανάγκη για την οικιακή παρασκευή αλοιφών ή αφεψη­μά­των, αφού η αλόη βρίσκεται πολύ εύκολα σε διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα.



                                                                                               Dim.Pap.

Ποιές είναι οι αιτίες πόνου στον αυχένα

Πάνω από το 15% των ασθενών που επισκέπτονται τους οικογενειακούς τους ιατρούς σύμφωνα με μελέτες παραπονούνται για πόνο στον αυχένα. Η συχνότητα του πόνου κορυφώνεται στην ηλικία των πενήντα ετών και παρατηρείται συχνότερα σε γυναίκες παρά σε άντρες.
Ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται στην οπίσθια περιοχή του αυχένα ή να περιλαμβάνει τον ώμο, το κεφάλι, τον βραχίονα, τον πήχη και  ολόκληρο το χέρι. Υπάρχει συχνά περιορισμός των κινήσεων του αυχένα, ενώ ο ασθενής μπορεί να εμφανίζει μούδιασμα τοπικά.
Οι κυριότερες αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα μας είναι:

Σύνδρομα κακής θέσης, στάσης, ή ψύξης

Η κακή στάση του σώματος, η καθιστική ζωή, η πολύωρη παραμονή μπροστά στον υπολογιστή, η ψύξη, προκαλούν πόνο του αυχένα.  Ορισμένες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως η σκολίωση, χαρακτηρίζονται από κακή θέση της σπονδυλικής στήλης συνολικά και συνδέονται με αυξημένη επίπτωση τοπικού πόνου. Επαγγελματικές δραστηριότητες, που προκαλούν αυξημένη δόνηση (π.χ. χειρισμός κομπρεσέρ), γυμναστικές δραστηριότητες που δεν γίνονται σωστά, η παχυσαρκία, το άγχος, έχουν συνδεθεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης πόνων κυρίως στην σπονδυλική στήλη.

Κάκωση στον αυχένα από απότομη υπερέκταση, κάμψη του αυχένα. Ο πόνος συνοδεύεται από μυϊκό σπασμό και σχετική ακαμψία.(μυϊκή διάταση).

Το αυχενικό σύνδρομο είναι ένα σύνολο εκφυλιστικών αλλαγών στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης που περιλαμβάνουν εκφύλιση των δίσκων της αυχενικής μοίρας και προοδευτική ανάπτυξη οστεοφύτων.. H ηλικία, η κακή κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, η χρόνια καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης συγκαταλέγονται στους παράγοντες που εμπλέκονται στην εμφάνιση του συνδρόμου.

Η ρήξη των αυχενικών δίσκων, προκαλεί πόνο, που συχνά επιδεινώνεται με τον βήχα, το φτάρνισμα και από ορισμένες κινήσεις.

Φλεγμονώδεις νόσοι με προσβολή αρθρώσεων (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), μπορεί να εμφανίσουν πόνο στον αυχένα. Η ινομυαλγία αποτελεί πάθηση που χαρακτηρίζεται από χρόνιο διάχυτο μυοσκελετικό πόνο, δυσκαμψία, παραισθησίες, εύκολη κόπωση, μαζί με πολλαπλές ευαίσθητες αρθρώσεις με ευρεία και συμμετρική κατανομή.

Ορισμένοι όγκοι, προκαλούν μεταστάσεις ή προσβάλλουν την αυχενική μοίρα ή τον παρακείμενο εγκέφαλο, με αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου στον αυχένα.

Η συμπίεση των νευροαγγειακών δομών που εξυπηρετούν τα άνω άκρα, λόγω χαλάρωσης της ωμικής ζώνης, προκαλεί  πόνο στον αυχένα που  ακτινοβολεί συνήθως από το σημείο της συμπίεσης.

Διάφορες φλεγμονές,
Ορισμένοι παθογόνοι μικροοργανισμοί προσβάλλουν την περιοχή του αυχένα και παρακείμενα μόρια προκαλώντας τοπικά άλγος. Ορισμένες φορές η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη που προκαλούν αντιδραστικό πόνο στον αυχένα.

Η υπέρταση, ένα σύνηθες συστηματικό νόσημα, μπορεί να προκαλέσει κρίσεις πονοκεφάλου με αυχεναλγία.
Παθήσεις του εγκεφάλου προκαλούν πονοκέφαλο ή αυχεναλγία.

Κομβική θέση στην θεραπεία του πόνου του αυχένα κατέχει ο εντοπισμός και η θεραπεία του υποκείμενου νοσήματος ή παράγοντα που τον προκαλεί. Σημαντικά για την διάγνωση είναι τα ευρήματα της σωστής ιατρικής εξέτασης.



                                                                                      Dim.Pap.

30 λεπτά ανεβοκατέβασμα σκάλας την εβδομάδα βοηθούν το καρδιοαναπνευστικό μας.

Η άσκηση, σε οποιαδήποτε μορφή της, είναι απαραίτητη για έναν υγιή οργανισμό.

Εκτός από το γυμναστήριο, όμως, μπορείτε να ασκηθείτε κάνοντας πιο απλά πράγματα, όπως περπάτημα ή ακόμη και ανεβοκατέβασμα σκάλας.

Πώς μπορεί όμως να βοηθήσει η σκάλα έναν οργανισμό; Σύμφωνα με ερευνητές μόλις 30 λεπτά χρήσης σκάλας την εβδομάδα παρέχουν τα ίδια καρδιαγγειακά οφέλη με αντίστοιχης διάρκειας ποδηλασία.

Στο πλαίσιο της σχετικής δοκιμής, οι ερευνητές ζήτησαν από 31 υγιείς γυναίκες που έκαναν καθιστική ζωή να γυμναστούν για 10 λεπτά την ημέρα, 3 φορές την εβδομάδα, για διάστημα 6 εβδομάδων συνολικά. Στην πρώτη φάση της δοκιμής, κάποιες από τις γυναίκες έπρεπε να ανέβουν μια σκάλα με γρήγορο ρυθμό σε «σετ» των 20 δευτερολέπτων. Στη δεύτερη φάση της δοκιμής, οι γυναίκες έπρεπε να ανέβουν και να κατέβουν μια σκάλα σε «σετ» των 60 δευτερολέπτων. Τα αποτελέσματά τους συγκρίθηκαν με αυτά των υπόλοιπων γυναικών, οι οποίες ακολούθησαν αντίστοιχα προγράμματα γυμναστικής σε ποδήλατο αντί για σκάλα. Τα προγράμματα περιελάμβαναν ζέσταμα, χαλάρωση και περίοδο ανάρρωσης. Οι τελικές αναλύσεις των ερευνητών οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι και στις δύο περιπτώσεις η χρήση σκάλας βελτίωσε την καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση των γυναικών κατά την περίοδο μελέτης κατά τρόπο αντίστοιχο με τη γυμναστική σε ποδήλατο.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, η χρήση σκάλας αποτελεί πρακτικά ένα είδος διαλειμματικής άσκησης με σπριντ, η οποία χαρακτηρίζεται από σύντομα, διακοπτόμενα «ξεσπάσματα» έντονης γυμναστικής.

 

Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης

Μια πάθηση με διαρκή κούραση και πόνο σε όλους τους μυς.

Η κόπωση είναι ένα κοινό αίσθημα σε όλους μας, ένα αίσθημα αδυναμίας, εξασθένισης και απουσίας ενεργητικότητας. Σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά, σαν οι δυνάμεις να μην φτάνουν για να ανταπεξέλθουμε στο έργο της ημέρας που έχουμε μπροστά μας. Η κόπωση αποτελεί συχνό παράπονο των ασθενών που επισκέπτονται ιατρούς οποιασδήποτε ειδικότητας. Πολλές φορές οι πάσχοντες αποδίδουν αυτήν τη γενική αδυναμία και την κούραση σε ψυχολογικούς λόγους.

Το υπόψη σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ανεξήγητο χρόνιο αίσθημα κόπωσης και είναι γνωστό από την αρχή του 19^ου αιώνος. Η κόπωση αυτή επιδεινώνεται με την σωματική άσκηση, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που συνοδεύεται από εκνευρισμό, κακή συγκέντρωση και πόνο στους μυς. Στην τότε εποχή, η νοσολογική αυτή οντότητα ονομαζόταν νευρασθένεια, η σημερινή και σύγχρονη ονομασία της είναι «Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης».

Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είναι μια διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από εξουθενωτική κόπωση συνοδευόμενη από σωματικά, συστηματικά και νευροψυχολογικά συμπτώματα. Το σύνδρομο, όπως προανέφερα, δεν είναι νέο και πιθανά τα άτομα που στο παρελθόν διαγνώστηκαν, έπασχαν από μελαγχολία, νευρασθένεια κ.λ.π.

Το σύνδρομο αυτό είναι πιο συχνό στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και η ηλικία των ασθενών κυμαίνεται από 25-45 ετών, παρόλο που διάφορες στατιστικές περιγράφουν περιπτώσεις παιδιών και υπερηλίκων.

Όπως οι ειδικοί περιγράφουν σχετίζεται με ήπιες διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος και την καθιστική ζωή κυρίως στην παιδική ηλικία. Παρά τις διαπιστώσεις αυτές δεν έχει βρεθεί ακόμη το τι προκαλεί την πάθηση. Οι παράγοντες κινδύνου που συσχετίζονται με το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης είναι το συναισθηματικό στρες, οι ορμονικές διαταραχές, οι αλλεργίες κ.λ.π.

Οι ασθένειες που συνοδεύονται από χρόνια κούραση είναι πολλές και επηρεάζουν πολλά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού.

Μερικές από αυτές είναι οι εξής:

Οι διάφορες μορφές αναιμίας, ακόμη και οι πολύ σχνές (έλλειψη σιδήρου).

Οι καρδιακές παθήσεις, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

Οι διάφορες μορφές αρθρίτιδας και οι κακοήθεις νόσοι.

Επειδή η κούραση είναι ένα σύμπτωμα που υπάρχει σε πολλές ασθένειες , είναι σημαντικό να γίνει μια καλή κλινική και εργαστηριακή διερεύνηση του ασθενούς για να αποκλεισθούν όλες οι άλλες γνωστές αιτίες που προκαλούν κούραση.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου είναι.:

Κόπωση που δεν οφείλεται σε σωματική άσκηση και δεν υποχωρεί με την λήψη φαρμακευτικής αγωγής.

Πόνος στους μύες και στις αρθρώσεις. (στους μύες, μπορεί να οφείλεται και στην πάθηση της ινομυαλγίας), σωματική αδυναμία, αϋπνία ή υπερβολικός ύπνος, αδυναμία συγκέντρωσης και μνήμης.

Τα κριτήρια του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης σχετίζονται τόσο με τη διάρκεια των συμπτωμάτων (περισσότερο από έξι μήνες), όσο και με τα ίδια τα συμπτώματα (πόνος στις αρθρώσεις, πόνος στα άκρα κ.λ.π.).

Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είναι ουσιαστικά μια εσωτερική διαταραχή του οργανισμού μας και με κάποιο τρόπο, το σώμα μας εκδικείται για όλα εκείνα τα συναισθήματα που κρύβουμε κάτω από το χαλί χωρίς να τα επεξεργαστούμε.

Δεν υπάρχει κάποια εξειδικευμένη θεραπεία για το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης. Αρχικά συνιστάται ανάπαυση και διακοπή των δραστηριοτήτων εκείνων που επιβαρύνουν τοβ οργανισμό, θεραπευτικό μασάζ από έμπειρο Χειροπράκτη και αρχή μιας ήπιας άσκησης που ενδυναμώνει το νευρικό & μυϊκό σύστημα, αν τα συμπτώματα είναι ψυχογενή, θα βελτιωθούν με αντικαταθλιπτικά.

Ασθενείς του συνδρόμου, οφείλουν να διατηρούν δραστήρια κοινωνική ζωή και να ενθαρρύνονται για κάτι τέτοιο.

Το ποιο σημαντικό ρόλο στην θεραπευτική του συνδρόμου χρόνια κόπωσης παίζει η σωματική άσκηση. Ακόμη και η ήπια φυσική άσκηση τους ωφελεί. Για τους εντελώς αγύμναστους καλό θα ήταν να ξεκινούν με διατάσεις και ολιγόλεπτη αεροβική άσκηση, τόση ώστε να μην νιώθουν εξαντλημένοι την επόμενη ημέρα. Με την πάροδο του χρόνου, η φυσική κατάσταση βελτιώνεται σταθερά και η ανοχή στην κόπωση αυξάνει.

Εναλλακτικές θεραπείες όπως ο βελονισμός και το θεραπευτικό μασάζ από Χειροπράκτη, έχουν αποδειχθεί ωφέλιμες σε αρκετούς ασθενείς με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Τέλος είναι πολύ σημαντικό να ακολουθηθεί ένα πρόγραμμα υγιεινής διατροφής. Αποφύγετε την καφεΐνη, τον ντεκαφεϊνέ  καφέ, το αλκοόλ, το αλάτι, την ζάχαρη, τα τηγανιτά, τα λίπη και εντάξετε στη διατροφή σας τα φασόλια, το ρύζι, το ψάρι, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φρούτα και τα λαχανικά.

Νιώθετε  έντονη κούραση, εξάντληση, πονοκεφάλους, διαταραχές ύπνου, κ.λ.π., πολύ πιθανόν να έχετε Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης.      

                                                                                              Dim.Pap.

Ημικρανίες-γρήγορη ανακούφιση.

Ενώ η έλλειψη ύπνου μπορεί να πυροδοτήσει τις ημικρανίες του συντρόφου σας, το στρες, η κακή διατροφή ή μία μη διαγνωσμένη ιατρική κατάσταση, μπορεί να είναι επίσης ο λόγος για να ξεκινήσουν οι δικές σας. Δεν είναι κοινός σε όλους ο λόγος που ξεκινούν αυτές οι  επιθέσεις των ημικρανιών Σχεδόν τα πάντα μπορούν να είναι ο λόγος που θα πυροδοτήσουν μία ημικρανία για ένα άτομο που έχει προδιάθεση. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες περιλαμβάνουν: μία αλλαγή στην καθημερινή ρουτίνα σας, το στρες, η πείνα, το ταξίδι, πολύς ή λίγος ύπνος, κάποια ιατρική πάθηση, και για τις γυναίκες, ο έμμηνος κύκλος.

Γρήγορη ανακούφιση από μια κρίση ημικρανίας μπορεί να σας δώσει μια κομπρέσα με ξίδι, που θα ακουμπήσετε στο μέτωπό σας και θα ασφαλίσετε με ένα μαντίλι δεμένο γύρω από το κεφάλι. Το ξίδι περιέχει, ως προϊόν της ζύμωσης που έχει υποστεί, οξικό οξύ, μια ουσία που δρα αποσυμφορητικά στα αιμοφόρα αγγεία, απαλλάσσοντάς σας από την υπεραιμία και τον πόνο. Μια άλλη συνταγή ανακούφισης είναι η εξής:

Σε ένα μπολ με χλιαρό νερό, ρίξτε 2 σταγόνες περγαμόντο και 2 σταγόνες χαμομήλι. Βουτήξτε ένα βαμβακερό πανί και κάντε κομπρέσες στο κεφάλι. Εάν η ημικρανία σας πυροδοτείται από μια αλλεργία, προτιμήστε τις κρύες κομπρέσες με λεβάντα και μέντα.
Κάνοντας μασάζ στους κροτάφους: Ρίξτε σε ένα ποτήρι 10 ml έλαιο χαμομηλιού και προσθέστε 6 σταγόνες αιθέριο έλαιο μαντζουράνας.

Και εάν από τις ανωτέρω συνταγές δεν ανακουφιστείτε, τότε πρέπει να επισκεφτείτε έναν έμπειρο χειροπράκτη για θεραπευτικό μασάζ στους ώμους, στον αυχένα και στα μηνίγγια.

                                                                        Dim.Pap.

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους μυοσκελετικούς πόνους χωρίς την χρήση φαρμάκων

Όταν ο μυοσκελετικός πόνος ολοένα μεγαλώνει  στην πάσχουσα περιοχή μπορεί να ανακουφιστεί τάχιστα με μια σούπερ χειρομάλαξη, έτσι  ανακουφίζονται  οι τραυματισμένοι και αποδιοργανωμένοι ιστοί μυών και αρθρώσεων.

Από κλινικής πλευράς, η αντιμετώπιση σωματικών πόνων όπως στις περιπτώσεις οσφυαλγίας, ρευματισμών, αρθρίτιδας, τραυματικών κακώσεων, αλλά και άλλων μυοσκελετικών προβλημάτων με εφαρμογή μικρορευμάτων δεν προκαλεί καθόλου αίσθηση και ίαση στον ασθενή. Οι παραπάνω πόνοι μπορούν να αντιμετωπισθούν με χειρομαλάξεις μεθόδους χειροπρακτικής, που είναι ασφαλείς, χωρίς παρενέργειες και πολύ αποτελεσματικές στη διαχείριση του πόνου, σύμφωνα με διάφορες μελέτες.

Σύμφωνα πάντα με τις απόψεις των ερευνητών, οι ειδικές χειρομαλάξεις διεισδύουν άμεσα στην περιοχή του πόνου, ενισχύοντας και επιταχύνοντας τους φυσικούς μηχανισμούς για πλήρη ίαση των ιστών. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως είναι θετική η επίδραση στην αύξηση της κυτταρικής διαπερατότητας και τοπικής διάθεσης των ιστών. Με αυτό τον τρόπο της χειρομάλαξης αυξάνεται η σύνθεση της ίασης των τραυματισμένων  στοιχείων.

Σημαντικό πειστήριο για την ταχεία ανάπλαση και ίαση των ιστών καθώς και την παυσίπονο δράση σε μυοσκελετικά προβλήματα με την μέθοδο της χειροπρακτικής αποτελούν τα πειράματα ανάπλασης που έγιναν σε διάφορα κέντρα ερευνητών σε  πανεπιστήμια του εξωτερικού.  Η τεκμηριωμένη κλινική εξέταση ασθενών που βίωσαν την ανωτέρω μέθοδο παρουσίασαν, από την πρώτη κιόλας συνεδρία, σημαντική εξέλιξη της θεραπείας τους με σημαντική σταδιακή μείωση του πόνου.

Η θεραπεία  ελέγχει την περιοχή του πόνου, βοηθά στην χαλάρωση των μυών και την επιτάχυνση της επουλωτικής διαδικασίας των φλεγμονών και όλων των κακώσεων.

Η θεραπευτική αγωγή με την μέθοδο της χειροπρακτικής εφαρμόζεται σχεδόν σε όλη την υφήλιο σε επιστημονική βάση. Τελευταία και στη χώρα μας υπάρχουν εξειδικευμένοι χειροπράκτες που μπορούν να ανακουφίσουν τους ασθενείς από συμπτώματα μυοσκελετικών πόνων χωρίς την χορήγηση των φαρμάκων.

Η χειροπρακτική  με γνώμονα την καλή ποιότητα ζωής των ανθρώπων στον τομέα της υγείας αναβαθμίζει τον χώρο της με την ανωτέρω μέθοδο, συνεχίζει να παρέχει υπηρεσίες με άριστα αποτελέσματα δίχως  τη λήψη φαρμάκων.  

                                                                                             Dim.Pap.

Τενοντίτιδα, μια μοντέρνα πάθηση.

Σήμερα η τενοντίτιδα εμφανίζεται πολύ συχνά, κυρίως λόγω της εισβολής των ηλεκτρονικών υπολογιστών στη ζωή μας, αλλά και εξ’ αιτίας της καθιστικής ζωής.

Προκαλείται από την μυϊκή υπέρ λειτουργία, αυτή είναι μία από τις κύριες αιτίες της τενοντίτιδας. Όταν ο μυς εργάζεται περισσότερο από τις δυνατότητές του, τότε ο τένοντας κουράζεται και δημιουργείται μια φλεγμονή. Τα άτομα που αρχίζουν ένα πρόγραμμα γυμναστικής και αυξάνουν το επίπεδο των ασκήσεών τους με αποτέλεσμα να γίνεται υπέρ προσπάθεια σ’ αυτό που κάνουν, τότε αυτά εμφανίζουν συμπτώματα τενοντίτιδας. Ο τένοντας αδυνατεί να προσαρμοστεί στο νέο επίπεδο δραστηριότητας και αυτή η κατάχρηση οδηγεί με τη σειρά της σε φλεγμονή και τενοντίτιδα.  Μια άλλη συχνή αιτία εμφάνισης κλινικής εικόνας τενοντίτιδας έχει σχέση με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στον τένοντα με την πάροδο της ηλικίας. Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, οι τένοντες χάνουν μεγάλο μέρος της αρχικής τους ελαστικότητας και ευκινησίας, αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες με τον πιο πιθανό, στις αλλαγές των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τους τένοντες.

Σπανίως υπάρχει και κάποια ανατομική αιτία που προκαλεί την τενοντίτιδα. Αν ο τένοντας αδρανεί και δεν μπορεί να βρει κάποια δίοδο μέσω της οποίας μπορεί να κινηθεί τότε είναι πιθανόν να ερεθιστεί και αυτό να δημιουργήσει φλεγμονή. Έτσι η τενοντίτιδα δημιουργεί κάποιο σύμπτωμα δυσλειτουργίας νεύρων και μυών.

Για να αποφύγουμε τα συμπτώματα της τενοντίτιδας αλλά και τους αφόρητους πόνους αυτής, πρέπει να αποφεύγουμε να επιβαρύνουμε τους τένοντές μας.
Η έλλειψη άσκησης, αλλά και η λάθος άσκηση, π.χ. βάζοντας άμεσα πολλά κιλά χωρίς  πρόγραμμα αλλά και ζέσταμα, έχουμε αντίθετο αποτέλεσμα, δημιουργούμε φλεγμονή στους μύες που ταλαιπωρούμε.  
Επίσης τενοντίτιδες δημιουργούνται από το υπερβολικό στρες, τότε οι μύες βρίσκονται διαρκώς σε σύσπαση και δεν προλαβαίνουν να ξεκουραστούν.
Η αντιμετώπιση – επίλυση των προβλημάτων τενοντίτιδας είναι ανάλογη με τον βαθμό της εκάστοτε τενοντίτιδας, αυτή γίνεται είτε με φαρμακευτική θεραπεία, (αντιφλεγμονώδη φάρμακα), είτε με παγοθεραπεία- τοποθέτηση πάγου πάνω στην τραυματισμένη περιοχή. Η καλύτερη όμως αντιμετώπιση της τενοντίτιδας γίνεται με  την μέθοδο της φυσιοθεραπείας - Χειροπρακτικής η οποία περιλαμβάνει μαλάξεις και ειδικές ασκήσεις χαλάρωσης των μυών. 
Σε χρόνιες περιπτώσεις τενοντίτιδας,(βαρειάς μορφής, μη αναστρέψιμες καταστάσεις), είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε ειδικό γιατρό, όπως και η χορήγηση φαρμάκων, π.χ. κορτιζόνης.

Dim.Pap.