Τρεις βασικές αιτίες που ξυπνάτε κουρασμένοι.

Ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού, και για να είναι ποιοτικός πρέπει να κοιμόμαστε τουλάχιστον οκτώ ώρες σύμφωνα με τους ειδικούς. 

Πάρα πολλοί άνθρωποι,  ενώ έχουν κοιμηθεί αρκετές ώρες, ξυπνούν κουρασμένοι και μάλιστα με άσχημη διάθεση, αυτό μπορεί να επηρεάζει όλη τους την μέρα.

Οι  τρεις βασικές αιτίες που είναι υπεύθυνες –κατά τους ειδικούς- για το ότι ξυπνάτε κουρασμένοι είναι οι κάτωθι, οι οποίες βγήκαν μετά από πολλές έρευνες.:

1. πρώτη αιτία το μαξιλάρι.

Ένα μεγάλο και αφράτο μαξιλάρι δεν είναι το κατάλληλο για τη σπονδυλική σας στήλη. Το μαξιλάρι πρέπει να είναι σχετικά λεπτό ώστε να μη φέρνει τον αυχένα σε κάμψη. Χρησιμοποιείτε μόνο ένα μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι σας, καθώς τα παραπάνω μαξιλάρια παραμορφώνουν τη σπονδυλική στήλη ενώ κοιμάστε, προκαλώντας σταδιακά πόνους στο σώμα. Το μαξιλάρι πρέπει να στηρίζει μόνο το κεφάλι και το λαιμό και όχι τους ώμους. Αν συνηθίζετε να κοιμάστε μπρούμυτα, αποφύγετε το μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι.

2. Δεύτερη αιτία οι ηλεκτρονικές συσκευές.

Οι άνθρωποι που ασχολούνται πριν κοιμηθούν με ηλεκτρονικές συσκευές δυσκολεύονται να ξυπνήσουν, σε αντίθεση με όσους επιλέγουν ένα βιβλίο. Το μπλε φως που εκπέμπουν τα smartphones και τα τάμπλετ, καταστέλλει τη μελατονίνη, την ορμόνη του ύπνου. Αν θέλετε ένα ποιοτικό ύπνο, κλείστε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές -υπολογιστές, κινητά, τάμπλετ κ.λ.π.- μιάμιση ώρα πριν πάτε για ύπνο.

3. Τρίτη αιτία η κακή στάση του ύπνου.

Ο τρόπος που κοιμάστε μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τα μυοσκελετικά προβλήματα που έχετε. Η κακή στάση ύπνου μπορεί να προκαλέσει πόνο στον αυχένα,  (αν το μαξιλάρι είναι πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά), πόνο στον ώμο, αν κοιμάστε σε πλάγια θέση με το κεφάλι πάνω στο χέρι σας, αλλά και πόνο στη μέση, ιδιαίτερα αν κοιμάστε μπρούμυτα, πάνω στο στομάχι σας. Χρόνιες συνήθειες ύπνου μπορεί να είναι υπεύθυνες για πόνους στον αυχένα, την πλάτη ή τη μέση. Υιοθετώντας την κατάλληλη στάση στον ύπνο θα απαλλαγείτε από τους έντονους πόνους, στη γνάθο, στον αυχένα, τους ώμους, τη μέση και τους γοφούς…

Αυχενογενής πονοκέφαλος Αιτίες - Συμπτώματα και αντιμετώπιση

Ο πονοκέφαλος είναι μια πάθηση με πολύ συχνά ενοχλήματα και από τους κύριους λόγους που οι άνθρωποι ζητούν ιατρική βοήθεια. Μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα μιας πολύ σοβαρής κατάστασης.

Η κεφαλαλγία - μόνη της - σπάνια αποτελεί εκδήλωση μιας βαριάς οργανικής νόσου και προπαντός όταν αυτή χρονίζει και δεν πρέπει να αποδίδεται πάντα σε ψυχογενή αίτια χωρίς να γίνεται λεπτομερής κλινική εξέταση.

Οι  πονοκέφαλοι που οφείλονται στον αυχένα ξεκινούν συνήθως από την ινιακή περιοχή, δηλαδή από τη βάση του κεφαλιού, και επεκτείνονται μέχρι την κορυφή του κρανίου και προς τα αυτιά. O πόνος μπορεί ακόμη μερικές φορές να προχωρήσει προς τον ώμο και αυτό είναι ένδειξη πως η κατάσταση είναι πιο σοβαρή. O πονοκέφαλος που οφείλεται σε προβλήματα του αυχένα λέγεται αυχενογενής κεφαλαλγία και οφείλεται σε κακώσεις του αυχένα ή της σπονδυλικής στήλης, αλλά και στο έντονο στρες. 

Στον αυχενογενή πονοκέφαλο  ο πόνος ξεκινάει από τον αυχένα ή την ινιακή χώρα και μπορεί να απλώνεται προς την κροταφική και τη μετωπιαία χώρα. Ο αυχενογενής πονοκέφαλος είναι μονόπλευρος και η έντασή του επηρεάζεται από κινήσεις και παρατεταμένες θέσεις του αυχένος. Ο αυχενογενής πονοκέφαλος μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα στον αυχένα και στο σύστοιχο άνω άκρο. Από κλινική έρευνα, η οποία διενεργήθηκε σε μεγάλο πληθυσμό, διαπιστώθηκε ότι ο αυχενογενής πονοκέφαλος (πονοκέφαλος αυχενικής αιτιολογίας)  είναι πιο συχνός στις γυναίκες και προκαλεί κατά μέσο όρο 18 επεισόδια το μήνα. Ο αυχενογενής πονοκέφαλος είναι πόνος, που γίνεται αισθητός στο κεφάλι αν και έχει την πηγή του στον αυχένα . Δηλαδή τα νεύρα, που είναι υπεύθυνα για να ενημερώνουν τον εγκέφαλο για το αίσθημα του πόνου από 2 διαφορετικές περιοχές τον αυχένα και το κεφάλι, γίνονται ένα καθώς εισέρχονται στον εγκέφαλο. Το αποτέλεσμα είναι: ερεθίσματα πόνου προερχόμενα από τα άνω επίπεδα του αυχένα.

Ο αυχενογενής πονοκέφαλος τις περισσότερες φορές οφείλετε στο υπέρμετρο φορτίο στο οποίο εκτίθενται οι ανώτερες αρθρώσεις του αυχένα . Αυτό μπορεί να συμβεί από την μακροχρόνια λάθος στάση (λάθος στάση στο διάβασμα ή στον υπολογιστή), την υπέρμετρη κίνηση του αυχένα ή το σήκωμα μεγάλων φορτίων . Επίσης  άλλη μια 
αιτία είναι o τραυματισμός σε τροχαίο ατύχημα.

Τα αίτια που οδηγούν στις δυσλειτουργίες αυτές είναι τα εξής:

Οι σφιγμένοι μύες στον αυχένα και το κεφάλι, η μυϊκή ανισορροπία,

Η λανθασμένη στάση, η μυϊκή αδυναμία, η λάθος στάση στον ύπνο (π.χ. μπρούμυτα), το άγχος και η έλλειψη άσκησης.

Ο αυχενογενής πονοκέφαλος  παρουσιάζετε σαν ένας σταθερός αμβλύς πόνος στην οπίσθια επιφάνεια του αυχένα και μερικές φορές πίσω από τα μάτια ή τους κροτάφους . Πιο σπάνια στην κορυφή του κεφαλιού , στο μέτωπο ή πίσω από το αυτί. Συνήθως ο πόνος υπάρχει στην μια πλευρά αλλά περιστασιακά και στις δυο πλευρές του κεφαλιού και του προσώπου.

Συχνό φαινόμενο είναι να υπάρχει πόνος στην περιοχή του αυχένα, δυσκινησία και δυσκολία στο να γυρίσουμε το κεφάλι μας αριστερά δεξιά  (όλα αυτά συσχετιζόμενα με τον πονοκέφαλο).

Πόνος μουδιάσματα , βελονισμοί μπορεί να υπάρχουν πίσω στην πλάτη , τους βραχίονες και τα χέρια. Περιστασιακά οι ασθενείς με αυχενογενή πονοκέφαλο έχουν και άλλα συμπτώματα όπως : ναυτία ,ζαλάδα , βοή , μειωμένη συγκέντρωση, ανικανότητα να λειτουργήσουν και κατάθλιψη . Τα συμπτώματα αυξάνουν κατά την κίνηση του αυχένα και κατά την πολύωρη στάση (π.χ. εργασία γραφείου) .

Η  λήψη  ιστορικού και η κλινική εξέταση - αξιολόγηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον θεραπευτή στην διάγνωση του αυχενογενή πονοκέφαλου. Μερικές φορές οι εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν.

Στις  μορφές αυτές των πονοκεφάλων μπορεί να βοηθήσει σημαντικά η φυσιοθεραπεία και οι μαλάξεις από ειδικό χειροπράκτη. 

Tα παυσίπονα και τα μυοχαλαρωτικά μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από την αυχεναλγία. Επίσης, συχνά χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ηρεμιστικά. 

Αποφύγετε όσο μπορείτε το στρες, που επιδεινώνει την κατάσταση. 

Αν  υποφέρετε από αυχενικό σύνδρομο, αποφύγετε τα σπορ που απαιτούν μυϊκή ένταση, όπως το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο. 

Για να προλάβετε τον πόνο, είναι σημαντικό να προσέχετε τον τρόπο που κάθεστε. Φροντίστε να κάθεστε έτσι ώστε η πλάτη και ο αυχένας να υποστηρίζονται από το κάθισμα. 

                                                                                    Dim.Pap.

Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα

Η Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα (ΑΣ) είναι μια χρόνια  φλεγμονώδης ρευματολογική νόσος της σπονδυλικής στήλης. Είναι μια επώδυνη χρόνια φλεγμονώδης πάθηση του ανοσοποιητικού συστήματος που προσβάλλει κυρίως τη σπονδυλική στήλη και προκαλεί πόνο στη μέση και δυσκαμψία.

Τα συμπτώματα της ΑΣ μπορεί να ποικίλουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι παρουσιάζουν πόνο στην πλάτη και δυσκαμψία εξαιτίας της φλεγμονής που μπορεί να οδηγήσει σε συνένωση των ιερολαγόνιων αρθρώσεων. Πλήττει κυρίως νέους ανθρώπους (15 έως 40 ετών) και η συχνότητα εμφάνισής της είναι τριπλάσια στους άνδρες συγκριτικά με τις γυναίκες.

Η Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα  έχει γενετικό υπόβαθρο και σχετίζεται με το γονίδιο. Σε πολλές περιπτώσεις η παρουσία του γονιδίου αυξάνει την πιθανότητα προσβολής από την νόσο. Αυτή η γενετική προδιάθεση μπορεί και παίζει σημαντικό ρόλο.

Τα ενοχλήματα είναι μη ειδικά και είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν από τη χρόνια οσφυαλγία. Τα κύρια συμπτώματα είναι ο ελαφρύς πόνος χαμηλά στη μέση, τυπικός πόνος αρθρίτιδας (νυκτερινός πόνος και πρωινή δυσκαμψία δηλ. ο ασθενής παρουσιάζει δυσκολία στο σκύψιμο το πρωί καθώς σηκώνεται από το κρεβάτι του), 

η προοδευτική εγκατάσταση δυσκαμψίας σε όλη τη σπονδυλική στήλη σε συνδυασμό με οστεοπόρωση έχει προδιάθεση για σπονδυλικά κατάγματα με συνέπεια  να έχουμε σπονδυλική παραμόρφωση και αγκύλωση που οδηγεί σε αδυναμία του ασθενή. 

Διάγνωση

Η έγκαιρη διάγνωση της αγκυλοποιητικής σπονδυλαρθρίτιδας μπορεί να είναι δύσκολη λόγω των μη ειδικών συμπτωμάτων και απεικονιστικών ευρημάτων από τη σπονδυλική στήλη. Η διάγνωση θα πρέπει να βασιστεί αρχικά στην κλινική υποψία. Ο διαγνωστικός έλεγχος περιλαμβάνει λεπτομερή κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις. Στόχος είναι η εντόπιση της νόσου σε αρχικά στάδια και η έγκαιρη έναρξη θεραπείας. 
Τα συνηθέστερα εργαστηριακά ευρήματα σε ασθενείς με αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα είναι:

 Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων

Ενώ σε μερικούς ασθενείς μπορεί να βρεθεί: Αναιμία χρόνιας νόσου

Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν ιερολαγονίτιδα. Οι ακτινογραφίες και η αξονική τομογραφία είναι χρήσιμες για την παρακολούθηση της χρόνιας φλεγμονώδους διεργασίας. Μετά από κάκωση και υποψία κατάγματος, θα πρέπει να διενεργούνται ακτινογραφίες, ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης. 

Εάν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί σωστά, η νόσος μπορεί να εξελιχθεί και να προκαλέσει σημαντικό βαθμό αναπηρίας. 

Ποιες θεραπείες μπορούν να με βοηθήσουν;
1.- Η φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με ασκήσεις αποτελούν τα δύο βασικά θεραπευτικά μέσα. Στόχος της θεραπείας είναι η αναστολή της φλεγμονής και των κλινικών συμπτωμάτων και η καθυστέρηση στην εξέλιξη της νόσου. 
Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, αναλγητικά και τροποποιητικούς της νόσου παράγοντες. Τροποποιητικά της νόσου αντιρευματικά φάρμακα.  Τα φάρμακα αυτά μπορεί να είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας των περιφερικών αρθρώσεων, αλλά είναι ελάχιστα ή καθόλου αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της φλεγμονής της σπονδυλικής στήλης και των ιερολαγονίων αρθρώσεων.

2.- Η μέθοδος της Χειροπρακτικής μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά τους ασθενείς που πάσχουν από την υπόψη νόσο. Η συστηματική άσκηση των μυών της σπονδυλικής στήλης και η εκπαίδευση του ασθενή για να αποφύγει την παραμόρφωση είναι εξίσου σημαντική.

Dim.Pap.

Υγιείς Αρθρώσεις

Καθώς γερνάμε, οι χόνδροι και οι άλλες δομές που αποτελούν τις αρθρώσεις αρχίζουν να καταστρέφονται.

Σε μερικούς ανθρώπους, ακόμα και μια ήπια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει σημαντική απώλεια των λιπαντικών χαρακτηριστικών στις αρθρώσεις. Σαν αποτέλεσμα, οι αρθρώσεις γίνονται δύσκαμπτες και κάθε προσπάθεια κίνησης προκαλεί πόνο.

Η άρθρωση είναι το σημείο εκείνο του σκελετού όπου ενώνονται δυο ή περισσότερα οστά. Ο μαλακός ιστός που καλύπτει την εσωτερική πλευρά της άρθρωσης ονομάζεται αρθρικός χόνδρος  ενώ στις διαρθρώσεις υπάρχει το αρθρικό υγρό το οποίο λειτουργεί σαν λιπαντικό και βοηθάει στην κίνηση χωρίς να τρίβονται τα οστά μεταξύ τους. Φλεγμονές στις αρθρώσεις  μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στον αρθρικό χόνδρο και το αρθρικό υγρό δημιουργώντας πολύ δυσάρεστες  και επίπονες καταστάσεις.

Μια σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της καλής κατάστασης των αρθρώσεων.

Πολύ σημαντική είναι η διατήρηση ενός σωστού σωματικού βάρους. Προσέξτε ο Δείκτης Μάζας Σώματος να κυμαίνεται μεταξύ 18,5 και 25. Η απώλεια βάρους μειώνει την πίεση στα γόνατα, τα ισχία και βοηθάει στην πρόληψη τραυματισμών στις αρθρώσεις. Μελέτες δείχνουν σε κάθε αύξηση βάρους κατά 0,5 κιλό,  η πίεση στα γόνατα γίνεται 4 φορές μεγαλύτερη.

Μελέτες έδειξαν ότι:

Τα ω-3 λιπαρά οξέα  φαίνεται να προστατεύουν τις αρθρώσεις και να μειώνουν τη χρόνια φλεγμονή, η οποία είναι υπεύθυνη για τον πόνο στις αρθρώσεις σε άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Τροφές πλούσιες σε ω-3 λιπαρά οξέα είναι τα λιπαρά ψάρια όπως οι σαρδέλες, ο σολομός, ο τόνος, καθώς και τα καρύδια και ο λιναρόσπορος.

Εμπλουτίστε τη διατροφή σας με φρούτα και λαχανικά. Οι τροφές αυτές είναι πλούσιες σε ουσίες με αντιοξειδωτική δράση οι οποίες δρουν κατά των ελεύθερων ριζών που βλάπτουν τις αρθρώσεις. Επιλέξτε διαφορετικά φρούτα και λαχανικά και «παίξτε» με την ποικιλία. Οι βιταμίνες E, A, C  που περιέχονται στα φρούτα και τα λαχανικά προστατεύουν τις αρθρώσεις. Ιδιαίτερα, η βιταμίνη C φαίνεται να επιβραδύνει τη φυσιολογική φθορά στις αρθρώσεις, μέσω της συμμετοχής της στο σχηματισμό του κολλαγόνου, το οποίο είναι βασικό συστατικό του χόνδρου.

Καταναλώστε άπαχες πρωτεΐνες όπως κοτόπουλο, ψάρι, θαλασσινά και όσπρια. Οι πρωτεΐνες   είναι σημαντικές για την καλή κατάσταση των μυών και του αρθρικού χόνδρου, παράγοντες που σχετίζονται με την υγεία των αρθρώσεων.

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν το ασβέστιο και η βιταμίνη  D καθώς συμβάλλουν στη μείωση  της απώλειας της οστικής μάζας και βοηθούν  στη διατήρηση της υγείας των αρθρώσεων. Τροφές πλούσιες σε ασβέστιο είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το μπρόκολο, τα αμύγδαλα, η λαχανίδα.

Ενυδατωθείτε επαρκώς. Το νερό βοηθάει στη λίπανση των αρθρώσεων.

Επειδή σήμερα γίνεται πολύ κουβέντα για τα διάφορα συμπληρώματα διατροφής που κυκλοφορούν στην αγορά, για να τα πάρετε συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας ή το διαιτολόγο σας.

Τέλος η κατάλληλη άσκηση προστατεύει το σκελετικό μας σύστημα και τις αρθρώσεις μας. 

Αν πάσχετε από αρθρίτιδα και θέλετε να ελαχιστοποιήσετε τον πόνο στις αρθρώσεις, υπάρχουν βήματα που μπορείτε να λάβετε, που θα σας βοηθήσουν να διατηρηθούν πιο υγιείς οι αρθρώσεις σας, κάντε τουλάχιστον 30 λεπτά μέτριας έντασης άσκηση, το λιγότερο 5 φορές την εβδομάδα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της κίνησης και την καθυστέρηση της αναπηρίας.

Χάστε βάρος αν νιώθετε υπέρβαρος ή παχύσαρκος.

Επισκεφτείτε τον γιατρό σας αν έχετε αρχικά συμπτώματα αρθρίτιδας, όπως πόνο στις αρθρώσεις. Η έγκαιρη διάγνωση και η αγωγή μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη της μακροπρόθεσμης βλάβης.

Προστατέψτε τις αρθρώσεις σας από τραυματισμούς, ιδιαίτερα αν κάνετε αθλήματα ή άλλες δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Φυσικές λύσεις για υγιείς αρθρώσεις

Η ισορροπημένη διατροφή, η τακτική σωματική δραστηριότητα και η διατήρηση ενός επιθυμητού σωματικού βάρους, αποτελεί το τρίπτυχο για την προαγωγή σχεδόν όλων των εκφάνσεων της υγείας του ανθρώπινου οργανισμού. Μέσα σε αυτές βρίσκεται σαφέστατα και η υγεία των αρθρώσεων. Εστιάζοντας στη διατροφή, θα λέγαμε πως η τήρηση ενός προγράμματος που εναρμονίζεται με τις αρχές της Μεσογειακής διατροφής αποτελεί «συνταγή» και για τις αρθρώσεις μας. Χαμηλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος και προϊόντων του, υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, προτίμηση όσο το δυνατό λιγότερο επεξεργασμένων δημητριακών και προϊόντων τους και «αγάπη» για το ελαιόλαδο, χαρακτηρίζουν αυτό το μοναδικό μοντέλο διατροφής και προσδίδουν οφέλη στην υγεία των αρθρώσεων. Και επειδή οι νόμοι της επιστήμης της φυσικής διέπουν και το ανθρώπινο σώμα, η έντονη μηχανική πίεση που ασκείται στις αρθρώσεις στο σώμα ενός παχύσαρκου ατόμου, κάνουν επιβεβλημένη την ανάγκη για απώλεια βάρους αν και εφόσον υπάρχουν περιττά κιλά…

Πώς θα ανακουφιστείτε από τον πόνο στις αρθρώσεις

Είναι γνωστό ότι με το πέρασμα του χρόνου ο σκελετός του ανθρώπου αδυνατίζει και ταυτόχρονα μειώνονται και οι συνδετικοί ιστοί μεταξύ των οστών.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στα σημεία των αρθρώσεων τα κόκαλα να τρίβονται μεταξύ τους και να προκαλούν έντονους πόνους και δυσφορία.

Η βασική αρχή αφορά την πρόληψη αυτής της κατάστασης μέσω φυσιοθεραπείας όπου ενδυναμώνονται οι μυς κοντά στις αρθρώσεις και έτσι η πίεση σε αυτές μειώνεται. Ο θεραπευτής θα χρησιμοποιήσει τεχνικές όπως υπερηχογράφημα, θεραπείες με ζέστη ή κρύο, ηλεκτρική διέγερση των νεύρων, και χειροπρακτική.

Αν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους μπορεί να ανακουφίσει την πίεση στις αρθρώσεις σας. Η άσκηση είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να χάσετε βάρος μαζί με τη διατροφή, αλλά να είστε προσεκτικοί να ακολουθείτε πρόγραμμα ασκήσεων χαμηλής έντασης που δεν θα επιβαρύνει περισσότερο τις αρθρώσεις.

Η κολύμβηση και η ποδηλασία είναι από τις καλύτερες ασκήσεις, επειδή και οι δύο σας επιτρέπουν να ασκήστε χωρίς αν επιβαρύνετε πολύ τις αρθρώσεις σας. Επειδή το νερό έχει άνωση, το κολύμπι ανακουφίζει επίσης λίγη από την πίεση στις αρθρώσεις σας.

Σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να κάνετε τα ακόλουθα για να ανακουφιστείτε από τον πόνο στις αρθρώσεις λόγω γήρατος:

Προστατέψτε την άρθρωση που σας πονάει με ένα περιτύλιγμα (γάζα). Επιλέξτε ελαστικό επίδεσμο αν θέλετε να την συμπιέσετε ελαφρά. Αυτό θα σας ανακουφίσει περισσότερο από τον πόνο.

Ξεκουράστε την άρθρωσή σας σε κάποιο στήριγμα, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δραστηριότητα που προκαλεί πόνο.

Τοποθετήστε πάγο στην άρθρωση για περίπου 15 λεπτά, αρκετές φορές κάθε μέρα.

Υψώστε την άρθρωση πάνω από το επίπεδο της καρδιάς σας.

Εφαρμόζοντας πάγο στις αρθρώσεις που σας πονούν μπορεί να ανακουφίσετε τον πόνο και να μειώσετε τη φλεγμονή.

Για μυϊκούς σπασμούς γύρω από τις αρθρώσεις, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε ένα θερμαντικό μέσο, π.χ. μαξιλάρι θέρμανσης, ή τυλίξτε το σημείο με γάζα.

Ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει κάποιο ειδικό επίδεσμο ή νάρθηκα στην άρθρωσή σας για να ελαχιστοποιήσετε την κίνηση και να μειώσετε τον πόνο.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποφεύγετε να διατηρείτε την άρθρωση σε ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή μπορεί τελικά να γίνει πιο σκληρή και να χάσει τη λειτουργία της.

Dim.Pap.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΓΟΝΑΤΟΣ

Οι Παρακάτω ασκήσεις είναι ένα σύνολο ασκήσεων που ενδείκνυνται για την θεραπεία και την ενδυνάμωση των μυών του γόνατος κυρίως όταν προέρχεται μετά από επεμβάσεις: όπως ρήξη έσω – έξω μηνίσκου, ρήξη χιαστών, ρήξη συνδέσμων και πολλών άλλων παθήσεων. Όλες οι ασκήσεις πρέπει να εκτελεστούν με την καθοδήγηση του θεραπευτή σας.

1.- Από καθιστή θέση τοποθετούμε ένα μαξιλάρι κάτω από το γόνατο και ασκούμε πιέσεις προς τα κάτω . Η Διάρκεια της πίεσης πρέπει να είναι  περίπου 5  δευτερόλεπτα  και οι επαναλήψεις  5 έως 10 φορές.

2.- Καθόμαστε στο πάτωμα και το γόνατο που θέλουμε να δυναμώσουμε είναι σε έκταση ενώ το άλλο γόνατο μένει λυγισμένο. Ανεβοκατεβάζουμε το πόδι τεντωμένο και με σταθερό ρυθμό. Εκτελούμε αυτή την άσκηση 3 φορές με  10 επαναλήψεις. Σ’ αυτή την άσκηση πρέπει να έχουμε την πλάτη μας κολλημένη  στον τοίχο.

3.- Από όρθια θέση και στηριζόμενοι σε σταθερό σημείο ανεβοκατεβάζουμε με σταθερό ρυθμό και τεντωμένο το πόδι που θέλουμε να δυναμώσουμε. Εκτελούμε 3 φορές με 10 επαναλήψεις.

4.- Από όρθια θέση και στηριζόμενοι σε ένα σταθερό σημείο ανοιγοκλείνουμε προς τα έξω με τεντωμένο το πόδι που θέλουμε να δυναμώσουμε. Εκτελούμε 3 φορές με 10 επαναλήψεις.

5.- Από όρθια θέση και στηριζόμενοι σε ένα σταθερό σημείο ανοιγοκλείνουμε προς τα μέσα με τεντωμένο το πόδι που θέλουμε να δυναμώσουμε. Εκτελούμε 3 φορές με 10 επαναλήψεις.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ

1.- Δένουμε το λάστιχο σε ένα σταθερό σημείο και το περνάμε γύρω από τον αστράγαλο μας. Με το πόδι τεντωμένο τραβάμε το λάστιχο προς τα εμπρός με σταθερό ρυθμό για δέκα φορές. Επαναλαμβάνουμε εκτελώντας στο σύνολο 3 φορές την ημέρα με 10 επαναλήψεις την κάθε φορά.

2.- Με το λάστιχο περασμένο γύρω από τον αστράγαλο εκτελούμε την εξής άσκηση: Με το πόδι τεντωμένο τραβάμε το λάστιχο προς τα έξω με σταθερό ρυθμό για δέκα φορές. Επαναλαμβάνουμε εκτελώντας στο σύνολο 3 φορές την ημέρα με  10 επαναλήψεις την κάθε φορά.

3.- Με το λάστιχο περασμένο γύρω από τον αστράγαλο μας εκτελούμε την εξής άσκηση: Με το πόδι μας τεντωμένο τραβάμε το λάστιχο προς τα μέσα με σταθερό ρυθμό για δέκα φορές. Επαναλαμβάνουμε εκτελώντας στο σύνολο 3 φορές την ημέρα με 10 επαναλήψεις την κάθε φορά.

4.- Με το λάστιχο περασμένο γύρω από τον αστράγαλο εκτελούμε την εξής άσκηση: Με το πόδι μας τεντωμένο, τραβάμε το λάστιχο προς τα πίσω με σταθερό ρυθμό για δέκα φορές. Επαναλαμβάνουμε εκτελώντας στο σύνολο 3 φορές την ημέρα με  10 επαναλήψεις την κάθε φορά.

5.- Στηρίζουμε την πλάτη σε σταθερό σημείο, όπως τοίχο ή πόρτα, ενώ τα πόδια απομακρύνονται από το σημείο στήριξης. Στηριζόμενοι πάντα στο σταθερό σημείο, χαμηλώνουμε τον κορμό ως το σημείο που δεν ενοχλεί.
Προσέχουμε ούτως ώστε τα γόνατα μας να μη ξεπεράσουν την ευθεία των δακτύλων του ποδιού.

Dim.Pap.

ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗ 3ης ΓΕΝΕΙΑΣ

Είναι η χειροπρακτική, που για την οικογένειά μου άρχισε στο τέλος της δεκαετίας του 19ου αιώνος, τότε ο πρώτος διδάξας αυτής ήταν ο Δημήτριος Γ. Παπαδόπουλος, παππούς του γράφοντα, ο οποίος αφού μαθήτευσε δίπλα σε μεγάλους καθηγητές, αστέρες της Χειροπρακτικής, ξεκίνησε την δική του πορεία στην τότε τουρκοκρατούμενη ανατολική Θράκη. Σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα έγινε γνωστός γιατρεύοντας την γυναίκα του τότε προύχοντα της περιοχής δίχως να αγγίξει το σώμα της παθούσης. Αυτό έγινε ευρέως γνωστό σε όλη την ανατολική & δυτική Θράκη. Το 1922 με την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών ήρθε και εγκαταστάθηκε στον Νομό Δράμας όπου έγινε γνωστός σε όλη την Βόρειο Ελλάδα με μια μεγάλη και πλούσια πορεία σε αποκαταστάσεις μυοσκελετικών προβλημάτων.

Μέχρι την ημέρα που έφυγε από την ζωή το 1963, σε ηλικία 85 ετών, συνέχισε να ασκεί την χειροπρακτική.

Στην συνέχεια πήρε τα σκήπτρα της χειροπρακτικής ό πατέρας μου, Κωνσταντίνος Δ. Παπαδόπουλος, τριτότοκος γιος του παππού μου, ο οποίος άσκησε το κληρονομικό αυτό επάγγελμα με μεγάλη επιτυχία και έγινε γνωστός σε όλο το πανελλήνιο.

Ο γράφων είμαι ο τρίτος κατά σειρά που πήρα τα ηνία της χειροπρακτικής πριν από 25 περίπου χρόνια. Ασκώ το λειτούργημα αυτό διότι (όπως συχνά λέω) είναι η κληρονομιά μας, το αγαπώ και με πολύ σεβασμό σε καθημερινή βάση προσφέρω τις υπηρεσίες μου στους ανθρώπους που με επισκέπτονται και όπως έλεγε και ο πρώτος διδάξας, «είμαστε ταγμένοι να βοηθούμε τους συνανθρώπους μας»   

Με σεβασμό πάντα στον ανθρώπινο πόνο και με γνώμονα πάντα την καλή υγεία του συμπολίτη μας, αλλά και με καλή γνώση του αντικειμένου η οικογένειά μου  έχει ταχθεί στην προσφορά υγείας, περισσότερο από έναν αιώνα, διότι για εμάς η προσφορά υγείας είναι το ύψιστο αγαθό.

Το σώμα μας είναι ένας πολυσύνθετος αυτορρυθμιζόμενος μηχανισμός και το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι υπεύθυνο για το συντονισμό όλων των λειτουργιών του. Όλα τα όργανα λειτουργούν βάση ερεθισμάτων τα οποία μεταδίδονται από το νευρικό σύστημα. Όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, η διέλευση αυτών των νευρικών ερεθισμάτων μειώνεται ή μεταβάλλεται, και ο οργανισμός δυσλειτουργεί δημιουργώντας προδιάθεση ασθένειας. 

Μία από τις βασικές αιτίες διατάραξης των νευρικών ερεθισμάτων, η οποία αφορά άμεσα τη χειροπρακτική, είναι η μετατόπιση των σπονδύλων ή άλλων αρθρώσεων του σώματος (το κοινώς αποκαλούμενο στραμπούληγμα ή μπλοκάρισμα). Η μετατόπιση αυτή προκαλεί ελάττωση του εύρους κίνησης της συγκεκριμένης περιοχής, με αποτέλεσμα να ασκείται πίεση & ένταση σε όλο το νεύρο μυοσκελετικό σύστημα.

Όταν το πρόβλημα δεν αντιμετωπιστεί σωστά και έγκαιρα, δημιουργείται ένα φάσμα συνεχών μικροτραυματισμών λόγω του ότι οι μύες και τα νεύρα συσπώνται περισσότερο από το φυσιολογικό και ερεθίζονται με αποτέλεσμα να δημιουργείται  στην πάσχουσα περιοχή μια χρόνια φλεγμονή. Στην συνέχεια αρχίζουν οι πόνοι στα άνω και κάτω άκρα με μουδιάσματα, αρχίζουν πονοκέφαλοι, ζαλάδες, ίλιγγοι, πόνοι στους ραχιαίους μύες πόνοι στην οσφυϊκή μοίρα – οσφυαλγίες, στους γλουτούς – ισχιαλγίες και πάρα πολλά άλλα.

Ο Χειροπράκτης λοιπόν, εφαρμόζει την σωστή τεχνική του με ανατάξεις κ.λ.π. αποκαθιστά και επαναφέρει τη σωστή λειτουργία του μυϊκού - νευρικού συστήματος, και έτσι ο ανθρώπινος οργανισμός, κατόπιν αυτών, αποδίδει τα μέγιστα.

Πάρα πολλοί άνθρωποι, αν και δεν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα μυοσκελετικού χαρακτήρα, επισκέπτονται σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα χειροπρακτικό, για έναν έλεγχο (τσε καπ) ή για ένα θεραπευτικό μασάζ το οποίο αναζωογονεί όλο το σώμα. Προσωπικά πιστεύω πως ο ανωτέρω έλεγχος και το μασάζ πρέπει να γίνεται μια έως δυο φορές ανά έτος.  Η καθιστική ζωή, η πολύωρη εργασία μπροστά στους υπολογιστές, το άγχος και η μή σωματική άσκηση δημιουργούν με τον καιρό πολλά προβλήματα ακόμα και σε υγιή άτομα.

Η χειροπρακτική είναι :

Α) Η ποιο ασφαλής μέθοδος θεραπείας σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, στατιστικά ο κίνδυνος στα χέρια του ειδικού χειροπρακτικού είναι ελάχιστος, σχεδόν ανύπαρκτος.  Και,

Β) Είναι η εναλλακτική μορφή θεραπείας που μπορεί να κινητοποιήσει την κάθε άρθρωση.

Ο έμπειρος χειροπρακτικός αφού ακούσει το ιστορικό του ασθενούς, ευθύς αμέσως μπορεί να ανακαλύψει την αιτία αλλά και το ακριβές σημείο της πάθησης που προκαλεί τον πόνο.

Με κατάλληλους και εξειδικευμένους χειρισμούς γίνεται η κινητοποίηση της κάθε άρθρωσης και επανέρχεται το φυσιολογικό εύρος της κίνησής της, καθώς αρχίζει να υποχωρεί ο πόνος και η φλεγμονή από την περιοχή.

Στο βαθμό που η Χειροπρακτική δε χρησιμοποιεί φάρμακα ή άλλου είδους θεραπευτικά μηχανήματα, η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τον ίδιο τον οργανισμό του ασθενούς, από το είδος της πάθησης, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα του προβλήματός του, από την ηλικία και την ψυχολογική του κατάσταση, από προηγούμενους τραυματισμούς που έχει υποστεί, από τη διατροφή του, το περιβάλλον και τη φύση της εργασίας του και το βασικότερο, από το αν ακολουθεί τις οδηγίες του Χειροπράκτη μετά το τέλος κάθε συνεδρίας.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων με μόνο μία συνεδρία ο ασθενής “βλέπει” ίαση. Σε ελάχιστες περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστούν, δύο έως τρεις επισκέψεις.

Η θεραπεία με την χειροπρακτική ενισχύσει και αναβαθμίζει το χώρο υπηρεσιών της υγείας, για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, με υπέρτατο αγαθό, το σημαντικό περιορισμό της λήψης φαρμάκων και την αποφυγή χειρουργικών επεμβάσεων.

Ανεπτυγμένα κράτη όπως, Αγγλία, Αυστραλία, Γαλλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Η.Π.Α., Καναδάς κ.α. που έχουν σχολές χειροπρακτικής στα πανεπιστήμιά τους συγκαταλέγουν την χειροπρακτική ως την τρίτη μεγαλύτερη επιστήμη στον τομέα της υγείας. (τυχαίο δεν νομίζω !!!).

Σήμερα (μετρήσεις έδειξαν) και στην Ελλάδα, η Χειροπρακτική είναι η πρώτη επιλογή θεραπείας για μυοσκελετικά προβλήματα.

                                                                                                          Dim.Pap.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η οσφυοισχιαλγία.

Η καθημερινή ρουτίνα, η καλοκαιρινή χαλάρωση το σήκωμα διαφόρων βαρών και πολλών άλλων ασχολιών εντός ή εκτός του σπιτιού μπορεί να μας φέρει πόνους στη μέση.

Όπως καταλαβαίνετε μετά από κάποια καταπόνηση της μέσης, οι πόνοι αυτοί ερμηνεύονται εύκολα. Η μέση -οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης- αποτελείται από οστά (σπόνδυλοι), συνδέσμους, αρθρώσεις και μύες. Ο πόνος στη μέση μπορεί να προκληθεί από βλάβη στα παραπάνω αυτά στοιχεία, π.χ. ο σπασμός στους μύες της μέσης, είναι ένα συχνό αίτιο πόνου στη μέση.

Η οσφυοισχιαλγία έχει πολλές και διαφορετικές αιτίες. Μεταξύ όλων αυτών είναι και η φυσιολογική φθορά που έρχεται με την συμπλήρωση των χρόνων ζωής. Αυτό που επιβάλλεται να κάνουμε είναι να διατηρούμε τη μέση μας υγιή και δυνατή.

Όμως δεν είναι φυσιολογικός ο έντονος πόνος σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις όταν μεταφέρετε ψώνια, ούτε η δυσκολία όταν προσπαθείτε να μπείτε σε ένα χαμηλό αυτοκίνητο ή να σηκωθείτε από την καρέκλα. Αυτά τα προβλήματα είτε οφείλονται στο ότι κάνετε καθιστική ζωή είτε σε έναν τραυματισμό.

Ο πόνος στη μέση (οσφυαλγία) είναι ένα πολύ κοινό σύμπτωμα. Το πιο συχνό αίτιο είναι η μυϊκή καταπόνηση, σε συνδυασμό με την έλλειψη φυσικής κατάστασης. Η ξεκούραση για 2-3 ημέρες και ενδεχομένως ήπια παυσίπονα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.

Σε ορισμένες  περιπτώσεις, το αίτιο είναι πολύ πιο σοβαρό : μια δισκοκήλη (κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου), η σπονδυλολίσθηση, ένα κάταγμα ενός σπονδύλου μπορεί να είναι πολύ επώδυνο.

Το κύριο σύμπτωμα της οσφυαλγίας είναι, προφανώς, ο πόνος που  εντοπίζεται στην μέση ή ακόμη και σε μια συγκεκριμένη περιοχή της πλάτης.

Συχνά προκαλείται από ένα τράβηγμα των μυών ή των συνδέσμων και παρουσιάζεται συνήθως ξαφνικά, με αφορμή έναν τραυματισμό, είναι

το λεγόμενο λουμπάγκο. Ο πόνος μπορεί να είναι συνεχής και κάποιες φορές, να μειώνεται με την αλλαγή στάσης του σώματος ή όταν πραγματοποιείται μια ελαφριάς μορφής σωματική άσκηση. Αντιθέτως, η έντονη άσκηση πρέπει να αποφεύγεται.

Ο πόνος στη μέση θεωρείται επικίνδυνος όταν συνυπάρχει με πόνο, μούδιασμα, αδυναμία στο πόδι κ.λ.π..τότε έχουμε το φαινόμενο της καθαρής ισχιαλγίας ή της οξείας φάσης αυτής.

Η αντιμετώπιση ενός πόνου στη μέση ξεκινάει από ένα λεπτομερές ιστορικό και ακολουθεί η φυσική εξέταση. Πρέπει εκτός των άλλων να διερευνηθούν και άλλα σημεία του σώματος που μπορεί να προκαλέσουν πόνο. Αν κριθεί αναγκαίο θα ζητηθούν εξετάσεις όπως ακτινογραφίες ή ακόμη και μια  μαγνητική τομογραφία.

Η συντηρητική θεραπεία με ξεκούραση, φάρμακα, συνήθως αρκεί. Στην περίπτωση της οσφυαλγίας πρέπει να αποφεύγονται οι κινήσεις που επιβαρύνουν τη σπονδυλική στήλη: προτείνεται η ανάπαυση στο κρεβάτι, που δε θα πρέπει να διαρκεί περισσότερο από δύο μέρες. Χρήσιμη είναι η λήψη αντιφλεγμονωδών, αναλγητικών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων, βάσει ιατρικής συνταγής, ενώ η χρήση ζεστών επιθεμάτων μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο.

Όταν ο πόνος αρχίσει να εξασθενεί, συνιστάται η ήπια φυσική άσκηση και η εκτέλεση ασκήσεων ενδυνάμωσης της μέσης.

Η ποιο αποτελεσματική για τη θεραπεία της οξείας οσφυοισχιαλγίας είναι η επίσκεψη σ’ έναν έμπειρο χειροπράκτη ο οποίος θα δώσει την άμεση ανακούφιση στον πόνο του ασθενούς.

Σε σπάνιες περιπτώσεις χρειάζεται ειδική χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη.

Η βελτίωση της φυσικής κατάστασης και η υιοθέτηση ορισμένων μέτρων βοηθούν στην πρόληψη του πόνου της μέσης, πολύ καλό κάνει, στην μυϊκή ενδυνάμωση, το κολύμπι, όπως και το περπάτημα.

Η σωστή άσκηση βοηθά πάρα πολύ στην ενδυνάμωση της μέσης. Σημαντικός είναι ο έλεγχος του σωματικού βάρους και η μείωση αυτού όταν απαιτείται, καθώς επίσης  η πραγματοποίηση ασκήσεων ενδυνάμωσης και διάτασης των κοιλιακών, γλουτιαίων και των ραχιαίων μυών, οι οποίες βοηθούν στην ευλυγισία και την διατήρηση της σωστής στάσης του σώματός μας.

 Άτομα με ευλύγιστη μέση, με καλά γυμνασμένους μύες είναι λιγότερο επιρρεπείς σε τραυματισμούς και εμφανίζουν σπανιότερα προβλήματα στη μέση τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Dim.Pap.