Ιδανικές ασκήσεις για οστεοπόρωση.

Οι παρακάτω ασκήσεις προτείνονται σε γυναίκες για πρόληψη της οστεοπόρωσης ή με εγκατεστημένη οστεοπόρωση. Πάντα θα υπολογίζεται το βαθμό οστεοπόρωσης σας και την φυσική κατάσταση. Ορισμένες ασκήσεις δεν πρέπει να πραγματοποιούνται γι’ αυτό η άσκηση πρέπει να γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας και πάντα με την επιτήρηση του γυμναστή σας.

1.-Ασκήσεις ενδυνάμωσης: γίνονται με βαράκια ή με μηχανήματα με βάρη και με λάστιχα. Οι ασκήσεις αυτές προσφέρουν μυϊκή ενδυνάμωση και δρουν κατευθείαν στο κόκκαλο και μειώνουν το ρυθμό εξέλιξης της οστεοπόρωσης. Δώστε μεγάλη προσοχή στις ασκήσεις  που δυναμώνουν τους μύες που βρίσκονται στο πάνω μέρος των ραχιαίων μυών & ωμοπλάτης, καθώς αυτές βελτιώνουν τη στάση του σώματος και μειώνουν το ρυθμό απώλειας στο πάνω μέρος της σπονδυλικής στήλης.

2.-Αεροβικές ασκήσεις:  η πιο απλή μορφή αυτών είναι το βάδισμα, όπου εκτελείται αεροβική άσκηση και τα πόδια υποβαστάζουν το βάρος του σώματος. Άλλες είναι ο χορός, το ανέβασμα της σκάλας, η χρήση του διαδρόμου και άλλων μηχανημάτων στο γυμναστήριο. Αυτές οι ασκήσεις επιδρούν ευεργετικά κυρίως στα πόδια και στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης. Επίσης προσφέρουν προστασία στην καρδιά και το κυκλοφορικό σας σύστημα.

3.-Ασκήσεις ευλυγισίας: οι οποίες προσφέρουν σταθερότητα, καλή στάση και βοηθούν στην αποφυγή μυϊκών κακώσεων. Είναι οι ασκήσεις διατάσεων και πρέπει να γίνονται όταν έχουν ζεσταθεί οι μύες, κυρίως στο τέλος του προγράμματος της γυμναστικής.

4.-Ασκήσεις σταθερότητας και ισορροπίας:  είναι όταν στέκεστε στο ένα πόδι, σας προστατεύουν από πτώσεις, αυτό είναι πολύ σημαντικό για την αποφυγή κατάγματος στη γυναίκα με οστεοπόρωση. άλλη είναι το κολύμπι και η αεροβική γυμναστική μέσα στο νερό, με ευεργετική δράση στο καρδιαγγειακό, είναι μια  άσκηση που βοηθά τις περιπτώσεις υπερβολικής οστεοπόρωσης και  την αποκατάσταση μετά από κάποιο κάταγμα.

Ασκήσεις που πρέπει να αποφεύγετε όταν έχετε οστεοπόρωση είναι: οι έντονες κινήσεις όπως πηδήματα, τρέξιμο και τζόγκινγκ, καθώς αυξάνουν την πίεση στη σπονδυλική στήλη και  τα πόδια και μπορεί να οδηγήσουν τα αδύναμα και οστεοπορωτικά κόκκαλα σε κάταγμα. Γενικώς οι κινήσεις σας πρέπει να είναι αργές και συντονισμένες. Όταν σκύβετε & διπλώνετε η σπονδυλική στήλη & η μέση σας,  ασκείται πίεση στους σπονδύλους και αυξάνεται ο κίνδυνος για σπονδυλικά κατάγματα. Αθλήματα που απαιτούν τέτοιες κινήσεις και πρέπει να αποφεύγονται είναι το τένις, το γκολφ, αλλά και κάποιες στάσεις στη γιόγκα.                                                              

Dim.Pap.
 

-Ινομυαλγία- Μια πάθηση με πόνο στους μύες, με αίσθημα κόπωσης και με διάφορες άλλες διαταραχές…

H ινομυαλγία είναι μια ασθένεια στην οποία οι μύες και οι ινώδεις ιστοί εκδηλώνουν πόνο και ευαισθησία. Η ινομυαλγία είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων που προσβάλει τους μύες, κυρίως ώμων, γλουτών, αυχένα,  μέσης, τους συνδέσμους και του τένοντες, αλλά όχι τις αρθρώσεις, και προκαλεί πόνο σε διάφορα μέρη του σώματος, με αίσθημα κόπωσης.

Ο ασθενής υποφέρει από κομμάρες που προκαλεί η χειρότερη μορφή γρίπης, καθημερινά έχει δυσκολίες ακόμη και σε απλά πράγματα.

Η ασθένεια αυτή δεν προκαλεί μόνιμες βλάβες, μπορεί  όμως να διαρκέσει μήνες ακόμη και χρόνια. 

Μελέτες αμερικανών επιστημόνων έδειξαν ότι  μπορεί να προσβάλλει το 2-8% του πληθυσμού. Η πάθηση της ινομυαλγίας είναι πιο συχνή στις ηλικίες μεταξύ 35 και 55 ετών, ενώ φαίνεται να προσβάλλει περισσότερο τις γυναίκες, σε ποσοστό 80% περίπου.

Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η ευαισθησία κάποιων σημείων σε περιοχές του σώματος που είναι συγκεκριμένες . Σε αυτά τα σημεία ο ασθενής έχει ιδιαίτερη ένταση και πόνο. Επίσης οι ασθενείς με ινομυαλγία έχουν μειωμένο όριο αντοχής στον πόνο, λόγω υπέρ ευαισθησίας του εγκεφάλου σε μηνύματα πόνου που προέρχονται μέσω του νευρικού συστήματος. 

Το άτομο με ινομυαλγία θεωρείται ως τεμπέλης και υπερβολικός από το περιβάλλον του και ως εκ τούτου ταλαιπωρείται αρκετά χρόνια προτού πάρει τη σωστή διάγνωση.

Τα άτομα που πάσχουν από ινομυαλγία συνήθως φαίνονται καλά στην όψη, οι περίοικοι αυτών αισθάνονται πολύ άσχημα που δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα & το αίσθημα του πόνου που περνούν οι δικοί τους άνθρωποι.  Η ινομυαλγία είναι μια πάθηση η οποία δεν είναι ορατή και δεν αντιλαμβάνεται από κανέναν.
Είναι αποδεδειγμένο ότι ο πόνος της ινομυαλγίας χειροτερεύει από το στρες, τις αλλαγές του καιρού και φυσικά από το άγχος. 

Ο πόνος, η δυσκαμψία στους μύες, τένοντες, συνδέσμους,  όπως  το αίσθημα κόπωσης και η έλλειψη αντοχής σε άκρα,  αυχένας, πλάτη αρχίζουν νωρίς το πρωί και χειροτερεύουν κατά την διάρκεια της ημέρας, καθώς εντείνονται οι δραστηριότητες του ατόμου.

Άλλα συμπτώματα είναι το μούδιασμα ή το πρήξιμο στα χέρια και τα πόδια, ο πονοκέφαλος, η μελαγχολική διάθεση, η αφηρημάδα και η δυσκολία συγκέντρωσης.

Αυτό που προκαλεί την Ινομυαλγία είναι συνήθως το υπερβολικό στρες, άγχος και ο τραυματισμός, είτε είναι σωματικός, είτε είναι ψυχικός.

Ορισμένοι θεωρούν ότι υπάρχει μια γεννητική προδιάθεση και στην οποία ένα τραύμα φυσικό ή ψυχικό, μπορεί να προκαλέσει την έναρξη της.

Η διάγνωση της Ινομυαλγίας γίνεται από ειδικό ρευματολόγο ή παθολόγο ιατρό που θα αποκλείσει άλλες παθήσεις που ενδεχομένως να έχουν τα ίδια συμπτώματα της ινομυαλγίας .

Θεραπεία της Ινομυαλγίας

Η ινομυαλγία ίσως και να μην θεραπεύεται πλήρως. Η κατάσταση αυτή μπορεί να βελτιωθεί πάρα πολύ με τη βοήθεια του γιατρού, του χειροπράκτη – φυσιοθεραπευτή και της οικογένειας. Ενίοτε όμως η ασθένεια μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της, συνήθως, μετά από μήνες ή και χρόνια.

Φαρμακευτική αγωγή

Παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.- Αναλγητικά φάρμακα. Διάφορα σκευάσματα (αντικαταθλιπτικά σε μικρή δόση)

Ειδική αντικαταθλιπτική αγωγή που, εκτός από τη βελτίωση της διάθεσης, χορηγείται κυρίως για τη μείωση της αίσθησης του πόνου.

Φυσιοθεραπεία 

Η φυσιοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο για την μείωση των πόνων στο μυοσκελετικό σύστημα  από έμπειρο χειροπράκτη με ειδικές μαλάξεις (μασάζ) για ανακούφιση του ασθενή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι και ο βελονισμός μπορεί να προσφέρει πολλά όχι μόνο για την αναλγησία του ασθενούς αλλά και την γενικότερη ψυχική του διάθεση.

Ο ασθενής με ινομυαλγία θα πρέπει να αφιερώνει χρόνο στον εαυτό του και να βάλει την άσκηση στην καθημερινότητά του.  

Το κολύμπι θεωρείται από τις καλύτερες μορφές άσκησης, αλλά και άλλες αερόβιες ασκήσεις όπως το περπάτημα ή το τζόκινγκ, έχουν θετικό αποτέλεσμα. Η άσκηση δε θα πρέπει να υπερβαίνει τις αντοχές του ασθενούς για αυτό πρέπει να αρχίζει με χαλαρό πρόγραμμα  3- 5 λεπτών  και αυξάνει σταδιακά μέχρι τα 20-30 λεπτά.  Αποφεύγουμε δε τις ασκήσεις με βάρη και λάστιχα.  Ο ασθενής πρέπει να έχει συνεχή επαφή με τους θεράποντες ούτως ώστε η θεραπεία να έχει ομαλή πορεία και καλή εξέλιξη.
Μελέτες έδειξαν ότι η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο για την ίαση της ασθένειας.

Προτιμάτε χυμούς λαχανικών και σούπες, άφθονα υγρά και τρώτε 

μαγειρεμένα λαχανικά, πράσινες σαλάτες και 

κάντε χρήση όπως, το τζίντζερ & το σκόρδο, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα. 

Και φυσικά ο ύπνος είναι απαραίτητος για να αναρρώσει το σώμα σας πλήρως.

Dim. Pap.

Άσκηση και διατροφή..

Σήμερα είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τη χρησιμότητα των εξετάσεων.   Η τεχνολογία προχωρά ραγδαία τα τελευταία χρόνια η οποία  μας δίνει την δυνατότητα να εντοπίσουμε έγκαιρα τυχόν προβλήματα.  Προβλήματα όπως αγγειακά, αναπνευστικά, νευρολογικά, μυοσκελετικά  κ.α.

Η ανακάλυψη της ύπαρξης κάποιου από τα προαναφερθέντα προβλήματα ακόμη και σε αρχικό στάδιο και πολύ περισσότερο σε προχωρημένο στάδιο, μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου που αν δεν εντοπιστεί έγκαιρα θα μας οδηγήσει σε μια χρόνια κατάσταση που μεταφράζεται σε μια χρόνια φλεγμονή.

 Η χρόνια φλεγμονή στον οργανισμό, η έλλειψη άσκησης, η κακή διατροφή, δημιουργούν έναν εκφυλισμό που είναι αργός και υποβόσκει είναι ένας αόρατος επισκέπτης που δεν προκαλεί έντονους πόνους αλλά παραμένει μαζί μας αρκετό καιρό, ίσως και χρόνια, μέχρι να εκδηλωθεί .

Στο DNA μας, στα γονίδια μας, υπάρχουν κάποιες κληρονομικές προδιαθέσεις οι οποίες σε μεγάλο ποσοστό δεν θα εκδηλωθούν άσχημα αν δεν τις προκαλέσουμε με τον τρόπο ζωής που κάνουμε.  Ο ανθρώπινος οργανισμός υπόκειται σε ορισμένους φυσικούς νόμους για να λειτουργεί σωστά και να μας χαρίζει υγεία και ευεξία.

Εκτός από τη σωστή διατροφή για να μπορέσει ο οργανισμός να απορροφήσει και να κατανέμει σωστά τα θρεπτικά συστατικά πρέπει να κινηθεί, να ασκηθεί…

 Η κίνηση, η άσκηση, είναι οι μόνοι διανομείς τροφής του σώματος. Οι αρθρώσεις μας και οι μύες είναι προορισμένοι να κινούνται γι αυτό, όταν κινούμε ή όταν ασκούμε τους μύες και τις αρθρώσεις  μας αρκετά,  η τροφή που προσλαμβάνουμε κατανέμεται με την κίνηση σε όλα τα μέλη του σώματος.

Άτομα που έχουν δυσκαμψία στα πόδια, τα χέρια, στον αυχένα, στην πλάτη, στα δάχτυλα, στα ισχία είναι γιατί έπαψαν να τα φροντίζουν επιμελώς και αν συνεχίσουν να παραβιάζουν τους νόμους για μεγάλο χρονικό διάστημα, η χρόνια φλεγμονή καιροφυλακτεί  να δείξει τα αποτελέσματα της.  Γι αυτό η άσκηση και η σωστή διατροφή είναι βασικοί παράγοντες για την γεροσύνη του ανθρώπινου σώματος.

Αποφεύγουμε την οστεοπόρωση στα πλαίσια που μπορούμε, προστατεύουμε την καρδιά μας, καίμε θερμίδες και διατηρούμε την μυϊκή μας μάζα. Ακόμη και με 30 λεπτά άσκησης σε καθημερινή βάση  βοηθάει πάρα πολύ τη σωστή λειτουργία του δέρματος και την καλή διατήρηση του και πάνω από όλα μειώνει την χρόνια φλεγμονή.

Πέρα από τη σωστή διατροφή και άσκηση χρειάζεται να τηρήσουμε και το νόμο   της ανάρρωσης που μεταφράζεται σε ξεκούραση, ψυχαγωγία και ύπνο, χωρίς αυτά δεν θα έχουμε τα ανάλογα αποτελέσματα.

Η ξεκούραση είναι το αντιστάθμισμα της κίνησης – άσκησης  όταν το ανθρώπινο σώμα ξεκουράζεται  η ένταση στα όργανα μας όπως η καρδιά, οι πνεύμονες κ.α. μειώνεται, έτσι δυναμώνουν αυτά για περεταίρω δράση.  Καθώς το σώμα μεγαλώνει – γερνάει  ορισμένα θρεπτικά συστατικά του είναι απαραίτητα και ίσως χρειαστεί  να τα πάρει όχι μόνο από τις τροφές αλλά και από τα συμπληρώματα, όπως αμινοξέα, ένζυμα, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες κ.α.  αλλά πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Μερικά από αυτά τα απαραίτητα συστατικά,  αντιοξειδωτικά διεισδύουν μέσα στα κύτταρα μας και μας προστατεύουν από τις φλεγμονές και την γήρανση.

Όσο σωστά όμως και να τρεφόμαστε, οι τοξίνες του περιβάλλοντος και η ένταση – το στρες της εποχής μας, δεν μας αφήνουν να πάρουμε  και να αφομοιώσουμε σωστά τα θρεπτικά συστατικά που έχουμε ανάγκη… γι αυτό πρέπει να έχουμε τη ανάλογη προσοχή - επαγρύπνηση σε όλα για καλή υγεία.

Dim.Pap.

 

Τι πρέπει να κάνετε όταν αλλαγές του καιρού είναι υπεύθυνες για τον πόνο των αρθρώσεων σας.

Οι απότομες εναλλαγές του καιρού και η αύξηση της υγρασίας επηρεάζουν πάρα πολύ την υγεία ατόμων με ενοχλήσεις στις αρθρώσεις και όχι μόνο.

Τι μπορείτε να κάνετε:

Να αποφύγετε την άσκηση σε ανοιχτούς χώρους με υψηλή υγρασία, γιατί ο υγρός αέρας που μπαίνει στους πνεύμονες μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή σας.

Τις πολύ κρύες και υγρές ημέρες καλό είναι να ντύνεστε καλά.

Αν έχετε έντονα συμπτώματα στις αρθρώσεις, η λήψη παυσίπονων και η ελαφριά άσκηση μπορεί να σας βοηθήσουν.

Αερίζετε καλά το σπίτι σας, ιδιαίτερα τις ηλιόλουστες ημέρες. Μπορείτε, επίσης, να τοποθετήσετε στο σπίτι σας ένα υγρόμετρο για να ελέγχετε τα επίπεδα της υγρασίας.

Η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να αποφεύγεται όταν η ατμοσφαιρική υγρασία είναι υψηλή, επειδή συμβάλλει στην απώλεια θερμότητας από το σώμα.

Αν οι αρθρώσεις σας πονάνε μόνο κατά τις περιόδους με έντονη υγρασία, η ήπια συστηματική άσκηση (κολύμπι, τζόκινγκ, ποδήλατο) μπορεί να βελτιώσει το μυϊκό σας σύστημα και να κάνει το σκελετό σας ανθεκτικότερο.

Ευεργετική δράση στις αρθρώσεις έχει και το μουρουνόλαδο ή άλλων συγγενικών ψαριών, όπως ο μπακαλιάρος που είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, D και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, καθώς και μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ελαιόλαδο.

Μια διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες - δημητριακά, πατάτες, ψωμί ολικής αλέσεως, όσπρια, μαύρο ρύζι, μακαρόνια- και βιταμίνη C (φρούτα και λαχανικά)  βοηθά, γιατί έχει την ιδιότητα να ισορροπεί το νευρικό σύστημα…

Πόνος στη φτέρνα από φλεγμονή (Αποφυσίτιδα πτέρνας)

Η αποφυσίτιδα είναι μια φλεγμονή στο οπίσθιο κύρτωμα της φτέρνας και οφείλεται σε επαναλαμβανόμενες μικρές κακώσεις, λόγω της έντονης έλξης που ασκείται από τον τρικέφαλο της γαστροκνημίας, μέσω του Αχίλλειου τένοντα. Πρόκειται για πάθηση που αφορά παιδιά και έφηβους ηλικίας από 7 έως 17 ετών περίπου, αγόρια και κορίτσια, που ασχολούνται με τον αθλητισμό, ή έχουν έντονες σωματικές δραστηριότητες.  

Τα συμπτώματα είναι :

Πόνος στην φτέρνα όταν αυτή δέχεται φόρτιση, όπως στο τρέξιμο ή τα άλματα. Ο πόνος προκαλείται κατά την παθητική έκταση και ενεργητική κάμψη του ποδός, υπό αντίσταση.

Οίδημα και χωλότητα στην οπίσθια επιφάνεια της φτέρνας. Διαταραχή του τρόπου βάδισης και στήριξης, συνήθως τα παιδιά ρίχνουν περισσότερο βάρος στη πρόσθια επιφάνεια του πέλματος για να μειώσουν τον πόνο. Παρόλο που στο βάδισμα τους προσφέρει κάποια ανακούφιση, μπορεί να οδηγήσει σε άλλες σοβαρές καταστάσεις όπως είναι ο πρηνισμός της ποδοκνημικής άρθρωσης.

Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώνονται στοιχεία εντοπισμένης φλεγμονής, δηλαδή ευαισθησία κατά την πίεση του οπισθίου κυρτώματος της φτέρνας και οίδημα των μαλακών μορίων. Η ακτινογραφία θα δείξει κατακερματισμό του δευτερεύοντα πυρήνα οστέωσης της οπίσθιας κατάφυσης της φτέρνας.

Η Θεραπεία είναι συντηρητική.  Στην οξεία φάση εφαρμόζουμε νάρθηκα για περιορισμό της κίνησης και περιορισμό των δραστηριοτήτων, ψυχρά επιθέματα -Εφαρμογή πάγου- και ελαστική επίδεση της ποδοκνημικής για 3 – 4 εβδομάδες. Χορηγείται Φαρμακευτική αντιφλεγμονώδης αγωγή. Συγχρόνως συνίσταται η χρήση υποπτέρνιων πάτων. Πρόγραμμα ασκήσεων διάτασης των μυών του ποδιού και ασκήσεων ενδυνάμωσης των μυών της περιοχής. Συχνά παρατηρείται υποτροπή κατά την επάνοδο στις αθλητικές δραστηριότητες, γι αυτό η θεραπεία πρέπει να γίνει πολύ σωστά..!!!

                                                                                                                                                                Dim.Pap.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΣΠΑΣΜΕΝΩΝ ΑΥΧΕΝΙΚΩΝ ΜΥΩΝ. (Ανύψωση των ώμων, κινήσεις του αυχένα, γύρισμα του αυχένα)

Άσκηση 1.- Ανασηκώστε αργά – αργά τους ώμους προς τα αυτιά σας, όσο γίνεται υψηλότερα. Στην συνέχεια επαναφέρεται αργά τους ώμους στην φυσιολογική τους θέση. Επαναλάβετε την άσκηση τρεις (3) φορές, πέντε (5) φορές την ημέρα.

Άσκηση 2.- Φέρτε αργά το σαγόνι σας προς το στήθος, εκτείνοντας το πίσω μέρος του αυχένα.(διάταση) Σταθείτε σε αυτή τη θέση δέκα (10) δευτερόλεπτα, στην συνέχεια σηκώστε αργά το κεφάλι σας προς την πίσω πλευρά του αυχένα, Μείνετε σε αυτή την θέση για άλλα δέκα (10) δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε την άσκηση τρεις (3) φορές, πέντε (5) φορές την ημέρα.

Άσκηση 3.- Γυρίστε αργά – αργά το κεφάλι σας προς τα πλάγια κοιτάζοντας πάνω από τον ώμο σας. Μείνετε σε αυτή τη θέση για δέκα (10) δευτερόλεπτα, στη συνέχεια γυρίστε το κεφάλι σας αργά από την άλλη πλευρά πάνω από αυτόν τον ώμο. Μείνετε σε αυτή τη θέση για άλλα δέκα (10) δευτερόλεπτα και στην συνέχεια γυρίστε το κεφάλι σας μπροστά. Επαναλάβετε την άσκηση τρεις (3) φορές, πέντε (5) φορές την ημέρα.

Άσκηση 4.- Στριφογυρίστε αργά το κεφάλι σας κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο, προς τα εμπρός και κάτω προς δεξιά, στην συνέχεια προς τα πίσω αριστερά και μετά πάλι μπροστά και κάτω. Επαναλάβετε την ίδια άσκηση ξεκινώντας ανάποδα. Επαναλάβετε την άσκηση τρεις (3) φορές, πέντε (5) φορές την ημέρα.

Όλες οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται αργά και μεθοδικά, έχουν σχεδιαστεί για να αυξήσουν και να διατηρήσουν την κινητικότητα του αυχένα σας, να μειώσουν τον πόνο και την δυσκαμψία αυτού. Συμβουλευτείτε πάντα κάποιον ειδικό για κάθε σας προβληματισμό.  

                                                                                      Dim.Pap.

Πόνος στον αγκώνα. -επικονδυλίτιδα-

H επικονδυλίτιδα είναι μια πάθηση του αγκώνα στην οποία αναπτύσσεται έντονος πόνος στην έξω και έσω πλευρά του αγκώνα, οφείλεται στην έντονη και παρατεταμένη χρήση του αγκώνα.  Μπορεί όμως να προέλθει και από την εξάρθρωση της ωλένης, του λεπτού οστού του πήχεως και προσβολή του ωλένιου νεύρου. Συνήθως παρουσιάζεται σε άτομα που κάνουν χειρωνακτικές εργασίες ή σε άτομα που γυμνάζονται παίζοντας τένις – γκολφ και άλλα παρόμοια αθλήματα.  Η επικονδυλίτιδα όπως είπαμε αφορά την έξω ή την έσω πλευρά του  αγκώνα. Και στις δύο περιπτώσεις η συχνή σύσπαση των μυών που καταφύονται στην έξω ή την έσω πλευρά του αγκώνα προκαλεί υπέρμετρη φόρτιση και τραυματισμό των τενόντων της περιοχής με αποτέλεσμα να φέρει πόνο και μεγάλη ευαισθησία.

Η έξω επικονδυλίτιδα παρατηρείται συνήθως στους τενίστες και όχι μόνο. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που εκτείνουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί βρίσκονται στον έξω επικόνδυλο του αγκώνα.

Η έσω επικονδυλίτιδα παρατηρείται συνήθως στους παίκτες του γκολφ. Σχετίζεται με τη τενοντίτιδα των μυών που κάμπτουν τον καρπό και το χέρι καθώς αυτοί υπάρχουν  στον έσω επικόνδυλο του αγκώνα.

Ο πόνος εντοπίζεται στο σημείο όπου οι τένοντες προσφύονται στον έξω επικόνδυλο ή και κατά μήκος των μυών στο αντιβράχιο και ο πόνος επιδεινώνεται μετά από βαριά χειρονακτική εργασία.

Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζεται ακόμα όταν καταβάλουμε προσπάθεια  να σηκώσουμε ένα ελαφρύ αντικείμενο, να σφίξουμε κάτι με το χέρι μας ή απλά να ξεβιδώσουμε ένα καπάκι.

Ο αγκώνας επιτρέπει τις κινήσεις κάμψης και έκτασης του βραχίονα, καθώς και τις στροφικές κινήσεις του χεριού. Είναι μια άρθρωση που τα οστά συνδέονται μεταξύ τους για να επιτρέπουν την κίνηση προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι τένοντες λειτουργούν ως προσφύσεις των μυών στα οστά. Όταν σηκώνετε το άκρο του χεριού  προς τα πάνω, οι εκτείνοντες μύες συστέλλονται και βραχύνονται. Τραβούν τους τένοντες  οι οποίοι με τη σειρά τους τραβούν τα οστά και ο καρπός λυγίζει.

Οι μύες, πού επιτελούν την έκταση του καρπού βρίσκονται στην έξω επιφάνεια του αγκώνα και αποτελούνται από ένα κοινό τένοντα. Οι τένοντες αποτελούνται από ίνες, που σαν κύριο συστατικό τους είναι το κολλαγόνο.

Οι επιμήκεις αυτές ίνες του κολλαγόνου προσδίδουν στους τένοντες την αντοχή στις διατατικές δυνάμεις.

Κατά τη διάρκεια μιας κίνησης π.χ. σήκωμα βάρους, χτύπημα της ρακέτας, προσπάθεια να βιδώσουμε – ξεβιδώσουμε με κατσαβίδι κ.λ.π. οι μύες συσπώνται, η δύναμη αυτή μεταφέρεται στον κοινό τένοντα και στο σημείο της πρόσφυσής του στον επικόνδυλο.

Η υπερβολική  χρήση των μυών και τενόντων του αντιβραχίου είναι η πιο συχνή αιτία. Πολλές φορές και μόνο η επανάληψη των κινήσεων προκαλεί την φλεγμονή του κοινού τένοντα και την μερική ρήξη των ινών αυτού. Το κάρφωμα, το βίδωμα, η άρση βαριών αντικειμένων μπορεί να προκαλέσει την επικονδυλίτιδα. Ο οργανισμός κινητοποιεί μηχανισμούς για την επούλωση αυτών των μικρών ρήξεων. Η συνεχιζόμενη χρήση όμως του χεριού, και η επανάληψη των ίδιων κινήσεων, προκαλούν νέες ρήξεις με αποτέλεσμα να ελαττωθεί η αντοχή και να προκαλέσει πόνο.

Τα Συμπτώματα είναι :

Πόνος στην έξω ή έσω πλευρά του αγκώνα.

Ευαισθησία εντοπισμένη στον έξω κόνδυλο του βραχιονίου  ή στην έσω επικονδυλίτιδα στην μέσα πλευρά του αγκώνα. 

Επώδυνες κινήσεις , κυρίως η έκταση του καρπού και το σήκωμα  αντικειμένων. Δραστηριότητες που απαιτούν χρήση των μυών που εκτείνουν τον αγκώνα όπως το σήκωμα ενός λίτρου νερού είναι χαρακτηριστικά επώδυνες.

Ένα άλλο σύμπτωμα είναι η πρωινή δυσκαμψία.

Διάγνωση: 

Η διαδικασία της διάγνωσης περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιστορικό του ασθενούς, για τα συμπτώματα, τον τρόπο και την διάρκεια που εμφανίζονται.

Ο θεράπων γιατρός πιέζει το σημείο του επικονδύλου, για να διαπιστώσει αν πονάτε. Στη συνέχεια ζητάει να σηκώσετε τα δάχτυλά σας, ενώ την ίδια στιγμή τα πιέζει προς την αντίθετη κατεύθυνση ασκώντας αντίσταση. Η κίνηση αυτή ενεργοποιεί τους εκτείνοντες μυς. Εάν κατά την εξέταση αυτή νιώθετε πόνο, τότε συμπεραίνουμε ότι το πρόβλημα είναι πάθηση επικονδυλίτιδας.

Οι ακτινογραφίες δεν παρέχουν κάποια πληροφορία, εκτός αν συνυπάρχει οστικό υπόστρωμα (ρευματοειδής αρθρίτιδα) ή εξάρθρωση του αγκώνα.

Θεραπεία:

Χωρίς θεραπεία, ο αγκώνας γίνεται συνεχώς πιο επώδυνος. Ο πόνος γίνεται τόσο έντονος σε σημείο να εμποδίζει την εργασία σας ιδιαίτερα αν κάνετε χειρωνακτικό επάγγελμα.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

Ανάπαυση και παύση των κινήσεων που προκαλούν πόνο.

Ακινητοποίηση του αγκώνα και του αντιβραχίου για περίπου τρεις (3) εβδομάδες.

Φαρμακευτική αγωγή με αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη και εφαρμογή πάγου ή θερμότητας αναλόγως της πάθησης.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ένας Χειροπράκτης ή ένας κινησιοθεραπευτής συμβάλλει στη θεραπεία, πιέζοντας τον τένοντα κάνοντας εγκάρσια μάλαξη σε βάθος για να αποσυμφορήσει τους κόμπους που έχουν δημιουργηθεί στο επίπεδο των μυών ή των οστών. Αυτή η μέθοδος μπορεί στιγμιαία να προκαλεί πόνο, είναι όμως πολύ αποτελεσματική για τη μείωση των καθημερινών πόνων και την πλήρη ίαση της πάθησης.

Σε περιπτώσεις χρόνιας και υποτροπιάζουσας φλεγμονής προτιμάται η λύση της χειρουργικής επέμβασης. Να γίνει τοπική αποσυμπίεση που συνήθως μειώνει αισθητά τον πόνο και την ευαισθησία.

Dim.Pap.