ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ - ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ – ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Η οσφυαλγία προσβάλλει σχεδόν όλους τους ανθρώπους σε κάποια περίοδο της ζωής. Αναφέρεται με πολλούς όρους όπως : δισκοπάθεια, λουμπάγκο, αρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα και όταν ο πόνος επεκτείνεται στο πόδι, αναφέρεται ως ισχιαλγία. Ο πόνος στην οσφυϊκή μοίρα (περιοχή μέσης) εμφανίζεται ακόμη και στις απλές δραστηριότητες της καθημερινότητας μας, σε πολλούς ανθρώπους συνήθως έντονα και σε άλλους όχι. Τις περισσότερες φορές προσπαθούμε πως θα απαλλαγούμε απ’ αυτόν με διάφορα γιατροσόφια ή με ανάπαυση, Όταν αυτός υποτροπιάσει τότε ζητούμε βοήθεια για ανακούφιση από κάποιον ειδικό.

Τα αίτια σε πολλές περιπτώσεις  είναι αρκετά σαφή.       

Πως μπορεί να μας συμβεί η οσφυαλγία & πως μπορεί να αποφευχθεί.

Εδώ η συμβουλή μας είναι πώς να αναδιοργανώσετε την μέση σας εάν έχει αποδιοργανωθεί και πως ακόμη να προλάβετε την αποδιοργάνωση της στο μέλλον.

Τα ζώα όπως είναι γνωστό περπατούν με τα τέσσερα μέλη τους και το βάρος του σώματός των κατανέμεται εξίσου η δε σπονδυλική στήλη τον περισσότερο χρόνο διατηρείται σε οριζόντια θέση και δεν ασκούνται σ’ αυτή συμπιεστικές δυνάμεις σαν κι αυτές που ασκούνται στην σπονδυλική στήλη του ανθρώπου. Στον άνθρωπο η στήλη είναι σε κατακόρυφη θέση όταν βαδίζουμε ή όταν εργαζόμαστε. Όταν καθόμαστε η μέση μας δέχεται το βάρος του σώματός μας και το μεταφέρει στην λεκάνη ενώ όταν στεκόμαστε όρθιοι και βαδίζουμε το βάρος μεταφέρεται στα πόδια. Έτσι η μέση μας στηρίζει όλο μας το σώμα.

Οσφυαλγία λέμε την κάκωση που προκαλεί καταπόνηση στους μυς της οσφυϊκής μοίρας και όταν αυτή είναι μεγάλη τότε μπορεί να τραυματίσει μαλακούς ιστούς και συνδέσμους.

Οι περισσότερες οσφυαλγίες προκαλούνται από υπερβολικό και παρατεταμένο τέντωνα (διάταση) των μαλακών μορίων που περιβάλλουν την περιοχή της οσφυϊκής μοίρας.

Παλαιότερα την ύπαρξη της οσφυαλγίας την απέδιδαν σε ψύξη ή στην αλλαγή των καιρικών συνθηκών, σήμερα δεν ισχύει αυτό επειδή γνωρίζουμε καλά ότι οι περισσότερες οσφυαλγίες προκαλούνται από μηχανικά αίτια, δηλ. τέντωμα μαλακών ιστών λόγω χαλαρών αρθρώσεων.

Όταν γίνεται υπερβολική διάταση μαλακών ιστών (οι οποίοι περιβάλλουν τις αρθρώσεις) συνήθως προκαλείται πόνος, στην περιοχή όμως των σπονδυλικών αρθρώσεων, επηρεάζει τους μεσοσπονδύλιους δίσκους και έτσι μπορεί να επιδεινωθεί μια κατάσταση σε σημαντικό βαθμό. Ο δίσκος χάνει την ικανότητα να απορροφά τις δυνάμεις που συμπιέζουν με αποτέλεσμα να πιέζει πολλές φορές το ισχιακό νεύρο (Ισχιαλγία) και να προκαλεί  έντονο πόνο και μούδιασμα στην κνήμη και στα δάκτυλα.

Εξαιτίας της προβολής του δίσκου διαταράσσεται η σωστή λειτουργία της σπονδυλικής στήλης και έτσι έχουμε αισθητό πόνο στον γλουτό, στο πίσω ή στο έξω μέρος του μηρού, λίγο πιο πάνω από το γόνατο και στον έξω πλάγιο κνημιαίο μυ και μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με την θέση που παίρνει το σώμα μας.  

Αιτίες της Οσφυοισχιαλγίας που αποδίδονται στην κακή στάση του σώματος.

1)    Σήκωμα βαρειών αντικειμένων

2)    Εργασία με πολύωρο σκύψιμο (κακή στάση εργασίας)

3)    Λάθος τρόπος σήκωμα βάρους

4)    Κακή στάση σώματος κατά την ορθοστασία ή και κατά την ανάπαυση (ξεκούραση)

5)    Κάθισμα σε ακατάλληλα καθίσματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Συμβουλές:

Σωστός τρόπος καθίσματος και αλλαγή θέσης κατά διαστήματα

Σκύψιμο εργασίας – σηκωθείτε κατά διαστήματα και τεντωθείτε προς τα πίσω 4-5 φορές.

Όταν σηκώνετε βαριά αντικείμενα πρέπει να εφαρμόσετε σωστή τεχνική ανύψωσης βαρών που αρχίζει με τα πόδια στην διάσταση και τέντωμα του σώματος προς τα πίσω 4-5 φορές.

Χαλάρωση μετά από μια έντονη και κουραστική εργασία.

Οι μύες που ισχυροποιούνται με τις ασκήσεις είναι οι ίδιοι που κρατούν το σώμα όρθιο. Όταν διατηρούμε σε καλό βαθμό την στάση του σώματος μας είναι επόμενο ότι οι μύες αυτοί θα ισχυροποιηθούν περισσότερο και παράλληλα θα μειωθεί η εμφάνιση της οποιασδήποτε πάθησης. 

Για πρόληψη και για μη εμφάνιση των προβλημάτων.

Αν κατά το παρελθόν είχατε επεισόδια οσφυαλγίας θα πρέπει να αρχίσετε, αν δεν κάνετε κάποια άσκηση, πρόγραμμα ασκήσεων ούτως ώστε να διατηρείτε το σώμα σας σε καλή φόρμα και για να αποφύγετε κάποια ανεπιθύμητη ενόχληση στην περιοχή της μέσης σας. 

Η οξεία φάση της οσφυοισχιαλγίας δεν εμφανίζεται συχνά σε άτομα ηλικίας άνω των 55-60. Μπορεί κάποιος να παραπονείται ότι έχει πόνο στην μέση χωρίς να είναι η πάθηση του σε οξεία φάση, όπως ήταν παλαιότερα, ωστόσο όμως ο πόνος αυτός μπορεί να φέρει πολλά προβλήματα και να σας υποχρεώσει να μειώσετε την δραστηριότητά σας. Ακόμη και αν η αίσθηση του πόνου είναι μεγάλη, εσείς δεν πρέπει να μειώσετε την δραστηριότητα σας εκτός και αν το επιβάλλουν σοβαροί λόγοι υγείας.

Να ξέρετε ότι η κάθε σωστή κίνηση του σώματος βοηθά για την μη εμφάνιση του προβλήματος.

Μπορεί να σας έχουν πει ότι έχετε εκφυλιστικές αλλοιώσεις στην σπονδυλική σας στήλη ή ότι έχετε αρθρίτιδα και πρέπει να συνυπάρξετε με αυτή, έρευνες έδειξαν ότι πολλά άτομα με εκφυλιστικές αλλοιώσεις στην σπονδυλική στήλη δεν είχαν ποτέ παραπονεθεί από οσφυοισχιαλγία και ότι η φθορά δεν προκαλούσε πόνο.

Ενδεχομένως ορισμένα άτομα να μην ευεργετηθούν από τις συμβουλές αυτές (άσκηση & στάση σώματος) παρ’ όλα αυτά όλοι μας μπορούμε και πρέπει να εφαρμόζουμε τα ανωτέρω δίχως να αποτελεί εμπόδιο η ηλικία ή οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία.

Dim.Pap.

           

Γάγγλιο του καρπού.

Τα γάγγλια είναι συνήθως μικρές, καλοήθεις κύστες γεμάτες διαυγές κολλώδες υγρό. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς το λόγο για τον οποίο εμφανίζονται, αλλά οι θέσεις εμφάνισης τους είναι κλασσικές. Συνηθέστερα είναι τα σημεία του καρπού, που έχουμε έντονη τριβή μεταξύ των τενόντων ή αυξημένη αρθρική πίεση. 
Το 70% των γαγγλίων είναι στη ραχιαία επιφάνεια του καρπού
Τα γάγγλια δεν είναι πάντα ορατά έξω από το δέρμα, αλλά μπορούν να προκαλούν εξίσου έντονα συμπτώματα.
Σαν υφή, το γάγγλιο έχει την αίσθηση ενός εξογκώματος ή μιας μάζας που βρίσκεται στη μεσότητα συνήθως της ραχιαίας επιφάνειας του καρπού ή στη βάση του αντίχειρα, στη παλαμιαία επιφάνεια του καρπού.
Μπορεί να γίνει αντιληπτό ξαφνικά ή να εμφανιστεί σταδιακά, ενώ το μέγεθός του αυξομειώνεται, ανάλογα με το πόσο κουράζουμε το χέρι μας.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Το γάγγλιο μπορεί να είναι επώδυνο, ή να πιέζει το μέσο ή το ωλένιο νεύρο, προκαλώντας μουδιάσματα ή αδυναμία στα δάκτυλα. Χαρακτηριστικό είναι ότι, τα συμπτώματα δεν εξελίσσονται, δηλαδή δεν γίνονται όλο και χειρότερα.
Τα εσωτερικά γάγγλια μπορεί να προκαλέσουν εντονότερη συμπτωματολογία, παρά το μικρό τους μέγεθος.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Η διάγνωση γίνεται από τον ορθοπεδικό γιατρό και βασίζεται στη λήψη ιστορικού, σε κλινικές δοκιμασίες και μερικές φορές στη λήψη ακτινογραφιών, για να αποκλειστεί η ύπαρξη αρθρίτιδας ή ο όγκος των οστών.

Από το ιστορικό διερευνάται αν το γάγγλιο αυξομειώνεται σε μέγεθος
Κατά τη ψηλάφηση του χεριού, ο γιατρός, μπορεί να διαπιστώσει την σύσταση του γαγγλίου.
Στα εσωτερικά γάγγλια μπορεί να χρειαστούμε υπέρηχο ή μαγνητική (MRI) για τον εντοπισμό τους.
Τα γάγγλια έχουν μεγάλο ποσοστό επανεμφάνισης, δηλαδή υποτροπής.
Ουσιαστικά, οι λόγοι που θα μας οδηγήσουν στην αντιμετώπισή τους είναι:
Αισθητικοί 
Πόνος από την πίεση των νεύρων ή από τη τριβή των τενόντων
Η λογική της συντηρητικής αντιμετώπισης είναι η παρακολούθηση της πορείας του γαγγλίου ή η προσπάθεια της αναρρόφησης και ρήξης του με βελόνα ή δια της μεθόδου της χειροπρακτικής.!!!
Εάν η αρχική συντηρητική αγωγή αποτύχει, τότε σειρά έχει η χειρουργική αντιμετώπιση .
Στα γάγγλια, πάντα υπάρχει η πιθανότητα της επανεμφάνισής τους, στο ίδιο ή σε διαφορετικό σημείο.

Dim.Pap.

Θεραπεία με Βεντούζες

Οι βεντούζες αποτελούν μια μέθοδο θεραπείας που βασίζεται στην δημιουργία μιας τοπικής απορροφητικής δύναμης εφαρμόζοντας στο δέρμα βάζα με κενό αέρος. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να αφαιρεθούν στάσιμες τοξίνες από το σώμα.

Η θεραπεία με Βεντούζες είναι μια αρχαία κινέζικη πρακτική που στόχο έχει την αποσυμφόρηση μιας περιοχής πόνου διαφόρων αιτιών. Στην ουσία είναι μια κούπα (βεντούζα) που προσκολλάται στο δέρμα αφού πρώτα μειωθεί από αυτή η πίεση (είτε με αλλαγή της θερμοκρασίας είτε με απορρόφηση του αέρα), έτσι το δέρμα και ο επιφανειακός μυς τραβιέται και συγκρατείται στην κούπα (βεντούζα). Σε μερικές περιπτώσεις, η κούπα (βεντούζα) μπορεί να μετακινηθεί όσο η αναρρόφηση του δέρματος είναι ενεργή, προκαλώντας έτσι ένα τοπικό τράβηγμα του δέρματος και του μυ, αυτή είναι η κυλιόμενη βεντούζα.

Στην κινέζικη ιατρική, η θεραπεία με βεντούζες χρησιμοποιείται για να τραβήξει παθογόνους παράγοντες και αδρανή ενέργεια στην επιφάνεια προκειμένου να ελευθερωθούν από το σώμα. Συνιστάται συνήθως για θεραπείες πόνου.

Η αναρρόφηση που δημιουργείται από τη βεντούζα είναι πολύ καλή για χαλάρωση των μυών, κυρίως στην πλάτη. Παραδοσιακά, η τεχνική αυτή χρησιμοποιούνταν συχνά για να απομακρύνει το πύο από αποστήματα του δέρματος.

Η γενική ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένα κενό στο εσωτερικό μιας κούπας (βεντούζας), η οποία στη συνέχεια προσκολλάται στο δέρμα. Η αναρρόφηση του δέρματος από τη βεντούζα διεγείρει τη ροή του αίματος στην περιοχή, ελευθερώνει συμφόρηση και φλεγμονή από τους μύες και ανοίγει διόδους για αποβολή τοξίνων. Στην αρχαιότητα οι βεντούζες φτιάχνονταν από μπαμπού, κέρατα ζώων ή πορσελάνη. Σήμερα φτιάχνονται από χοντρό γυαλί για να μπορούν οι θεραπευτές να παρακολουθούν το δέρμα μέσα από την βεντούζα.

Αργότερα η θεραπεία αυτή πέρασε στους Αιγυπτίους και μετά οι βεντούζες πέρασαν στους αρχαίους Έλληνες, όπου ο Ιπποκράτης,  πατέρας της σύγχρονης ιατρικής, τις συνιστούσε για ποικιλία παθήσεων. (αναφορές για θεραπεία με βεντούζες βρίσκονται στα κείμενα του). Η μέθοδος σταδιακά όμως ατόνησε και ξεχάστηκε.

Σήμερα επανακάμπτει ως μία ισχυρή θεραπευτική αγωγή που μπορεί να συμπληρώσει άλλες θεραπείες, όπως θεραπείες ευεξίας σε spa, και φυσιοθεραπεία.

Το μασάζ με την χρήση των βεντουζών, βοηθά δραστικά να παροχετεύσει τα κατακρατημένα υγρά και να αφαιρέσει τις τοξίνες. Τονώνει το νευρικό σύστημα, επαναφέρει την ελεύθερη ροή του αίματος και ενέργειας στους μύες και στο δέρμα και λύνει συμφύσεις στον συνδετικό ιστό και στους μαλακούς ιστούς του σώματος.  Επίσης μειώνει το οίδημα (πρήξιμο) και τον μυϊκό πόνο, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για διαταραχές αναπνευστικού (βήχας, άσθμα, κρύωμα).

Οι ειδικοί λένε ότι είναι αποτελεσματικό στην αγωγή κατά της κυτταρίτιδας.

Η θεραπεία με βεντούζες είναι σχετικά ασφαλής αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε εξανθήματα, σε ανθρώπους που αιμορραγούν εύκολα ή σε όσους έχουν υψηλό πυρετό. Επίσης η θεραπεία με βεντούζες δεν ενδείκνυται για παθήσεις ισχιαλγίας – οσφυαλγίας .

Dim.Pap.

Πόνος στη φτέρνα, πελματιαία απονεύρωση, άκανθα πτέρνας. Θεραπευτική αντιμετώπιση και ασκήσεις για το σπίτι.

Η πελματιαία απονεύρωση είναι μια δεσμίδα ινών που συνδέει την κάτω επιφάνεια της πτέρνας με τα μετατάρσια. Αυτή βοηθά στην διατήρηση του σχήματος του ποδιού και της ποδικής καμάρας. Αν τεντώσουμε τα δάκτυλά μας θα την αισθανθούμε σαν χορδή κάτω από το δέρμα του πέλματος. Αν και έχει αρκετή ελαστικότητα, είναι ιδιαίτερα ισχυρή και σε κάποια σημεία το πάχος της φτάνει το μισό εκατοστό. Όπως η χορδή ενός τόξου, συνδέει το πίσω με το μπροστινό μέρος του ποδιού παίζοντας σημαντικό ρόλο σε όλες του τις λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της όρθιας στάσης, της βάδισης και του τρεξίματος.

Όταν πάσχει αυτή προκαλεί πόνο και  είναι αυτό που ονομάζουμε πελματιαία απονευρωσιοπάθεια. Ο πόνος είναι πολύ έντονος που δημιουργεί την αίσθηση "καρφιού" μέσα στη πτέρνα. Ο πόνος χαρακτηριστικά εμφανίζεται το πρωί, στο πρώτο βήμα αφού σηκωθεί από το κρεβάτι ο ασθενής και γενικά μετά από μια περίοδο ανάπαυσης. 
Συχνά στις ακτινογραφίες υπάρχει μια οστική ‘άκανθα’ στην πτέρνα και, λανθασμένα, αποδίδεται σ’ αυτή ο πόνος. Δεν είναι η άκανθα που προκαλεί τον πόνο, αλλά η πελματιαία απονεύρωση που προσφύεται στην ίδια περιοχή. 
Η πάθηση αυτή εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες. Μπορεί να αφορά άτομα των οποίων η εργασία απαιτεί πολύωρη ορθοστασία, μεσήλικες με χαμηλό επίπεδο δραστηριοτήτων, αλλά ενίοτε και αθλητές. 

Τι προκαλεί την πελματιαία απονευρωσιοπάθεια.

Οι συχνότερες αιτίες έχουν να κάνουν με παρατεταμένη ή αυξημένη φόρτιση της πελματιαίας απονεύρωσης. Καθημερινές και απλές καταστάσεις όπως παρατεταμένη ορθοστασία και κούραση, βάδισμα για ώρα σε ανώμαλο έδαφος, ένα καινούριο ζευγάρι υποδημάτων με ακατάλληλη σόλα.  Στις περισσότερες πάντως περιπτώσεις, είναι μικροτραυματισμοί στην πελματιαία απονεύρωση που δημιουργούν μια φλεγμονώδη αντίδραση στην περιοχή.

Άκανθα πτέρνας.

Η άκανθα είναι η οστέινη ανάπτυξη στο κάτω μέρος του οστού της πτέρνας, εκεί όπου προσφύεται η πελματιαία απονεύρωση που στην ακτινογραφία φαίνεται σαν μυτερό αγκάθι.

πολλοί ταυτίζουν την πελματιαία απονευρωσίτιδα με την άκανθα και το αντίθετο. Καθώς ο πόνος του πέλματος πολύ συχνά εντοπίζεται εκεί που στην ακτινογραφία φαίνεται η άκανθα, είναι λογικό να υποθέσει κανείς πως το ένα προκαλεί το άλλο. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.

 Σήμερα γνωρίζουμε ότι:
άκανθα πτέρνας εμφανίζεται στο 20% περίπου των ανθρώπων (κατά μέσο όρο ένας στους πέντε έχουν άκανθα),

σε αρκετές περιπτώσεις η άκανθα είναι αμφοτερόπλευρη, ενώ πονά μόνο το ένα πόδι σε άτομα με πόνο στην πτέρνα, η άκανθα πτέρνας είναι όντως συχνότερη.

η θεραπεία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας δεν φαίνεται να έχει σχέση με την εμφάνιση ή την εξαφάνιση της άκανθας της πτέρνας

Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που ο όρος «άκανθα πτέρνας» θεωρείται πλέον αδόκιμος σαν διάγνωση και σταδιακά εγκαταλείπεται, αφού δεν έχει φανεί πως είναι η αιτία που πονάει ένα πέλμα.!!!!

Τα συνήθη αίτια της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι:

1.-Πολύ σφικτοί μύες στην γαστροκνημία,

2.-Ορθοστασία και έντονη καταπόνηση  και βάδιση κατά την διάρκεια εργασίας με γενικά αυξημένα φορτία και παπούτσια που δεν υποστηρίζουν επαρκώς την ποδική καμάρα,

3.-Η πολύ υψηλή ή χαμηλή καμάρα,

4.-οι γυναίκες είναι πιθανότερο από τους άνδρες να παρουσιάσουν πελματιαία απονευρωσίτιδα, στην ηλικία των 40 και 60 χρόνων και

5.-τραυματισμός και σακχαρώδης διαβήτης.

Πώς εμφανίζεται η πελματιαία απονευρωσίτιδα;

Όπως κάθε πάθηση, έτσι και η πελματιαία απονευρωσίτιδα έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. Τα συνηθέστερα συμπτώματα της πελματιαίας απονεύρωσης είναι:

ο πόνος εντοπίζεται βαθιά, αμέσως μπροστά από την πτέρνα και συχνότερα προς την μέσα πλευρά του πέλματος

ο πόνος είναι χειρότερος το πρωί και προς το τέλος μιας κουραστικής μέρας

τα πρώτα βήματα είναι ιδιαίτερα επώδυνα, ενώ ο πόνος υποχωρεί σχετικά με τη βάδιση, όταν το πόδι «ζεσταίνεται»

τα ενοχλήματα είναι πιο έντονα όταν κανείς βαδίζει με γυμνά πέλματα σε σχέση με τη βάδιση με υποδήματα.

ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται και στα δύο πέλματα, κατά κανόνα όμως το ένα πόδι πονάει περισσότερο.

Πελματιαία απονευρωσίτιδα παρουσιάζουν συχνά οι αθλητές που ασχολούνται με δρόμους μεγάλων αποστάσεων, οι χορευτές και άτομα υπέρβαρα, γυναίκες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και όσοι φορούν παπούτσια φθαρμένα και με ανεπαρκή υποστήριξη είναι σε αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν πελματιαία απονευρωσίτιδα.

Θεραπεία  της  πελματιαίας  απονευρωσίτιδας

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα συχνά υποχωρεί και χωρίς θεραπεία, καθώς ανήκει στις λεγόμενες αυτοπεριοριζόμενες παθήσεις. Αυτό μπορεί να κρατήσει μήνες και συχνά η νόσος υποτροπιάζει, δηλαδή ξανά προσβάλει τον ασθενή.

Γι' αυτό κατά κανόνα η πελματιαία απονευρωσίτιδα απαιτεί αντιμετώπιση με σειρά θεραπευτικών παρεμβάσεων:

Μειώσετε ή σταματήστε για λίγες εβδομάδες τις δραστηριότητες και αποφύγετε να στέκεστε για πολύ ώρα όρθιοι ή να περπατάτε για πολύ ώρα πάνω σε σκληρή επιφάνεια.

Μπείτε σε ειδικό πρόγραμμα διατάσεων της πελματιαίας απονεύρωσης υπό την καθοδήγηση ειδικού θεραπευτή.

Χρησιμοποιείστε νάρθηκες που κρατούν την πελματιαία απονεύρωση τεντωμένη κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Βάλτε κάτι παγωμένο κάτω από το τόξο του πέλματος και ρολλάρετε από την πτέρνα μέχρι τα δάχτυλα και αντίστροφα. Αυτή η άσκηση είναι πολύ χρήσιμη όταν ενσωματώνονται τα αποτελέσματα του τεντώματος στην κρυοθεραπεία.

Ειδικά πέλματα που απορροφούν τους κραδασμούς στην βάση της πτέρνας και οι πάτοι σιλικόνης μπορούν να βοηθήσουν.

Η θεραπεία με την ισχυρότερη επιστημονική τεκμηρίωση είναι οι διατάσεις της πελματιαίας απονεύρωσης με ειδικό πρόγραμμα που ακολουθεί ο ασθενής υπό την καθοδήγηση ειδικού. Οι διατάσεις πρέπει να εφαρμόζονται για διάστημα εβδομάδων και πραγματικά έχει φανεί πως προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στην πλειοψηφία των ασθενών. Είναι επίσης ιδιαίτερα χρήσιμες στο να περιορίσουν τις υποτροπές της πάθησης όταν εφαρμόζονται έγκαιρα σε περίπτωση επανεμφάνισης των ενοχλημάτων.

Dim.Pap.

Κερδίστε χρόνια ζωής με μικρές αλλαγές στις συνήθειες σας.

Με μικρές αλλαγές στις καθημερινές μας συνήθειες και στη διατροφή μας, μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Σύμφωνα με τους ειδικούς η καρδιοπάθεια είναι μια από τις κύριες αιτίες των καρδιακών προσβολών που επηρεάζει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Δεν υπάρχει ενιαία αιτία για την καρδιοπάθεια. Ωστόσο, υπάρχουν γνωστοί παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τις πιθανότητες να εμφανίσετε καρδιοπάθεια. Με την επιλογή να ζείτε πιο υγιή τρόπο ζωής και να έχετε επίγνωση των κινδύνων, μπορείτε να μειώσετε την πιθανότητα ανάπτυξης καρδιοπάθειας και να αποτρέψετε το ενδεχόμενο να πάθετε καρδιακή προσβολή. 

Λένε πως το 80% των καρδιαγγειακών παθήσεων μπορούν να προληφθούν μέσω της ισορροπημένης διατροφής και του υγιεινού τρόπου ζωής.

Αυτά που μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρδιοπάθειας είναι:

Σταματήστε το κάπνισμα

Ελέγχετε τακτικά την πίεση αίματος

Μειώσετε το υπερβολικό σωματικό βάρος σας με υγιεινή διατροφή

Ελέγχετε τη χοληστερόλη σας τρώγοντας πιο υγιεινά τρόφιμα καθώς και ποικιλία φρούτων και λαχανικών και τροφίμων που είναι χαμηλότερα σε ζωικά λίπη.

Να ελέγχετε το διαβήτη σας

Να είστε σωματικά δραστήριοι να κάνετε μέτρια άσκηση για τουλάχιστον μισή ώρα την ημέρα.

Να τρώτε υγιεινά, να τρώτε και να απολαμβάνετε ποικιλία τροφίμων καθώς και φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης, κρέατα χωρίς λίπος, ξηρούς καρπούς, σπόρους, όσπρια, ψάρια και γαλακτοκομικά προϊόντα με μειωμένα λιπαρά. Να πίνετε άφθονο νερό. Να μειώσετε το αλάτι ή μην βάζετε αλάτι στο φαγητό σας.

Μικρές αλλαγές που σας προσθέτουν χρόνια!


Αντικαταστήστε τις λιπαρές ουσίες ζωικής προέλευσης, όπως είναι το βούτυρο, με φυτικά έλαια.

Χρησιμοποιήστε γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά, αντί για κρέμα γάλακτος, όπου μπορείτε.  Με τον τρόπο αυτό θα γλιτώσετε αρκετά από τα λίπη που θα κατέληγαν στις αρτηρίες σας.

Μπορείτε να σοτάρετε τα λαχανικά σας σε κρασί αντί για βούτυρο ή λάδι.

Προσθέτετε πάντα το ελαιόλαδο στο τέλος του μαγειρέματος, γιατί όταν βράζει για πολλή ώρα σε υψηλές θερμοκρασίες, χάνει τα πολύτιμα συστατικά του.

Προτιμήστε τα πουλερικά αντί για το κόκκινο κρέας. Το λίπος των πουλερικών βρίσκεται στην πέτσα, την οποία μπορείτε να αφαιρέσετε. 

Στις φρυγανιές του πρωινού σας, αντί για βούτυρο, αλείψτε ταχίνι. H βιταμίνη E που περιέχει συμβάλλει στην πρόληψη των θρομβώσεων και της αρτηριοσκλήρυνσης.

Να διατηρείτε το βάρος σας σε φυσιολογικά επίπεδα, για να κατορθώσετε και να κρατήσετε υγιές σωματικό βάρος να κάνετε καθημερινά μέτρια άσκηση και να έχετε υγιεινή διατροφή. 

Να είστε κοινωνικά δραστήριοι

Είναι πολύ σημαντικό να είστε χαρούμενοι και να έχετε καλή κοινωνική ζωή με την οικογένεια και τους φίλους σας. Η κατάθλιψη είναι κάτι περισσότερο από το να αισθάνεστε λυπημένοι και να έχετε κακή διάθεση. Είναι μια ασθένεια. Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Αν έχετε αισθανθεί κατάθλιψη για περισσότερο
από δύο εβδομάδες, μιλήστε στο γιατρό σας, σ’ ένα μέλος της οικογένειας ή με κάποιο άτομο που γνωρίζετε καλά.

Είναι καλή ιδέα να επισκέπτεστε το γιατρό σας τακτικά για γενικές εξετάσεις. Αυτό θα επιτρέψει στο γιατρό να εντοπίσει, αν έχετε τυχόν νεοεμφανιζόμενα ζητήματα υγείας.
                                           Dim.Pap.

Σπονδυλολίσθηση (ολίσθηση σπονδύλου πάνω στον γειτονικό του!!!!)

Η σπονδυλολίσθηση είναι η πάθηση στην οποία ένας σπόνδυλος ολισθαίνει (γλιστράει πάνω σε ένα άλλο) πάνω στον γειτονικό του με αποτέλεσμα να πιέζονται τα νεύρα που διέρχονται από την περιοχή. Εκδηλώνεται με πόνο στη μέση, αλλά και στα πόδια. Δεν έχει σχέση με μετατόπιση μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε περιοχή της σπονδυλικής στήλης αλλά πιο συχνά συμβαίνει στην οσφυϊκή μοίρα. (Σπόνδυλοι 05-Ι1 & μεταξύ 4-5 και σπανιότερα 3-4).

Στην πραγματικότητα σημαίνει μηχανική αστάθεια που προϋπήρξε και σταθεροποιήθηκε ή υπάρχει και εξελίσσεται.

Υπάρχουν πολλοί τύποι σπονδυλολίσθησης όπως η δυσπλαστική, ισθμική (ή σπονδυλολυτική), εκφυλιστική, τραυματική και παθολογική. Η δυσπλαστική μορφή είναι αναπτυξιακή διαταραχή του αναπτυσσόμενου σκελετού που αφορά παιδιά και εφήβους.

Στους ενήλικες πιο συχνά μας απασχολεί η ισθμική (περιοχή του σπονδύλου που ονομάζεται ισθμός) ή σπονδυλολυτική και η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση.

Ο ασθενής με σπονδυλολίσθηση εμφανίζει πόνο στη μέση που επεκτείνεται προς τα δύο πόδια, ορισμένες δε φορές υπάρχει και μούδιασμα σ’αυτά. Η στάση του σώματος είναι χαρακτηριστική, ο ασθενής είναι σαν να πάσχει από λόρδωση. Οι μύες των γλουτών σταδιακά ατροφούν και έτσι, όταν προσπαθεί να σηκωθεί από την καθιστή θέση, έχει τη μεγαλύτερη δυσκολία. Ο βήχας και το φτάρνισμα επιδεινώνουν τον πόνο. Ο ασθενής αισθάνεται «σαν να γλιστράει» όταν σηκώνεται όρθιος. 

Η σπονδυλολυτική σπονδυλολίσθηση  ξεκινάει με ένα κάταγμα (σπάσιμο) σε μια περιοχή του σπονδύλου που λέγεται ισθμός. Με το σπάσιμο αυτό διαχωρίζονται οι αρθρώσεις από το σώμα του σπονδύλου με αποτέλεσμα να μπορεί το σώμα του σπονδύλου να γλιστρήσει προς τα εμπρός. Το κάταγμα συμβαίνει συνήθως στην εφηβική ηλικία αλλά πολλές φορές η ολίσθηση γίνεται αρκετά αργότερα όταν και οι άλλοι σταθεροποιητικοί μηχανισμοί αποτύχουν.

Στον τύπο αυτό επικρατεί ο πόνος στη μέση και όχι η συμπτωματολογία της σπονδυλικής στένωσης γιατί λόγω του παθοφυσιολογικού μηχανισμού της σπονδυλολίσθησης, ο σπονδυλικός σωλήνας διευρύνεται και δεν στενεύει. Μπορεί να υπάρχει και πόνος με αδυναμία στα πόδια από πίεση και διάταση των νευρικών ριζών.

Η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση οφείλεται στη γήρανση των σταθεροποιητικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης. Αρχικά εκφυλίζεται ο μεσοσπονδύλιος δίσκος, ο οποίος χάνει τη σταθεροποιητική του λειτουργία με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι οπίσθιες αρθρώσεις και να χαλαρώνουν ο αρθρικός θύλακας και οι σύνδεσμοι με αποτέλεσμα την ολίσθηση. Αυτό προκαλεί πόνο στην περιοχή της μέσης (οσφυϊκή μοίρα - οσφυαλγία) και μερικές φορές ερεθισμό των νευρικών ριζών και πόνο στα πόδια. Εάν ο οργανισμός καταφέρει και σταθεροποιήσει την κατάσταση ο πόνος μπορεί να σταματήσει και ο ασθενής να γίνει καλά.

Η ολίσθηση σε συνδυασμό με την οστική υπερτροφία που δημιουργεί ο οργανισμός στην προσπάθεια του να σταθεροποιήσει την κατάσταση, οδηγεί συχνά σε στένωση του σπονδυλικού σωλήνα και πίεση των νεύρων. Αυτό ονομάζεται σπονδυλική στένωση και εκδηλώνεται με πόνο στα πόδια μετά από βάδιση οποιασδήποτε απόστασης.

Αντιμετώπιση

Πολλές φορές η σπονδυλολίσθηση είναι ασυμπτωματική και δεν χρειάζεται καμιά αντιμετώπιση. Όταν όμως υπάρχουν συμπτώματα που δεν υποχωρούν έχει ρόλο η φυσικοθεραπεία και η άσκηση. Κατόπιν επιβάλλεται η Συντηρητική θεραπεία με χρήση ορθοπεδικής ζώνης, δηλ. ξεκούραση και φάρμακα σε συνεννόηση με τον θεράποντα Ιατρό.  Επίσης οι πάσχοντες πρέπει να αποφεύγουν τις δραστηριότητες που μπορεί να επιβαρύνουν την σπονδυλολίσθηση, όπως η άρση βάρους, η έντονη γυμναστική κλπ. Η συντηρητική θεραπεία και αποκατάσταση της πάθησης είναι εφικτή από ειδικούς φυσικοθεραπευτές και χειροπράκτες οι οποίοι επαναφέρουν τους σπονδύλους στη θέση τους και απαλύνουν τον ασθενή από τον πόνο, διορθώνουν την στάση του σώματος και ενισχύουν το μυϊκό σύστημα δίνοντας χρόνο στον οργανισμό να σταθεροποιήσει την ολίσθηση. Εάν αυτό δεν είναι ανεκτό από τον ασθενή λόγω της διάρκειας και της σοβαρότητας της κατάστασης η λύση είναι χειρουργική, (Η χειρουργική αγωγή απευθύνεται στους ασθενείς που δεν έχουν ανταποκριθεί στην συντηρητική αγωγή) και επιλέγεται από τον υπεύθυνο νευροχειρουργό. Η σπονδυλοδεσία που σήμερα γίνεται με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας έχει μικρή νοσηρότητα και επιταχύνει τη φυσική ιστορία της νόσου. Δεν είναι κάτι αφύσικο, προσφέρει ανακούφιση από τους πόνους για μια φυσιολογική ζωή χωρίς περιορισμούς.  

Dim.Pap.

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας - Οδηγίες

Κάθε φλεγμονή της άρθρωσης -ανεξαρτήτως αιτιολογίας- καλείται αρθρίτιδα η οποία παρουσιάζεται σε πολλές μορφές όπως: ρευματοειδής, ουρική, ιογενής, εκφυλιστική, τραυματική, σηπτική, μικροβιακή κ.α.

Η πάθηση αυτή αναφέρεται συχνά ως μία μόνο ασθένεια. Στην πραγματικότητα όμως, είναι ένας όρος που αναφέρεται σε πολλές από ιατρικές παθήσεις που επηρεάζουν το μυοσκελετικό σύστημα, ειδικά τις αρθρώσεις όπου συναντώνται δύο ή περισσότερα οστά. Σε ορισμένες μορφές αρθρίτιδας επηρεάζονται ακόμη και οι ιστοί στο εξωτερικό της άρθρωσης.

Η αρθρίτιδα επηρεάζει άτομα με διαφορετικούς τρόπους ζωής αλλά τα κοινά συμπτώματα όλων των ατόμων που προσβάλλονται από αυτή είναι:  πόνος, πρήξιμο, δυσκαμψία σε μια ή περισσότερες αρθρώσεις και κόπωση. Στα περισσότερα άτομα τα συμπτώματα είναι πόνους στους μυς και τις αρθρώσεις.

Τα συμπτώματα και οι ενδείξεις της αρθρίτιδας είναι  :

1.- Πόνος ή πρήξιμο γύρω από τις αρθρώσεις.

2.- Πόνος στα γόνατα ή τα ισχία (γοφούς) όταν περπατάτε ή ανεβαίνετε σκάλες .

3.- Δυσκαμψία στις αρθρώσεις στο πρωϊνό ξύπνημα.

4.- Δυσκολία στο ντύσιμο, κουμπώνοντας κουμπιά ή δένοντας τα κορδόνια των παπουτσιών σας.

5.- Δυσκολία στο μπες και βγες του αυτοκινήτου.

6.- Μυϊκή αδυναμία.

7.- Κόπωση με αίσθημα αδιαθεσίας.

8.- Μείωση κινητικότητας.

9.- Απώλεια βάρους.

10.- Συνήθως νυχτερινή εφίδρωση.

11.- Δερματικούς ερεθισμούς .

Όλα τα παραπάνω δεν είναι στον κανόνα ότι είναι ειδικά της αρθρίτιδας, μπορούν να προκληθούν και από άλλες ασθένειες.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας;

Οι παρακάτω οδηγίες μπορούν να σας βοηθήσουν να έχετε τα πρώτα βήματα ανακούφισης για να μάθετε να ζείτε καλά στην καθημερινότητάς σας με την αρθρίτιδα.

Οδηγίες

1.- Ανακαλύψτε και γνωρίστε τον τύπο αρθρίτιδας που έχετε για να βελτιώσετε την κατάστασή σας.

2.- Επισκεφτείτε ειδικό γιατρό ο οποίος θα επιλέξει την θεραπεία που αρμόζει για την λύση του προβλήματός σας.

3.- Βρείτε τρόπους για να παραμείνετε δραστήριοι – η καθημερινή άσκηση π.χ. βάδισμα, βοηθά στην ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών οστών και μυών.

4.- Επιλέξτε μαζί με τον γιατρό – φυσιοθεραπευτή σας την ανάλογη θεραπεία που μπορεί να βοηθήσει στην κινητικότητα. Η υδροθεραπεία, άσκηση μέσα σε ζεστό νερό, βοηθάει πάρα πολύ.

5.- Ακολουθείστε μια ισορροπημένη υγιεινή διατροφή και διατηρείστε το βάρος σας σε φυσιολογικά επίπεδα.

6.- Αποβάλλετε το άγχος και χαλαρώστε, βρείτε δραστηριότητες που θα ανακουφίζουν το άγχος και μάθετε τεχνικές χαλάρωσης.

Καλή Επιτυχία .. !!!!!                                                                                                                                                               Dim.Pap.